Η επιτροπή του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού θα εξετάσει το ιταλικό πλοίο, συντάσσοντας στην συνέχεια μια ειδική αναφορά για την στρατιωτική ηγεσία και τον ΥΠΕΘΑ , σχετικά με την συνολική κατάσταση του πλοίου, των συστημάτων του, αλλά και για την λειτουργικότητα των οπλικών του συστημάτων.
Θα εξετάσει με λεπτομέρεια όλα τα κύρια μέρη της Φρεγάτας που αφορούν την δυνατότητα αξιόπιστης πλοϊμότητας της για να δώσει σαφή εικόνα στο υπουργείο για την αγορά της.
Η Ελλάδα εξετάζει την απόκτηση δύο (2) Ιταλικών φρεγατών
Στο πλαίσιο αυτό η χώρα μας, κατόπιν επίσημης εισήγησης-πρότασης της Ιταλίας, εξετάζει το ενδεχόμενο απόκτησης δύο φρεγατών , της Carlo Bergamini (F 590) και της Virginio Fasan (F 591).
Αυτές οι συζητήσεις συνδέονται με τον εκσυγχρονισμό του στόλου του ιταλικού ναυτικού, ο οποίος περιλαμβάνει την αντικατάσταση παλαιότερων φρεγατών κλάσης Bergamini με νέες μονάδες FREMM EVO που έχουν προγραμματιστεί να παραδοθούν το 2029 και το 2030.
Αυτή η προσφορά σηματοδοτεί τη συνέχιση της ευρύτερης προσπάθειας της Ελλάδας να αυξήσει την ισχύ του στόλου της, τόσο με νέα όσο και με μεταχειρισμένα πλοία.
Ιταλικές πηγές διευκρίνισαν ότι μόνο αυτές οι δύο φρεγάτες προσφέρονται σε αυτό το στάδιο και δεν υπάρχει καμία αναφορά για μελλοντική διαθεσιμότητα επιπλέον μονάδων.
Οι δυνατότητες της φρεγάτας Carlo Bergamini (F 590)
Το Carlo Bergamini (F 590), που τέθηκε σε λειτουργία στις 29 Μαΐου 2013, είναι το κορυφαίο πλοίο της κατηγορίας και έχει διαμορφωθεί ως φρεγάτα γενικής χρήσης (GP).
Ως παραλλαγή GP, κατασκευάστηκε χωρίς το ρυμουλκούμενο σύστημα σόναρ CAPTAS-4 που χρησιμοποιείται για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, σύμφωνα με το ιταλικό ναυτικό δόγμα από τις δεκαετίες του 1990 και του 2000 που έδινε έμφαση στην εξοικονόμηση κόστους.
Αντίθετα, φέρει ένα σόναρ τοποθετημένο στο κύτος (UMS 4110 CL) και εστιάζει στον πόλεμο επιφανείας και την αεράμυνα.
Το ραντάρ του είναι το σύστημα AESA Leonardo Kronos Grand Naval (MFRA), ικανό να ανιχνεύει εναέριες απειλές πέραν των 300 χιλιομέτρων.
Είναι οπλισμένο με δύο συστήματα κάθετης εκτόξευσης SYLVER A50 για πυραύλους Aster 15 ή 30, οκτώ αντιπλοϊκούς πυραύλους Otomat Mk-2/A, σωλήνες τορπιλών για τορπίλες MU 90 και μια σουίτα ναυτικών όπλων, συμπεριλαμβανομένου ενός Otobreda των 127 mm και των Strales 76 mm.
Η φρεγάτα Virginio Fasan (F 591)
Το Virginio Fasan (F 591), που τέθηκε σε λειτουργία στις 19 Δεκεμβρίου 2013, είναι μια παραλλαγή ανθυποβρυχιακού πολέμου (ASW) της ίδιας κατηγορίας.
Σε αντίθεση με το Bergamini, είναι εξοπλισμένο με το βυθόμετρο μεταβλητού βάθους CAPTAS-4 εκτός από το UMS 4110 CL, ενισχύοντας την ικανότητά του για ανίχνευση και δίωξη υποβρυχίων.
Η έκδοση ASW φέρει συνήθως τέσσερις πυραύλους Otomat Mk-2/A και τέσσερις ανθυποβρυχιακούς πυραύλους MILAS, αντικατοπτρίζοντας την επιχειρησιακή της εστίαση. Το ραντάρ και άλλα συστήματα μάχης είναι παρόμοια με την παραλλαγή GP, αλλά το φορτίο όπλων και η σουίτα αισθητήρων είναι προσαρμοσμένα για να υποστηρίζουν εργασίες ASW.
Και τα δύο σκάφη διαθέτουν υπόστεγα ελικοπτέρων που μπορούν να φιλοξενήσουν δύο ελικόπτερα 10 τόνων.
Παρά τις διαφορετικές διαμορφώσεις τους, και τα δύο πλοία μοιράζονται πολλά κοινά στοιχεία στο σχεδιασμό της πλατφόρμας και τις ικανότητες μάχης.
Έχουν μήκος 144,6 μέτρα, εκτοπίζουν 6.700 τόνους και μπορούν να φτάσουν ταχύτητες έως και 27 κόμβους.
Η εμβέλειά τους στους 15 κόμβους είναι 6.800 ναυτικά μίλια.
Το μέγεθος του πληρώματος για καθένα είναι περίπου 200 άτομα προσωπικό και αμφότερα περιλαμβάνουν έναν συνδυασμό προηγμένων αισθητήρων και όπλων που είναι κατάλληλα για ναυτικές επιχειρήσεις πολλαπλών τομέων.
Οι δύο κυψέλες SYLVER A50 VLS υποστηρίζουν πυραύλους Aster μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς, και οι δύο είναι εξοπλισμένες με προηγμένο ραντάρ AESA, τορπίλες και βαρύ ναυτικό πυροβολικό.
Η κοινή τους πλατφόρμα διευκολύνει τις απαιτήσεις συντήρησης και υλικοτεχνικής υποστήριξης, ενώ επιτρέπει την ευελιξία στην ανάπτυξη.
Η προσφορά των 2 φρεγατών από την Ιταλία είναι η πρώτη συγκεκριμένη-βιώσιμη ξένη πρόταση στην ευρύτερη προσπάθεια αναβάθμισης των δυνατοτήτων του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Αυτά τα πλοία προσφέρουν σύγχρονες δυνατότητες, αλλά το αν η Ελλάδα θα ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο εξαρτάται όχι μόνο από στρατιωτική χρησιμότητα αλλά και από στρατηγικές προθέσεις.