Πόλεμο βλέπει μεγάλο αραβικό πρακτορείο ειδήσεων στην Ανατολική Μεσόγειο, ως το επόμενο πεδίο μάχης στην περιοχή, και ως ένα από τα κύρια θέατρα της αντιπαλότητας Ισραήλ-Τουρκίας.
Η Ανατολική Μεσόγειος, αποτελεί ένα γεωπολιτικό hotspot λόγω των αποθεμάτων φυσικού αερίου και της στρατηγικής της σημασίας.
Οι θαλάσσιες διεκδικήσεις της Τουρκίας και οι προσπάθειες επέκτασης της ναυτικής της επιρροής την θέτουν σε αντίθεση με τον άξονα Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου, τονίζει το .middleeastmonitor.com.
Μέσω της υποστήριξης έργων όπως ο αγωγός EastMed, το Ισραήλ στοχεύει όχι μόνο να αποδυναμώσει την οικονομική θέση της Τουρκίας, αλλά και να σφυρηλατήσει ένα αντιτουρκικό μπλοκ που απομονώνει γεωπολιτικά την Άγκυρα.
Αυτός ο ανταγωνισμός στην Ανατολική Μεσόγειο δεν περιορίζεται στην οικονομία.
“Η αυξημένη στρατιωτική παρουσία του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ασκήσεων με την Ελλάδα και την Κύπρο, στέλνει ένα σαφές μήνυμα στην Τουρκία: Το Τελ Αβίβ είναι έτοιμο να απαντήσει αποφασιστικά σε οποιονδήποτε τουρκικό ελιγμό.
Αυτές οι ενέργειες, που υποστηρίζονται σιωπηρά από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, απειλούν άμεσα τις φιλοδοξίες της Τουρκίας να κυριαρχήσει στη Μεσόγειο.
Πέρα από τα στρατιωτικά και οικονομικά εργαλεία, το Ισραήλ αξιοποιεί επίσης την ήπια ισχύ για να διαβρώσει την επιρροή της Τουρκίας.
Υποστηρίζοντας ισχυρά δίκτυα λόμπινγκ στη Δύση, ειδικά στις ΗΠΑ, το Τελ Αβίβ επιδιώκει να παρουσιάσει την Τουρκία ως έναν αναξιόπιστο και αποσταθεροποιητικό παράγοντα.
Αυτές οι προσπάθειες, που περιλαμβάνουν εκστρατείες στα μέσα ενημέρωσης και διπλωματική πίεση, στοχεύουν στη μείωση της διεθνούς υποστήριξης της Άγκυρας”, τονίζει το ίδιο.
Επιπλέον, οι αυξανόμενοι δεσμοί του Ισραήλ με ορισμένα αραβικά κράτη, ιδίως μετά τις Συμφωνίες του Αβραάμ, έχουν σχεδιαστεί για να προκαλέσουν διχόνοια μεταξύ της Τουρκίας και του αραβικού κόσμου.
“Αυτή η στρατηγική όχι μόνο υπονομεύει την πολιτιστική και πολιτική επιρροή της Τουρκίας στην περιοχή, αλλά αμφισβητεί και την προσπάθειά της για κυριαρχία στον ισλαμικό κόσμο.
Η πολύπλευρη στρατηγική του Ισραήλ δείχνει ότι δεν στοχεύει μόνο στον στρατιωτικό και οικονομικό περιορισμό της Τουρκίας, αλλά και στην αποδυνάμωση της θέσης της στη δημόσια φαντασία τόσο σε περιφερειακό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο”, συνεχίσει το ίδιο.
Η εντεινόμενη αντιπαλότητα Ισραήλ-Τουρκίας έχει συνέπειες που υπερβαίνουν κατά πολύ τις διμερείς σχέσεις.
Θα μπορούσε να προκαλέσει αστάθεια σε περιοχές όπως το Κουρδιστάν, η Ανατολική Μεσόγειος, ακόμη και ο Καύκασος.
Για παράδειγμα, η ισραηλινή υποστήριξη σε ορισμένες κουρδικές ομάδες στο Ιράκ θα μπορούσε να κλιμακώσει τις εσωτερικές εντάσεις στην Τουρκία, ενώ η αντιπαλότητα στην Ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να προκαλέσει περιορισμένες αλλά δαπανηρές στρατιωτικές αντιπαραθέσεις.
Άλλοι περιφερειακοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου, του Λιβάνου, ακόμη και του Κατάρ, μπορεί να βρεθούν παγιδευμένοι σε διασταυρούμενα πυρά.
“Ενώ το Ισραήλ χτίζει αντιτουρκικές συμμαχίες, η Τουρκία επιδιώκει να τις εξουδετερώσει μέσω ενεργού διπλωματίας.
Το αποτέλεσμα είναι μια Μέση Ανατολή ολοένα και πιο ευάλωτη στην ένταση και την αστάθεια.
Ο κλιμακούμενος ανταγωνισμός Ισραήλ-Τουρκίας, τόσο εμφανής όσο και συγκαλυμμένος, αποτελεί μια έντονη προειδοποίηση για όλα τα κράτη της περιοχής.
Το Ισραήλ, μέσω των στρατιωτικών, οικονομικών και διπλωματικών του μέσων, δεν επικεντρώνεται μόνο στην ανάσχεση του Ιράν, αλλά και στον παραγκωνισμό οποιουδήποτε αναδυόμενου αντιπάλου, ιδίως της Τουρκίας.
Αυτή η πολύπλευρη απειλή, από συμφωνίες φυσικού αερίου και στρατιωτικές συμφωνίες έως κυβερνοεπιχειρήσεις και πολιτική επιρροή, αντανακλά τη βαθιά στρατηγική φιλοδοξία του Τελ Αβίβ να διατηρήσει την περιφερειακή του ηγεμονία”, τονίζει το Αραβικό πρακτορείο ειδήσεων.
Η Ανατολική Μεσόγειος είναι μια περιοχή που αντιμετωπίζει αυξημένες εντάσεις, ιδιαίτερα μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, και σε μικρότερο βαθμό, Κύπρου. Αυτές οι εντάσεις τροφοδοτούνται από διαφωνίες σχετικά με τα θαλάσσια σύνορα, τους ενεργειακούς πόρους και την πολιτική επιρροή. Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από την εμπλοκή άλλων περιφερειακών και διεθνών παραγόντων, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ρωσίας και διαφόρων αραβικών κρατών.
Η Τουρκία έχει βέβαια τα δικά της Οθωμανικά σχέδια, τα οποία θα την οδηγήσουν στο γκρεμό, και αυτό είναι σίγουρο με μαθηματική ακρίβεια.
Σε έναν κόσμο όπου οι μεγάλες δυνάμεις αμφισβητούν η μία την άλλη από τη σκιά, μόνο έξυπνες στρατηγικές και ενότητα μπορούν να διαφυλάξουν την περιφερειακή σταθερότητα. Είναι η Μέση Ανατολή προετοιμασμένη για αυτή τη νέα αντιπαράθεση ή οδεύει προς ένα ακόμη κεφάλαιο αναταραχής;