Συνεχίζονται οι προκλήσεις από τα τουρκικά ΜΜΕ.
Αναλυτικά:
”Η Ελλάδα υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι όλα τα νησιά στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο Θάλασσα δημιουργούν αυτόματα μια πλήρη υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ).
Ωστόσο, η διεθνής νομική πρακτική και οι δικαστικές αποφάσεις δείχνουν σαφώς ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν είναι απόλυτος.
Το ζήτημα δεν αξιολογείται αποκλειστικά με την προσέγγιση «υπάρχει νησί, άρα υπάρχει πλήρης δικαιοδοσία».
Ιδίως τα διεθνή δικαστικά όργανα βασίζουν τις αποφάσεις τους στην αρχή της «δίκαιης και δίκαιης κατανομής».
Υπάρχουν πολυάριθμες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου και διαιτησίας που υποστηρίζουν τους ισχυρισμούς της Τουρκίας στη Μεσόγειο και το Αιγαίο Πέλαγος.
Το Άρθρο 121 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας δεν αποτελεί απόλυτη διάταξη από μόνο του. Δεν δημιουργείται αυτόματα κάθε νησί μια πλήρη υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.
Μερικές σημαντικές αποφάσεις:
Ηνωμένο Βασίλειο κατά Γαλλίας (1977/2011):
Το Δικαστήριο τόνισε ότι είναι «άδικο» τα νησιά απέναντι από την ηπειρωτική χώρα να διακόπτουν τη φυσική επέκταση της ηπειρωτικής χώρας. Δήλωσε ότι τα νησιά δεν πρέπει να δημιουργούν φαινόμενο διατάραξης των συνόρων.
Λιβύη-Μάλτα (1985):
Το Διεθνές Δικαστήριο σημείωσε τη δυσαναλογία μεταξύ των ακτών κατά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Αποφάνθηκε ότι οι θαλάσσιες περιοχές που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν τα νησιά θα μπορούσαν να οριοθετηθούν.
Ρουμανία-Ουκρανία (2009):
Το Διεθνές Δικαστήριο δήλωσε ότι το Νησί Φνίκι δεν μπορούσε να δημιουργήσει υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ, αλλά μπορούσε να κατέχει μόνο χωρικά ύδατα. Ο λόγος που δόθηκε ήταν η αποκομμένη δομή του νησιού από την ηπειρωτική χώρα και το δυσανάλογο μήκος των ακτών.
Ερυθραία-Υεμένη (1999):
Η διαιτητική επιτροπή αποφάσισε ότι τα εν λόγω νησιά δεν μπορούσαν να δημιουργήσουν θαλάσσια δικαιοδοσία πέρα από τα χωρικά τους ύδατα και δεν έλαβε υπόψη αυτά τα νησιά κατά τον καθορισμό της ισαπέχουσας γραμμής.
Στο διεθνές δίκαιο, η βάση δεν είναι οι μαξιμαλιστικοί χάρτες, αλλά η ισότητα και η γεωγραφική πραγματικότητα.”