Τι αναφέρει αμερικανικό ΤΗΙΝΚ ΤΑΝΚ
Η χρήση ιδιωτικών στρατιωτικών φορέων από την Τουρκία έχει γίνει ένα ολοένα και πιο σημαντικό —αν και αδιαφανές— χαρακτηριστικό της εργαλειοθήκης της εξωτερικής πολιτικής της. Μεταξύ αυτών, η SADAT International Defense Consultancy ξεχωρίζει ως ένα σχεδόν επίσημο μέσο που θολώνει τα όρια μεταξύ της κρατικής πολιτικής και του αδιαμφισβήτητου καταναγκασμού.
Η SADAT είναι μια τουρκική ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία (PMC) που ιδρύθηκε το 2012 από τον πρώην Τούρκο Ταξίαρχο Adnan Tanriverdi, στενό σύμμαχο του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η εταιρεία περιγράφει την αποστολή της ως παροχή στρατιωτικής εκπαίδευσης, αμυντικών συμβουλών και βοήθειας ασφαλείας κυρίως σε χώρες με μουσουλμανική πλειοψηφία. Στην πραγματικότητα, είναι ένα παραστρατιωτικό όργανο που προωθεί την περιφερειακή και ιδεολογική ατζέντα της Άγκυρας για την εξάπλωση του ισλαμιστικού εξτρεμισμού, κυρίως στην υποσαχάρια Αφρική και τον Καύκασο.
Η αποστολή της SADAT προέρχεται από μια αφήγηση παραπόνων κατά της Δύσης. Το εταιρικό της μανιφέστο είναι σαφές στις ισλαμιστικές της τάσεις. Σκοπεύει να αποτρέψει τις μουσουλμανικές χώρες «από την εξάρτηση από τις δυτικές σταυροφορικές ιμπεριαλιστικές χώρες και να βοηθήσει στην εγκαθίδρυση μιας αμυντικής συνεργασίας και μιας αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας μεταξύ των ισλαμικών χωρών με σκοπό την εξυπηρέτηση της Ισλαμικής Ένωσης».
Η SADAT σκοπεύει να «ανταποκριθεί στις ανάγκες και των 60 ισλαμικών χωρών στον αμυντικό τομέα». Η εταιρεία «θα συμβάλει στην ανάδειξη του Ισλαμικού Κόσμου ως Υπερδύναμης και στην προώθηση ενός περιβάλλοντος συνεργασίας στον τομέα της άμυνας και της αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ των ισλαμικών χωρών».
Ο Tanriverdi απολύθηκε από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις (TAF) το 1997 λόγω των ισλαμιστικών του πεποιθήσεων. Μετά την εκκαθάριση, ο Tanriverdi ίδρυσε την πρώτη PMC της Τουρκίας, την SADAT. Ο Tanriverdi ήταν προσωπικός έμπιστος του Ερντογάν. Από την ίδρυσή της, η SADAT έχει παράσχει στρατιωτική ασφάλεια και εκπαίδευση σε οργανισμούς που συνδέονται με ισλαμιστικές ιδεολογίες στη Λιβύη, το Αζερμπαϊτζάν, τη Δυτική Αφρική, τη Συρία και το Ιράκ.