Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάλυση που δημοσιεύθηκε στον ισραηλινό Τύπο για τη συμφωνία ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν περιλαμβάνει σημαντικές αναφορές στον ρόλο της Τουρκίας και στην αναδιαμόρφωση των ισορροπιών στη Μέση Ανατολή.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ άκουσε αρχικά τις θέσεις του Μπενιαμίν Νετανιάχου στην έναρξη της κρίσης, αλλά στη συνέχεια περιθωριοποίησε το Τελ Αβίβ και ενέταξε την Τουρκία στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία με το Ιράν.
«Ενώ όλοι κοιτούσαν Ιράν και Ισραήλ, η Τουρκία δημιούργησε τη δική της χρυσή ευκαιρία»
Μετά τη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ του άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ και του Ιράν, και ενώ οι γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή αναδιαμορφώνονται, τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα κατάφερε να αξιοποιήσει την κρίση προς όφελός της.
Η ανάλυση επισημαίνει ότι:
«Ενώ όλος ο κόσμος παρακολουθούσε την Τεχεράνη και το Τελ Αβίβ, η Τουρκία δημιούργησε τη δική της χρυσή ευκαιρία».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Άγκυρα κινήθηκε διακριτικά αλλά αποτελεσματικά, ενισχύοντας τις διπλωματικές πρωτοβουλίες της και αυξάνοντας την επιρροή της στις διαπραγματεύσεις.
Η εξέλιξη αυτή χαρακτηρίζεται ως «χρυσή ευκαιρία» για την Τουρκία να ενισχύσει τη θέση της στις παγκόσμιες γεωπολιτικές ισορροπίες.
Ο Τραμπ ξεκίνησε με τον Νετανιάχου αλλά κατέληξε στην Τουρκία
Η ισραηλινή ανάλυση υποστηρίζει ότι κατά τα πρώτα στάδια της κρίσης ο Ντόναλντ Τραμπ έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα στις απόψεις του Ισραηλινού πρωθυπουργού.
Ωστόσο, στη συνέχεια η εικόνα άλλαξε.
Η Τουρκία συμπεριλήφθηκε στις χώρες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, γεγονός που αποτυπώνει την αυξανόμενη επιρροή της Άγκυρας στις περιφερειακές εξελίξεις.
«Η Τουρκία είναι δύναμη που δεν πρέπει να υποτιμηθεί»
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον ρόλο που διαδραμάτισε η Άγκυρα στη διαδικασία που οδήγησε στο μνημόνιο κατανόησης και στην κατάπαυση του πυρός μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα:
Η Τουρκία συνέβαλε ουσιαστικά στη διαμόρφωση του πλαισίου της συμφωνίας που έβαλε τέλος στη σύγκρουση.
Παράλληλα, η ανάλυση αναφέρεται σε δηλώσεις προσώπων που συνδέονται με την ισραηλινή κυβέρνηση και φέρονται να υποστηρίζουν ότι:
«Μετά το Ιράν, η επόμενη μεγάλη πρόκληση για το Ισραήλ είναι η Τουρκία».
Παρόλα αυτά, τονίζεται ότι το Τελ Αβίβ οφείλει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό στους υπολογισμούς του και να μην ξεχνά ότι:
«Η Τουρκία είναι μια δύναμη που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ελαφρότητα».
Ενισχυμένη η Τουρκία μέσα στο ΝΑΤΟ
Κατά την ίδια ανάλυση, ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα του πολέμου ήταν η ενίσχυση της θέσης της Τουρκίας στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ.
Η Άγκυρα εμφανίζεται να αξιοποιεί τη γεωγραφική και πολιτική της θέση, προβάλλοντας τον εαυτό της ως αναγκαίο παράγοντα σταθερότητας και διαμεσολάβησης στην περιοχή.
Η τουρκική διπλωματία φαίνεται να κερδίζει πόντους τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και εντός της Ατλαντικής Συμμαχίας.
Νέες ευκαιρίες για την τουρκική αμυντική βιομηχανία
Τα ισραηλινά μέσα υποστηρίζουν επίσης ότι οι εξελίξεις δημιούργησαν σημαντικές επιχειρηματικές και αμυντικές ευκαιρίες για την Τουρκία.
Μετά τις ιρανικές επιθέσεις και τη γενικότερη αστάθεια στην περιοχή, αρκετές χώρες του Κόλπου στράφηκαν προς την ενίσχυση των αμυντικών τους δυνατοτήτων, ιδιαίτερα στον τομέα της αεράμυνας.
Σύμφωνα με την ανάλυση:
Η Τουρκία υπέγραψε συμφωνίες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων με χώρες όπως το Κατάρ, το Κουβέιτ και η Σαουδική Αραβία.
Οι συμφωνίες αυτές αφορούν αμυντικά συστήματα και υπηρεσίες ασφαλείας, ενισχύοντας περαιτέρω τη θέση της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στις αγορές της Μέσης Ανατολής.
Η Άγκυρα ως νέος πάροχος ασφάλειας στην περιοχή
Το τελικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η Τουρκία κατάφερε να παρουσιαστεί ως ένας αξιόπιστος πάροχος ασφάλειας σε μια περίοδο μεγάλων ανακατατάξεων.
Η Άγκυρα εμφανίζεται να κεφαλαιοποιεί τόσο τον διπλωματικό της ρόλο όσο και τις στρατιωτικές και αμυντικές της δυνατότητες, διεκδικώντας πρωταγωνιστική θέση στη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.
Για τον ισραηλινό Τύπο, το μεγαλύτερο γεωπολιτικό συμπέρασμα του πολέμου δεν είναι μόνο η συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν, αλλά και το γεγονός ότι η Τουρκία κατάφερε να αναδειχθεί σε έναν από τους βασικούς κερδισμένους της νέας εποχής που διαμορφώνεται στην περιοχή.