”Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας επιβεβαίωσε την Πέμπτη ότι η χώρα προωθεί αυτή τη στιγμή μια δραματική νέα νομοθεσία που έχει σχεδιαστεί για να ρυθμίζει τις θαλάσσιες δικαιοδοσίες της, γνωστή και ως «Νόμος της Γαλάζιας Πατρίδας». Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Άγκυρας, η νομοθεσία στοχεύει να καθορίσει με σαφήνεια τις ευθύνες της Τουρκίας στον θαλάσσιο χώρο της και να γεφυρώσει τα κενά που υπάρχουν σήμερα στο εσωτερικό δίκαιο, μια κίνηση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια μετωπική σύγκρουση με τους μεσογειακούς γείτονές της. Ο νόμος αναμένεται να αυξήσει τις εντάσεις μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας και έχει σχεδιαστεί για να αντιμετωπίσει τη συμμαχία αυτών των χωρών με το Ισραήλ, το οποίο παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Η ανακοίνωση έγινε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου από τον Υποναύαρχο Ζέκι Εκτούρκ, σύμβουλο Τύπου και εκπρόσωπο του τουρκικού Υπουργείου Άμυνας. Αξιωματούχοι του υπουργείου δήλωσαν ότι πρόκειται για έναν «νόμο-πλαίσιο» που έχει λάβει ευρεία συμβολή από τα στρατιωτικά, τεχνικά, ακαδημαϊκά και νομικά κλιμάκια της χώρας. «Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα συνεχίσουν, όπως έκαναν πάντα, να υπερασπίζονται αποφασιστικά τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της χώρας μας στις θαλάσσιες δικαιοδοσίες τους», τόνισε το Υπουργείο Άμυνας, αναφερόμενο στις αυξανόμενες εντάσεις ασφαλείας στην περιοχή.
Η τουρκική κίνηση δεν συμβαίνει στο κενό. Ένα πρόσφατο δημοσίευμα του πρακτορείου ειδήσεων Bloomberg αποκάλυψε ότι η Άγκυρα ετοιμάζεται να καταθέσει σύντομα νομοθεσία στο κοινοβούλιο, η οποία αποσκοπεί στην εδραίωση των αξιώσεών της σε αμφισβητούμενες περιοχές στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτό είναι το πρώτο επίσημο βήμα της Τουρκίας για την κατοχύρωση των θαλάσσιων αξιώσεών της στο νόμο και την επίσημη διακήρυξη της κυριαρχίας της σε περιοχές με πλούσιο δυναμικό φυσικού αερίου.
Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» έχει υιοθετηθεί τα τελευταία χρόνια ως μέρος μιας εθνικής στρατηγικής για την επέκταση της τουρκικής επιρροής στη θάλασσα. Η σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο έχει κλιμακωθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία, μετά από σημαντικές ανακαλύψεις φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ.
Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα και η Κύπρος προβάλλουν «μαξιμαλιστικές» απαιτήσεις που αποσκοπούν στο να την στριμώξουν σε μια στενή λωρίδα ακτογραμμής, παρά το γεγονός ότι έχει τη μεγαλύτερη ηπειρωτική ακτογραμμή στην περιοχή. Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, επιμένει ότι, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τα νησιά δικαιούνται να διεκδικήσουν δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και αποκλειστική οικονομική ζώνη.
Η Άγκυρα απορρίπτει κατηγορηματικά την ελληνική ερμηνεία, υποστηρίζοντας ότι τα θαλάσσια όρια θα πρέπει να καθορίζονται κυρίως με βάση τις χερσαίες ακτές και όχι τα νησιά. Οι Τούρκοι διαμαρτύρονται επίσης για το γεγονός ότι οι Τουρκοκύπριοι αποκλείονται από πιθανά έσοδα από ενεργειακούς πόρους και περιφερειακά έργα. Η νέα νομοθεσία, εάν και όταν εγκριθεί από το τουρκικό κοινοβούλιο, αναμένεται να θεσμοθετήσει την τοπική ερμηνεία του ναυτικού δικαίου για πρώτη φορά και να ανεβάσει το επίπεδο γεωπολιτικής έντασης στη λεκάνη της Μεσογείου σε νέα ύψη.”