Καθώς ο Κινέζος ηγέτης Xi Jinping ξεκινά την τρίτη θητεία του ως γενικός γραμματέας του ΚΚΚ, με το Πεκίνο να βρίσκεται υπό οικονομική πίεση λόγω της κρίσης των ακινήτων και της πολιτικής μηδενικού Covid, επηρεάζοντας βαθιά τις μονάδες παραγωγής του.
Ο Niels Graham, βοηθός διευθυντής στο GeoEconomics Center, γράφοντας στο Atlantic Council είπε ότι οι αποφάσεις που παίρνει κατά τη διάρκεια αυτής της τρίτης θητείας κινδυνεύουν να μειώσουν την κινεζική οικονομία έως και πέντε τρισεκατομμύρια δολάρια τα επόμενα πέντε χρόνια, με δυνητικά καταστροφικές επιπτώσεις για την παγκόσμια ανάπτυξη .
Η οικονομία που τον υποδέχεται σήμερα είναι πολύ διαφορετική από εκείνη που τον είδε να ανεβαίνει στον ρόλο του πριν από μια δεκαετία. Όταν ο Σι έγινε ηγέτης της Κίνας το 2012, κληρονόμησε ένα έθνος νεοανακαλυφθέντος πλούτου που αυξανόταν ταχέως. Αναπτύσσοντας με μέσο ρυθμό περίπου 7 τοις εκατό ετησίως, η κινεζική οικονομία σχεδόν διπλασιάστηκε σε μέγεθος κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων θητειών του Σι.
Τώρα, η κατάσταση είναι σαφώς διαφορετική. Για πρώτη φορά από το 1989, η Κίνα θα χάσει τον ετήσιο στόχο της για την ανάπτυξη του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), δήλωσε ο Graham.
Επισήμως, το Πεκίνο επισημαίνει τους σαρωτικούς περιορισμούς COVID-19 που έχει εφαρμόσει σε ολόκληρη τη χώρα για να εξηγήσει την επιβράδυνση, ανέφερε το Atlantic Council.
Ωστόσο, η επιβράδυνση της ανάπτυξης πριν από την έναρξη της πανδημίας και των οικονομικών κρίσεων, συμπεριλαμβανομένης της κατάρρευσης στον τομέα των ακινήτων, των ταλαιπωρημένων οικονομικών της τοπικής αυτοδιοίκησης και της αυξανόμενης ανεργίας των νέων υποδηλώνουν ότι η επιβράδυνση μπορεί να έχει βαθύτερες ρίζες.
Καθώς αυξάνονται τα ερωτήματα γύρω από την οικονομική απόδοση της Κίνας, νέα έρευνα από το Atlantic Council GeoEconomics Center και το China Pathfinder του Rhodium Group διερευνά εάν η επιβράδυνση της ανάπτυξης είναι πραγματικά ένα προσωρινό χτύπημα που προκαλείται από την πανδημική αντίδραση του Πεκίνου ή ένα σημάδι ότι η Κίνα διαχωρίζεται από τη σκέψη της αγοράς.
Κατά την αξιολόγηση της προόδου της Κίνας, τα δεδομένα –που εκτείνονται από το 2010 έως το 2021 και καλύπτουν την ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, τον ανταγωνισμό της αγοράς, το άνοιγμα του εμπορίου, τις κινήσεις προς ένα σύγχρονο σύστημα καινοτομίας, το άνοιγμα των άμεσων επενδύσεων και το άνοιγμα χαρτοφυλακίου– δείχνουν ότι η οικονομία της Κίνας έχει συγκλίνει αναμφίβολα με το ανοιχτό τα πρότυπα της οικονομίας της αγοράς, αν και η πρόοδος ήταν άνιση.
Την τελευταία δεκαετία, το Πεκίνο έχει επικεντρωθεί στην ενοποίηση της οικονομίας του με τις παγκόσμιες εμπορικές ροές αγαθών. Έχει μειώσει τους δασμούς που εφαρμόζει στις εισαγωγές –μετάβαση από έναν μέσο δασμολογικό συντελεστή περίπου 10% το 2010 σε 7,5% το 2021– και αύξησε το ποσοστό των παγκόσμιων αγαθών που ρέουν στην οικονομία της από περίπου 9% το 2010 στο 12,5% το 2021.
Επιπλέον, η πορεία της Κίνας για την ελευθέρωση του εμπορίου δεν ήταν τόσο ξεκάθαρη. Τα μη δασμολογικά εμπόδια σε αγαθά, υπηρεσίες και ψηφιακό εμπόριο (μαζί με τις επιδοτήσεις και την άρνηση του Πεκίνου να προσαρμόσει τις συναλλαγματικές ισοτιμίες για να διορθώσει το ισοζύγιο πληρωμών του) μπερδεύουν την ιστορία της προόδου της Κίνας.
Οι περιορισμοί του Πεκίνου στο ψηφιακό εμπόριο είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτοι δεδομένης της αυξανόμενης σημασίας του ψηφιακού εμπορίου για τις προηγμένες οικονομίες. Η βαθμολογία της Κίνας σε αυτόν τον τομέα έχει επιδεινωθεί από το 2014, ως αντανάκλαση των πρόσθετων περιορισμών που επέβαλε ο Xi τα τελευταία οκτώ χρόνια, ανέφερε το Atlantic Council.
Καθώς ο υπόλοιπος κόσμος κινείται προς την ύφεση, η βραχυπρόθεσμη ζήτηση στο εξωτερικό για κινεζικά προϊόντα αποδυναμώνεται και η μακροπρόθεσμη εστίαση στην ανάπτυξη που βασίζεται στις εξαγωγές δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη στροφή προς την εγχώρια κατανάλωση, είπε ο Graham.
Το Πεκίνο χρειάζεται ακόμα να ενισχύσει την κατανάλωση των νοικοκυριών της χώρας για τη μετάβαση της Κίνας προς ένα μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης.
Την τελευταία δεκαετία είδε επίσης την Κίνα να απομακρύνεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση ως εταίρους στην καινοτομία και να επιλέγει να κοιτάζει προς τα μέσα. Αυτή η τάση πιθανότατα θα συνεχιστεί με τον Xi να τονίζει τη σημασία της μεγαλύτερης «αυτοδυναμίας και δύναμης στην επιστήμη και την τεχνολογία» κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματος.
Αυτό δεν είναι χωρίς κίνδυνο: η αποδυνάμωση των ξένων επενδύσεων στην Κίνα θα μπορούσε να μειώσει το δυναμικό καινοτομίας της χώρας συμπιέζοντας κεφάλαια και μειώνοντας τις ευκαιρίες για διεθνή συνεργασία, δήλωσε ο Graham.
Παρά την πρόοδο της Κίνας στις δαπάνες Ε&Α, η χώρα εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με τον μέσο όρο της οικονομίας της ανοιχτής αγοράς όσον αφορά τη μέτρηση της ποιότητας της καινοτομίας. Για παράδειγμα, το 2021 οι πληρωμές που έλαβε η Κίνα για ξένη χρήση της πνευματικής της ιδιοκτησίας έφτασαν μόνο το ένα έβδομο περίπου του μέσου ποσού που λαμβάνει μια οικονομία ανοιχτής αγοράς όταν προσαρμόζεται για το ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι η κινεζική πνευματική ιδιοκτησία παραμένει μη ελκυστική σε σχέση με αυτή σε άλλες κορυφαίες οικονομίες.