Στις 15 Αυγούστου, στην παγωμένη Αλάσκα, ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν θα καθίσουν για πρώτη φορά τετ-α-τετ από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία. Μια συνάντηση που, όπως όλα δείχνουν, δεν θα είναι απλώς τυπική διπλωματική κίνηση, αλλά διαπραγμάτευση για μια ενδεχόμενη λήξη του πολέμου.
Οι ανησυχίες του Κιέβου και της Ευρώπης
Παρά τις αρχικές προσδοκίες, το Κίεβο και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι αντιμετωπίζουν με καχυποψία την αμερικανο-ρωσική πρωτοβουλία. Ο Τραμπ εμφανίζεται πρόθυμος να συζητήσει την παραχώρηση ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία με αντάλλαγμα μια κατάπαυση πυρός — κάτι που ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι απορρίπτει κατηγορηματικά ως αντισυνταγματικό και επικίνδυνο προηγούμενο.
«Η Ουκρανία αξίζει μια δίκαιη ειρήνη. Δεν θα παραχωρήσουμε τη γη μας σε κατακτητές», τόνισε ο Ουκρανός πρόεδρος, ξεκαθαρίζοντας πως η φωνή του Κιέβου δεν μπορεί να παρακαμφθεί.
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο ΥΠΕΞ Αντρίι Σιμπίχα, που δήλωσε πως «η Ρωσία δεν πρέπει να ανταμειφθεί για την έναρξη αυτού του πολέμου» και ότι κάθε συμφωνία πρέπει να βασίζεται στο διεθνές δίκαιο και τον σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας.
Η στρατηγική του Τραμπ
Ο Τραμπ, που δεν έχει κλιμακώσει ουσιαστικά τις κυρώσεις κατά της Μόσχας, φαίνεται να επιδιώκει μια “μεγάλη συμφωνία” που θα κλείσει τον πόλεμο. Το CBS News αποκάλυψε ότι η πρόταση περιλαμβάνει την αποδοχή από τη Δύση της ρωσικής κατοχής ολόκληρης της περιοχής Ντονμπάς και της Κριμαίας, με αντάλλαγμα την εγκατάλειψη ρωσικών αξιώσεων στη Χερσώνα και τη Ζαπορίζια.
Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, ο Πούτιν έχει ήδη παρουσιάσει παρόμοια πρόταση στον απεσταλμένο του Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, σε πρόσφατη συνάντηση στη Μόσχα.
Τι κρίνεται στην Αλάσκα
Η Αλάσκα δεν θα είναι απλώς το σκηνικό μιας διπλωματικής φωτογραφίας. Θα είναι το πεδίο όπου θα δοκιμαστεί αν οι ΗΠΑ μπορούν να “κλείσουν” τον πιο αιματηρό πόλεμο της Ευρώπης μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο — ή αν η συνάντηση θα καταγραφεί ως το σημείο καμπής όπου οι μεγάλες δυνάμεις επέλεξαν τον ρεαλισμό έναντι των αρχών.
Η τελική εξίσωση θα εξαρτηθεί από ένα ερώτημα: μπορεί να υπάρξει ειρήνη στην Ουκρανία χωρίς να “παγώσει” η αδικία;