Η θρησκευτική βία στο Πακιστάν αυξάνεται καθώς οι σουνιτικές ομάδες απειλούν Σιίτες, Αχμαντί και μη μουσουλμανικές μειονότητες υπό την κρατική αιγίδα.
Οι σουνιτικές ομάδες απολαμβάνουν υποστήριξη από τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία, ανέφερε το Διεθνές Φόρουμ για το Δικαίωμα και την Ασφάλεια (IFFRAS).
Παρόλο που το φαινόμενο ήταν γνωστό σε πολλούς, ειδικά στον στρατό, υπήρξε μια καταστολή των μέσων ενημέρωσης στην αναφορά μιας τέτοιας τάσης.
Το 2020, ο γνωστός αμυντικός αναλυτής, Δρ Ayesha Siddiqa έγραψε για την αναβίωση της σεχταριστικής έντασης μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών στο Καράτσι και σε άλλα αστικά κέντρα στη Σιντ και το Παντζάμπ. Επισήμανε ότι το Πακιστάν φέρεται να έχει γίνει μάρτυρας της δολοφονίας περίπου 4.847 Σιιτών σε περιστατικά θρησκευτικής βίας μεταξύ 2001 και 2018, σύμφωνα με το IFFRAS.
Δύο χρόνια αργότερα, μια γνωστή δεξαμενή σκέψης διεθνούς πολιτικής, η International Crisis Group (ICG) στην τελευταία της έκθεση για τη σεχταριστική βία στο Πακιστάν, προειδοποίησε για «την άνοδο ενός τοπικού δικαιόχρησης του Ισλαμικού Κράτους και την αυξανόμενη επιρροή μιας σκληρής γραμμής και βίαιο κίνημα διαμαρτυρίας γνωστό ως «Labaik» που αντλεί υποστήριξη κυρίως από την πλειοψηφία Barelvi του Πακιστάν».
Το «Labaik» είναι η σκληροπυρηνική ομάδα Barelvi, Tehreek-e-Labbaik Pakistan (TLP), η οποία βρίσκεται σε άνοδο τα τελευταία χρόνια, ειδικά κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Imran Khan, ανέφερε το IFFRAS.
Η έκθεση του ICG, που δημοσιεύθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους, επεσήμανε ότι αυτές οι νέες ομάδες, αν και διαφορετικές από πολλές απόψεις, ήταν υπεύθυνες για μερικές από τις χειρότερες διακοινοτικές αιματοχυσίες της χώρας τα τελευταία χρόνια.
Η έκθεση προειδοποίησε ότι «οι μουσουλμανικές μειονότητες, ιδιαίτερα οι Σιίτες, είναι βαθιά ευάλωτες. Η επαγρύπνηση είναι επικίνδυνη καθώς οι σκληροπυρηνικοί κινητοποιούνται γύρω από τους ισχυρισμούς για βλασφημία για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή».
Η προέλευση της σουνιτικής μαχητικότητας μπορεί να εντοπιστεί στην ένταση σουνιτών-σιιτών στο Πακιστάν αμέσως μετά την ανεξαρτησία. Πολλοί κληρικοί του Deobandi κάλεσαν για επιθέσεις σε σιιτικές πομπές και έγραψαν εναντίον των Σιιτών σε βιβλία και φυλλάδια, ανέφερε το IFFRAS.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του Προέδρου Zia-ul Haq, η σουνιτική μαχητικότητα ήρθε στο προσκήνιο με τον στρατό να υποστηρίζει ενεργά μια λυσσαλέα αντι-σιιτική ομάδα που ονομάζεται Anjuman Sipah-e-Sahaba Pakistan.
Επιπλέον, στη φόρμουλα του υβριδικού καθεστώτος που υιοθέτησε ο στρατός του Πακιστάν, ο Imran Khan βοήθησε να κερδίσει το Ισλαμαμπάντ με μηχανικές εκλογές. Ο Khan, ο οποίος πριν από λίγο καιρό ήταν γνωστός ως κύριος Ταλιμπάν, δεν έδειξε μεταμέλεια υποστήριξε μια νέα ομάδα Barelvi, το TLP, για να προκαλέσει χάος σε όλο το Πακιστάν στο όνομα της βλασφημίας, ανέφερε το IFFRAS.
Το TLP, ανέγγιχτο από την παρούσα αναταραχή στη χώρα ή τις κυρώσεις, πρωτοστατεί στη σκληροπυρηνική στάση του Barelvi σήμερα. Το λιντσάρισμα του όχλου του Δεκέμβρη του 2021 ενός διευθυντή εργοστασίου από τη Σρι Λάνκα, που κατηγορήθηκε ψευδώς για βλασφημία, από τους υποστηρικτές του TLP ήταν ένα σαφές μήνυμα ότι η ομάδα είχε σπάσει την ιστορία της κοινής τελετουργικής πρακτικής του Barelvi με τους Σιίτες και ήθελε να προβάλει την αντι-σιιτική ατζέντα της.
Επιπλέον, άλλες σουνιτικές εξτρεμιστικές ομάδες, κυρίως οι Deobandi, όπως η Lashkar-e-Jhangvi, που αποδεκατίστηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας όλα αυτά τα χρόνια, επέλεξαν να πολεμήσουν μαζί με άλλες εξτρεμιστικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του τοπικού franchise του Ισλαμικού Κράτους.
Οι πεζοί στρατιώτες του Jhangvi και παρόμοιων ομάδων σήμερα επεκτείνουν έντονα την επιρροή τους στις φυλετικές περιοχές στο Πακιστάν δίπλα στα σύνορα με το Αφγανιστάν. Όπως τόνισε η έκθεση του ICG, εκτός και αν αυτή η έξαρση της σεχταριστικής βίας κατασταλεί με σταθερό χέρι, θα μπορούσε να αποδειχθεί ένα ακόμη ορόσημο για ένα ταλαιπωρημένο Πακιστάν, ανέφερε το IFFRAS.