Ο κινεζικός στρατός αύξησε μαζικά τις πτήσεις του παραβιάζοντας τη Ζώνη Αναγνώρισης Αεράμυνας της Ταϊβάν (ADIZ) ξεκινώντας τον Σεπτέμβριο του 2020, υπερτριπλασιάζοντάς τις από το 2021 έως το 2023, μια εξέλιξη που αντανακλά το ενδιαφέρον του Πεκίνου να ασκήσει πίεση και να εκφοβίσει την Ταϊβάν σε μια σειρά βασικών και ευρέως αναγνωρισμένων σέβη. Σίγουρα η μεγάλης κλίμακας αύξηση των πτήσεων παραβίασης, που εκτινάχθηκε από 972 το 2021 σε 3.119 το 2022, μπορεί να ερμηνευθεί σύμφωνα με διάφορους άξονες σκέψης, συμπεριλαμβανομένων πολεμικών ασκήσεων και προετοιμασίας εισβολής, πιθανών δοκιμών νεότερων τεχνολογιών και σχετικών Έννοιων Λειτουργίας και φυσικά διεξαγωγή εκτεταμένης επιτήρησης των επιφανειακών και υποθαλάσσιων περιουσιακών στοιχείων της Ταϊβάν και των ΗΠΑ.
Ένα ενδιαφέρον και ακόμη προς δημοσίευση ερευνητικό δοκίμιο με τίτλο «PLA Flight Activity in Air Defense Identification Zone της Ταϊβάν», σκιαγραφεί μερικές από τις βασικές εννοιολογικές και στρατηγικές παραμέτρους που ενημερώνουν την εντεινόμενη επιθετική συμπεριφορά της Κίνας.
«Οι εισβολές της ADIZ πραγματοποιούνται για διάφορους σκοπούς, με πρωταρχικό στόχο της Κίνας να ασκήσει στρατιωτική πίεση στην Ταϊβάν και τους διεθνείς εταίρους της κάτω από το κατώφλι της σύγκρουσης. Σχετικά με αυτές τις αυξανόμενες εισβολές, τρεις διαφορετικοί παράγοντες: εκπαίδευση, επιχειρησιακός και πολιτικός, έχουν ήδη αναφερθεί εν συντομία στο δοκίμιο που γράφτηκε από τους Kenneth Allen, Gerald Brown και Thomas Shattuck. (Αυτή η εργασία πρόκειται να δημοσιευθεί από την Routledge Taylor and Francis Group στο Journal of Strategic Studies τον Ιούνιο του 2023.) (Ο Kenneth Allen είναι πρώην Βοηθός Αεροπορικός Ακόλουθος στο Πεκίνο και νυν ανεξάρτητος σύμβουλος)
Η έρευνα προσδιορίζει φυσικά ότι η γνωστή συνέργεια ή αλληλεπικάλυψη μεταξύ συχνότερων και μεγαλύτερων αριθμών παραβιάσεων εξόδου ADIZ αντιστοιχεί σε πολιτικά ευαίσθητες εξελίξεις όπως η μεγάλη εκπαίδευση των ΗΠΑ και των συμμάχων στην περιοχή και οι συνεργατικές επισκέψεις Αμερικανών ή άλλων αξιωματούχων υπέρ της Ταϊβάν.
«Καθώς η εμπιστοσύνη του PLA στις δικές του δυνατότητες έχει αυξηθεί, οι εισβολές στο ADIZ επέτρεψαν στον PLA να επιτύχει επίσης μια σειρά επιχειρησιακών στόχων. Αυτοί οι επιχειρησιακοί στόχοι αναφέρονται στην αποστολή αεροσκαφών με πρωταρχικό στόχο την επίτευξη ενός ζωντανού στρατιωτικού στόχου. Μέχρι στιγμής, αυτές αποτελούνταν κυρίως από αποστολές όπως η συλλογή πληροφοριών, η παρακολούθηση ξένων ναυτικών δυνάμεων ή η φθορά των ενόπλων δυνάμεων της Ταϊβάν και οι χρόνοι απόκρισης δοκιμών», αναφέρει η Δραστηριότητα PLA στη Ζώνη Αεράμυνας της Ταϊβάν».
Ωστόσο, η έρευνα επισημαίνει επίσης αρκετά κρίσιμα λιγότερο αναγνωρισμένα ευρήματα μεγάλης σημασίας για το Πεντάγωνο, όπως η συνεχής απουσία μεγαλύτερων σχηματισμών, μια περίεργη απουσία του J-20 σε οποιαδήποτε από τις παραβιάσεις πτήσεων ADIZ και η παρουσία απόπειρας πολλαπλών προσπάθειες δικτύωσης τομέα μεταξύ κινεζικών υποκυνηγετικών αεροπλάνων, μαχητικών αεροσκαφών και πλοίων επιφανείας. Οι ερευνητές συνέταξαν μια λεπτομερή λίστα όλων των πτήσεων που προσδιορίζουν τον τύπο του αεροσκάφους και τον αριθμό των αποστολών που χρονολογούνται αρκετά χρόνια πριν, και ένα από τα βασικά ευρήματά τους ήταν, με απλά λόγια, η απουσία του J-20 σε οποιαδήποτε από τις εξόδους που παραβιάζουν το ADIZ.
Σίγουρα οι κινεζικές εφημερίδες γράφουν για την ωρίμανση του J-20, τις επιδείξεις και τις τεχνολογίες όπως ο εγχώριας κατασκευής κινητήρας του WS-10, ωστόσο, εκτός από μερικές εκπαιδευτικές αποστολές, το J-20 δεν έχει αερομεταφερθεί πολύ κοντά σε περιοχές όπου μπορεί να εμφανιστεί Κλείσε. Αυτή ήταν η σκέψη ενός από τους ερευνητές, ο Ken Allen (πρώην Βοηθός Αεροπορικού Ακόλουθου στο Πεκίνο και νυν ανεξάρτητος σύμβουλος), ο οποίος πρότεινε ότι ίσως το J-20 δεν μπορούσε να πετάξει εντός του ADIZ της Ταϊβάν για να μην το δει η αεράμυνα της Ταϊβάν. , αεροπλάνα επιτήρησης ή μαχητικά αεροσκάφη σε κοντινή απόσταση.
Το J-20 έχει επίσης σπάνια πραγματοποιήσει πτήσεις στη Θάλασσα της Ανατολικής Κίνας ή στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας. Ως πλατφόρμα stealth που εκτοξεύεται από την ξηρά, το J-20 μπορεί να έχει περιορισμένη εμβέλεια χωρίς να λειτουργεί με όχι και τόσο κρυφά μεγάλα δεξαμενόπλοια, αν και το τζετ μπορεί σαφώς να διανύσει τα 100 μίλια από την ηπειρωτική Κίνα στην Ταϊβάν.
Ο Άλεν πρότεινε επίσης ότι η απουσία του J-20 μπορεί επίσης να σχετίζεται με το εύρος της αποστολής του, καθώς δεν είναι απαραίτητα κατασκευασμένο για μια αποστολή υπεροχής του αέρα όπως το F-22 και αντίθετα είναι μεγαλύτερο με «διπλά φτερά» και επιμήκη άτρακτο. Αυτό εγείρει ερωτήματα σχετικά με τον βαθμό στον οποίο θα μπορούσε να ελίσσεται και να επικρατεί στις μάχες αέρος-αέρος, υποδηλώνοντας ότι ίσως οι Κινέζοι να σκοπεύουν να έχουν πιο περιορισμένο ρόλο για το αεροσκάφος. Αυτό μπορεί να είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστο σε κάποιο βαθμό και πιθανότατα θα εξαρτηθεί από το εύρος, την πιστότητα των αισθητήρων του, την ταχύτητα επεξεργασίας των ενσωματωμένων υπολογιστών του και άλλους δύσκολους παράγοντες να προσδιοριστούν.
Παρακολουθώντας τη συχνότητα και τη σύνθεση των κινεζικών πτήσεων, οι ερευνητές εντόπισαν επίσης αρκετές προσπάθειες «δικτύωσης» όπου ένα J-16 έστειλε δεδομένα αναγνώρισης στόχων τόσο σε αεροσκάφη ASW όσο και σε πλοία επιφανείας.