Σύμφωνα με στενές και πολλαπλές πηγές από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, τα προστατευτικά κιγκλιδώματα για τη διατήρηση του στατικού status quo με «νωθρό ρυθμό» στον Λίβανο διαλύονται γρήγορα, με το Ισραήλ να κερδίζει γρήγορα συναίνεση για μια περιορισμένη, αλλά βάναυση εκστρατεία βομβαρδισμών εναντίον των εναπομεινάντων στρατιωτικών υπολειμμάτων της Χεζμπολάχ.
Τις επόμενες εβδομάδες, λίγο μετά την επίσκεψη του Πάπα, οι αεροπορικές επιδρομές αναμένεται να αυξηθούν τουλάχιστον κατά 10 φορές σε ένταση.
Κεντρικό στοιχείο στην εξίσωση είναι πολύ πρόσφατες και πειστικές πληροφορίες ότι η Χεζμπολάχ κατάφερε με επιτυχία να σταματήσει την στρατιωτική επιθεώρηση του Λιβάνου, τον αφοπλισμό και έναν ανησυχητικό ρυθμό ανακατασκευής οπλοστασίων και αποθηκών, ιδίως με φθηνά αλλά αποτελεσματικά θανατηφόρα drones.
Παρά τις πολλαπλές προειδοποιήσεις, το Ισραήλ έχει αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό μέχρι τώρα.
Η κοινή αντίληψη στην Ουάσινγκτον είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος να αποτραπεί αξιόπιστα μια νέα στρατιωτική εκστρατεία για την εξάλειψη της πιο πρόσφατης προόδου που έχει σημειώσει η Χεζμπολάχ.
Η υπομονή της Ουάσινγκτον έχει και επίσημα εξαντληθεί.
Η κυβέρνηση Τραμπ ακύρωσε ξαφνικά όλες τις προγραμματισμένες συναντήσεις με τον διοικητή του Λιβανέζικου στρατού, στρατηγό Ροντόλφ Χαϊκάλ, λίγες ώρες πριν από την προγραμματισμένη αναχώρησή του για την Ουάσινγκτον αυτή την εβδομάδα.
Η Πρεσβεία του Λιβάνου αναγκάστηκε να ακυρώσει μια δεξίωση που είχε οργανωθεί προς τιμήν του και Αμερικανοί αξιωματούχοι ουσιαστικά σταμάτησαν εντελώς να συνομιλούν με την ηγεσία του Λιβάνου.
Ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ καταδίκασε την «αδύναμη, σχεδόν ανύπαρκτη προσπάθεια του Χάικαλ να αφοπλίσει τη Χεζμπολάχ», αποκαλώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου «όχι μια πολύ καλή επένδυση για την Αμερική».
Η γερουσιαστής Γιόνι Ερνστ συνέχισε, λέγοντας ότι ο Χαϊκάλ «επαίσχυντα ρίχνει την ευθύνη στο Ισραήλ» αντί να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία να απελευθερώσει τον Λίβανο από τη Χεζμπολάχ.
Η αφορμή; Μια δήλωση του Λιβανέζικου Στρατού που αναφερόταν στο Ισραήλ ως «εχθρό» (τυπική ορολογία στον Λίβανο, ο οποίος τεχνικά βρίσκεται σε πόλεμο με το Ισραήλ από το 1948) και καταδίκαζε τις ισραηλινές παραβιάσεις της κυριαρχίας του Λιβάνου, αφότου Ισραηλινοί στρατιώτες πυροβόλησαν ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ.
Το θέμα φέρεται να έχει κλιμακωθεί απευθείας στον Υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος πλέον επιβλέπει όλη την στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς τον Λίβανο, θέτοντας σε κίνδυνο πάνω από 3 δισεκατομμύρια δολάρια βοήθειας.
Οι Αμερικανοί είναι εξοργισμένοι που, παρά τις πληροφορίες από πρώτο χέρι σχετικά με τον ταχύ επανεξοπλισμό της Χεζμπολάχ, η ηγεσία του Λιβάνου – με εξαίρεση τον πρωθυπουργό Ναουάφ Σαλάμ – δεν έχει κατανοήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης ούτε έχει ενεργήσει με το επείγον που απαιτεί η Ουάσινγκτον.
Ιδού η τραγική ειρωνεία: η Μέση Ανατολή δεν ήταν ποτέ πιο κοντά σε μια πραγματική ειρηνευτική συμφωνία.
Ο Τζάρεντ Κούσνερ κατάφερε με κάποιο τρόπο να περάσει μια αδύνατη διπλωματική βελόνα, συγκεντρώνοντας τις ΗΠΑ, το Κατάρ, τα ΗΑΕ, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία για να προωθήσουν μια διευρυμένη Συμφωνία του Αβραάμ.
Η πλειοψηφία των Ισραηλινών θέλει ειρήνη. Οι περισσότεροι Λιβανέζοι θέλουν ειρήνη. Τα θεμέλια είναι εκεί.
Ο Λίβανος έχει λάβει τη συμφωνία μιας ζωής: απεριόριστη υποστήριξη για τον στρατό και τον πρόεδρό του, τεράστια πακέτα οικονομικής ανασυγκρότησης και λύσεις για το παγωμένο τραπεζικό του σύστημα και τους εφιάλτες της διαφθοράς.
Το μόνο που χρειάζεται να κάνουν είναι να «εισέλθουν» σε άμεσες και συνειδητές διαπραγματεύσεις με τους Ισραηλινούς.
Είναι αναμφισβήτητα η καλύτερη ευκαιρία που τους έχει προσφερθεί ποτέ, πολύ καλύτερη από τις διαπραγματεύσεις για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που ευνοούσαν σε μεγάλο βαθμό το Ισραήλ.
Αλλά δύο περιθωριακές ομάδες πυρπολούν τα πάντα.
Το Ιράν χρησιμοποιεί κάθε μοχλό για να διατηρήσει την επιρροή του μέσα από το χάος. Πιέζουν τη Χεζμπολάχ και τα λιβανέζικα ειδικά συμφέροντα να απορρίψουν όλες τις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, παρόλο που η αποδοχή τους θα έκανε τον Λίβανο ευημερούντα.
Το Ιράν δεν θέλει επίλυση, θέλει αέναο πόλεμο και διχασμό, επειδή έτσι διατηρεί την περιφερειακή του ισχύ.
Από την άλλη πλευρά, οι ριζοσπαστικοί Ισραηλινοί υπουργοί Σμότριτς και Μπεν-Γκβιρ έχουν πιέσει τον Νετανιάχου.
Πριν από δύο ημέρες, ο Νετανιάχου μπήκε στη νότια Συρία εντελώς απρόσκλητος, παρελαύνοντας σαν να του ανήκει το μέρος, σκόπιμα ενοχλώντας τους πάντες, ενώ ο Κούσνερ προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει ενωμένους τους εύθραυστους συνασπισμούς.
Εν τω μεταξύ, ο νέος ηγέτης της Συρίας, Shara’a, υπήρξε αξιοσημείωτα συγκρατημένος και προοδευτικός, αρνούμενος να δεχτεί το δόλωμα παρά το γεγονός ότι τα ισραηλινά στρατεύματα παραβιάζουν την συριακή κυριαρχία.
Αυτό συμβαίνει επειδή ανέλαβε προσωπική δέσμευση απέναντι στον Πρόεδρο Τραμπ, τον MBS της Σαουδικής Αραβίας και τον Ερντογάν της Τουρκίας να γυρίσουν σελίδα, να ανοίξουν τον ιδιαίτερα βιομηχανικό και μορφωμένο πληθυσμό της Συρίας για να προωθήσουν την παγκόσμια ευημερία και να επιδιώξουν την ειρήνη πάση θυσία, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων συνομιλιών με τον Νετανιάχου.
Τι παίρνει σε αντάλλαγμα; Μια πλήρη ταπείνωση από τους αιώνιους πολεμοκάπηλους του Ισραήλ.
Η Συρία έχει δεσμευτεί να είναι ένας ειρηνιστής εταίρος σε οποιοδήποτε περιφερειακό ειρηνευτικό πλαίσιο προκύψει. Από κοινού, η Αμερική, η Γαλλία, τα κράτη του Κόλπου και ο ΟΗΕ πιέζουν μανιωδώς τον Λίβανο προς άμεσες διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ.
Η πλειοψηφία των Λιβανέζων, σκεπτόμενη τα οικονομικά συμφέροντα και τη σταθερότητα, θα το καλωσόριζε.
Ακόμη και οι Σιίτες σχηματίζουν ένα «σιωπηλό» μπλοκ σε μια ειρηνική πορεία προς τα εμπρός. Αλλά το Ιράν συνεχίζει να ασκεί βέτο σε κάθε κίνηση, εμποδίζοντας τον δικό του σύμμαχο να ευημερήσει.
Το πιο σκληρό κομμάτι; Ο Κούσνερ, μέσω της καθοδήγησης των Ειδικών Απεσταλμένων Στιβ Γουίτκοφ και Τόμας Μπαράκ, κατάφερε να φέρει τους Καταριανούς, τους Σαουδάραβες, τους μετριοπαθείς Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους πιο κοντά σε συμφωνία από ό,τι πίστευε κανείς.
Υπάρχει ένα νόμιμο πλαίσιο λύσης δύο κρατών.
Αλλά η ριζοσπαστική ισραηλινή μειονότητα που αρνείται ποτέ να αποδεχτεί την ύπαρξη παλαιστινιακού κράτους και η δέσμευση του Ιράν σε ατελείωτες περιφερειακές συγκρούσεις σαμποτάρουν τα πάντα.
Και τώρα το Ισραήλ πρόκειται να κλιμακώσει μαζικά τη βία στον Λίβανο, ενδεχομένως καταστρέφοντας μήνες επίπονης διπλωματικής εργασίας.
Τίποτα δεν λέει «είμαστε σοβαροί για την ειρήνη» όσο η προετοιμασία να βομβαρδίσεις τον γείτονά σου μέχρι να υποταχθείς, διακόπτοντας ταυτόχρονα κάθε διπλωματική επικοινωνία.
Πηγές: Πηγές του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, Arab News, Al-Monitor, The National, Israel National News,