Το Πακιστάν άδραξε την ευκαιρία να τοποθετηθεί ως μεσολαβητής στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν. Ωστόσο, όπως συνέβη και με το Κατάρ στη μεσολάβηση μεταξύ της Χαμάς και του Ισραήλ, παραμένουν ερωτήματα σχετικά με το εάν το Πακιστάν μπορεί να λειτουργήσει ως ουδέτερος μεσολαβητής.
Τους τελευταίους μήνες, η κυβέρνηση Τραμπ έχει ενισχύσει τις σχέσεις με το Πακιστάν, το οποίο κατέχει το καθεστώς του Σημαντικού Συμμάχου εκτός ΝΑΤΟ (MNNA) με τις Ηνωμένες Πολιτείες – ένας χαρακτηρισμός που παρέχει προνομιακή πρόσβαση σε στρατιωτική συνεργασία και εξοπλισμό. Το καλοκαίρι του 2025, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Στρατάρχης Ασίμ Μουνίρ (ο πραγματικός ηγέτης του Πακιστάν) επισκέφθηκε τον Λευκό Οίκο δύο φορές μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, υπογραμμίζοντας την ανανεωμένη δέσμευση μεταξύ Ουάσινγκτον και Ισλαμαμπάντ. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επίσης δείξει ενδιαφέρον για την επέκταση της συνεργασίας με το Πακιστάν σε αναδυόμενους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της βιομηχανίας κρυπτονομισμάτων. Εν τω μεταξύ, η συμμετοχή του Πακιστάν στο «Συμβούλιο Ειρήνης» έχει ενισχύσει περαιτέρω το διεθνές του προφίλ. Ωστόσο, παρά την προθυμία της Ουάσινγκτον να εμπλακεί πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά με την Ισλαμαμπάντ, το Πακιστάν έχει επανειλημμένα αποδείξει την αναξιοπιστία του ως στρατηγικού εταίρου για τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου, το Πακιστάν επέτρεψε στους εκπροσώπους της Χαμάς να λειτουργούν ελεύθερα στο έδαφός του, να συμμετέχουν σε δημόσιες εκδηλώσεις και να δημιουργούν συμμαχίες με τοπικές ένοπλες ομάδες. Ο Δρ. Naji Zaheer, ο νυν ειδικός εκπρόσωπος της Χαμάς στο Πακιστάν, προσκλήθηκε να συμμετάσχει σε σημαντικές εκδηλώσεις ως τιμώμενος και έχει γίνει μέλος σε αντι-ισραηλινές συγκεντρώσεις και συνέδρια στο Πακιστάν. Ο Zaheer έχει συχνά μοιραστεί τη σκηνή με ομάδες όπως η Lashkar-e-Taiba (LeT) και η Jaish-e-Muhammad (JeM), οι οποίες έχουν χαρακτηριστεί τρομοκρατικές οργανώσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και συνδέονται με επιθέσεις στην Ινδία.
Η αντιδυτική στάση του Πακιστάν έγινε ακόμη πιο έντονη κατά τη διάρκεια του Πολέμου των 12 Ημερών του Ιουνίου 2025 – της άμεσης αντιπαράθεσης μεταξύ του Ιράν και ενός συνασπισμού Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών – όταν το Ισλαμαμπάντ υιοθέτησε μια στάση υποστήριξης του Ιράν. Η επίσκεψη του Ιρανού προέδρου Masoud Pezeshkian στο Ισλαμαμπάντ στις 2-3 Αυγούστου 2025 χαρακτηρίστηκε από ιδιαίτερα ορατές εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Για εκείνη την περίσταση, οι δρόμοι του Ισλαμαμπάντ ήταν εκτενώς διακοσμημένοι με πακιστανικές και ιρανικές σημαίες, μαζί με μεγάλες αφίσες που γιόρταζαν τη φιλία μεταξύ των δύο εθνών. Σε περίοπτη θέση υπήρχαν πορτρέτα του πακιστανού προέδρου Ασίφ Αλί Ζαρντάρι, του πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ, του ιρανού προέδρου Μασούντ Πεζεσκιάν και του τότε ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Μια αξιοσημείωτη αφίσα σε έναν κεντρικό δρόμο έφερε το σύνθημα: «Ζήτω η πακιστανοϊρανική φιλία και αδελφότητα». Κατά μήκος της εθνικής οδού από το αεροδρόμιο προς την πρωτεύουσα, πανό καλωσόριζαν τον ιρανό πρόεδρο, ενώ εικόνες του Πεζεσκιάν και του Χαμενεΐ – μαζί με τους ηγέτες του Πακιστάν – γέμισαν το αστικό τοπίο.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, ο Πεζεσκιάν ευχαρίστησε επανειλημμένα το Πακιστάν για την «σταθερή», «ενθαρρυντική» και «ακλόνητη» υποστήριξή του σε όλη τη σύγκρουση. Ο πακιστανός πρόεδρος Ζαρντάρι επαίνεσε τη «θάρρος» του Ιράν κατά τη διάρκεια του πρόσφατου 12ήμερου πολέμου, ενώ ο πακιστανός υπουργός εμπορίου Τζαμ Καμάλ περιέγραψε την απόδοση του Ιράν στον πόλεμο ως «θρίαμβο» επί του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών, δηλώνοντας ότι το Ιράν στέκεται ως το «στέμμα της ισλαμικής Ούμμα» και ότι οι πράξεις του αποτελούν πηγή τεράστιας υπερηφάνειας για τους μουσουλμάνους παγκοσμίως. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του Πολέμου των 12 Ημερών, ο πρώην αρχιστράτηγος του IRGC, Μοχσέν Ρεζάι, ισχυρίστηκε ότι το Πακιστάν είχε πει στην Τεχεράνη ότι θα ανταπέδιδε με πυρηνικά όπλα εναντίον του Ισραήλ εάν το Ισραήλ χρησιμοποιούσε πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν. Ο Ρεζάι δήλωσε: «Το Πακιστάν έχει δηλώσει ότι εάν το Ισραήλ ρίξει πυρηνική βόμβα στο Ιράν, θα ρίξει και το δικό του πυρηνική βόμβα στο Ισραήλ». Το Πακιστάν αρνήθηκε τον ισχυρισμό του Ιρανού διοικητή. Ωστόσο, η ίδια η διατύπωσή του αντικατοπτρίζει το πόσο πιστά παρουσίασαν οι Ιρανοί αξιωματούχοι τη σχέση τους με το Πακιστάν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.
Αυτό το μοτίβο συνεχίστηκε και το 2026. Εν μέσω αναφορών για μαζικές δολοφονίες αμάχων από την Ισλαμική Δημοκρατία, ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Μουχάμαντ Ασίφ, επανέλαβε την υποστήριξή του προς το Ιράν. Στις 13 Ιανουαρίου 2026, τόνισε ότι το Ιράν ήταν πάντα ένας αγαπητός γείτονας και αδελφός και ότι η ασφάλεια και η κυριαρχία του είναι κοντά στην καρδιά του Πακιστάν. Στις 20 Ιανουαρίου, ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, σε συνάντηση με τον Ιρανό πρεσβευτή στο Ισλαμαμπάντ, Ρεζά Αμίρι Μογκαντάμ, δήλωσε ότι το Πακιστάν στέκεται σταθερά δίπλα στο Ιράν σε κάθε περίπτωση. Επιπλέον, στις 24 Ιανουαρίου, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί ευχαρίστησε το Πακιστάν για την υποστήριξή του στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, αφότου το Ισλαμαμπάντ ψήφισε κατά ενός ψηφίσματος που διεύρυνε μια διεθνή έρευνα για τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων από το Ιράν. Τον Μάρτιο του 2026, μετά τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη του Ιράν Αλί Χαμενεΐ σε αμερικανο-ισραηλινές επιδρομές, ο Πακιστανός πρωθυπουργός Σαρίφ εξέφρασε ακόμη και τα συλλυπητήριά του, χαρακτηρίζοντας τον θάνατο του Χαμενεΐ ως «μαρτύριο» και τονίζοντας την αλληλεγγύη με τον ιρανικό λαό «στην ώρα της θλίψης και της θλίψης του».
Συνολικά, αυτές οι ενέργειες εγείρουν σημαντικές αμφιβολίες σχετικά με την ικανότητα του Πακιστάν να διαδραματίσει αμερόληπτο ρόλο στη σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν. Ενώ η Ουάσιγκτον συνεχίζει να επενδύει εμπιστοσύνη στην Ισλαμαμπάντ, η συμπεριφορά του Πακιστάν αντικατοπτρίζει ένα συνεπές μοτίβο ιεράρχησης των περιφερειακών και ιδεολογικών δεσμών με την Τεχεράνη έναντι των στρατηγικών του δεσμεύσεων προς την Ουάσιγκτον. Το Πακιστάν δεν πρέπει να θεωρείται μεσολαβητής, αλλά ένας εξαιρετικά προβληματικός εταίρος, του οποίου το προνομιακό καθεστώς ως Σημαντικού Συμμάχου εκτός ΝΑΤΟ θα πρέπει να επανεξεταστεί σοβαρά.