Ενώ η Ρωσία και η Ουκρανία συνεχίζουν να συγκρούονται στο πεδίο της μάχης και στο εσωτερικό τους, άλλες χώρες παρακολουθούν προσεκτικά. Μία από αυτές είναι η Ινδία.
Το Νέο Δελχί προσπαθεί να αφομοιώσει τα θεμελιώδη της σύγχρονης πολεμικής τέχνης και να δημιουργήσει έναν αποτελεσματικό στρατό με καινοτόμες τεχνολογίες.
Από τον Φεβρουάριο του 2022, η ινδική ανώτατη διοίκηση και οι κορυφαίοι στρατιωτικοί ηγέτες είχαν άφθονο χρόνο να το μελετήσουν.
Το γεγονός ότι η χώρα βρίσκεται «σφηνωμένη» ανάμεσα στην εχθρική κομμουνιστική Κίνα και το ακόμη πιο εχθρικό ισλαμιστικό Πακιστάν καθιστά αναγκαία την ευφυΐα στον τομέα της εξωτερικής ασφάλειας.
Διδάγματα
Ακόμη και η Ινδία, με τον τεράστιο πληθυσμό της, έχει συνειδητοποιήσει ότι οι αριθμοί από μόνοι τους δεν κερδίζουν πλέον πολέμους. Για να επικρατήσεις, ο στρατός σου πρέπει να είναι μεγάλος αλλά και ικανός για ταχεία ανάπτυξη, καθώς και εξοπλισμένος με σύγχρονη τεχνολογία – ιδίως με μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV).
Η αντίληψη αυτή ενισχύθηκε μετά τη σύγκρουση Ινδίας–Πακιστάν το 2025 (7–10 Μαΐου). Κατά τη διάρκεια αυτής της αναμέτρησης, η παγκόσμια προσοχή στράφηκε κυρίως στη μεγαλύτερη αερομαχία με 125 μαχητικά αεροσκάφη.
Ταυτόχρονα πραγματοποιήθηκαν μαζικές εκτοξεύσεις drones και από τις δύο πλευρές – και έτσι το Νέο Δελχί και το Ισλαμαμπάντ απέκτησαν την πρώτη ουσιαστική εμπειρία χρήσης UAV.
Ο «πόλεμος των drones» εξελίχθηκε γρήγορα σε χαοτική κατάσταση και καμία πλευρά δεν πέτυχε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Πολλά UAV χάθηκαν λόγω ανικανότητας χειριστών και τεχνικών προβλημάτων.
Τα υπόλοιπα όμως εκτέλεσαν τις αποστολές τους τόσο αποτελεσματικά, ώστε η ινδική ανώτατη διοίκηση «ερωτεύτηκε» την ιδέα της μαζικής ενσωμάτωσης των drones στον στρατό.
Αναδιοργάνωση
Αξιωματούχοι δηλώνουν ότι έως το 2026–2027 ο στρατός θα διαθέτει 100.000 χειριστές drones – ένα εξαιρετικά φιλόδοξο σχέδιο. Οι περισσότεροι από αυτούς θα εντάσσονται σε διμοιρίες «Ashni», ειδικές ομάδες drones εντός μεγαλύτερων σχηματισμών πεζικού σε όλη τη χώρα.
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της προσπάθειας είναι τα τάγματα «Bhairav» («τρομακτικός» στα σανσκριτικά).
Ήδη υπάρχουν δεκαπέντε τέτοιοι σχηματισμοί και προβλέπεται η δημιουργία ακόμη δέκα έως το τέλος του 2026, ανεβάζοντας το σύνολο σε είκοσι πέντε.
Οι μονάδες αυτές είναι πράγματι «ειδικές». Σε τέτοια τάγματα, κάθε στρατιώτης εκπαιδεύεται στον χειρισμό drones με διαφορετικές ειδικότητες: επιτήρηση, αναγνώριση, ηλεκτρονικός πόλεμος και πλήγματα σε εχθρικούς στόχους βαθιά στο έδαφός τους.
Τα τάγματα «Bhairav» θα λειτουργούν ως υποκατάστατο των Para Special Forces σε συνοριακές συγκρούσεις, απελευθερώνοντας τις τελευταίες για αποστολές πραγματικά κρίσιμες σε στρατηγικό επίπεδο.
Κάθε μονάδα αποτελείται από περίπου 250 άτομα υπό τη διοίκηση ενός συνταγματάρχη. Οι περισσότεροι στρατιώτες των «Bhairav» προέρχονται από την αντιαεροπορική άμυνα, το πυροβολικό και τις διαβιβάσεις.
Υποβάλλονται σε δύο στάδια εντατικής εκπαίδευσης: πρώτα ολοκληρώνουν βασική εκπαίδευση πεζικού και στη συνέχεια ένα πρόγραμμα ειδικών επιχειρήσεων με έμφαση στη χρήση UAV στο πεδίο της μάχης.
Τα τάγματα σταθμεύουν σε συνοριακές περιοχές κοντά στο Πακιστάν και την Κίνα: Jammu and Kashmir, Ladakh, Himachal Pradesh, Punjab, Rajasthan, Gujarat, Chandigarh και Uttarakhand.
Το προσωπικό των «Bhairav» στρατολογείται από τον ντόπιο πληθυσμό – κάθε τάγμα αποτελείται κυρίως από κατοίκους της περιοχής όπου εδρεύει.
Αυτό τους βοηθά να προσαρμόζονται στα ιδιαίτερα εδάφη και τους δίνει πλεονέκτημα γνώσης των τοπικών γλωσσών, καιρικών συνθηκών και γεωγραφικών χαρακτηριστικών.
Η άσκηση «Akhand Prahar» τον Νοέμβριο του 2025 αποτέλεσε την πρώτη δοκιμή των ταγμάτων «Bhairav» στο πλαίσιο τακτικών επόμενης γενιάς, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης UAV, συστημάτων αντι-drone και πλεγμάτων ηλεκτρονικού πολέμου.
2-4_1.jpg
Άλλες κινήσεις στο οπλοστάσιο της Ινδίας
Οι φιλοδοξίες του Νέου Δελχί εκτείνονται πέρα από τα τάγματα drones. Η ινδική διοίκηση σχεδιάζει επίσης τη δημιουργία 15 έως 20 συνταγμάτων «Shaktibaan», τα οποία θα αποτελούνται κυρίως από μη επανδρωμένα συστήματα.
Οι σχηματισμοί αυτοί δημιουργήθηκαν πρόσφατα, αλλά ανώτατοι αξιωματικοί έχουν μεγάλες προσδοκίες. Βασίζονται σε συντάγματα πυροβολικού, όμως αντί για κανόνια και πυραύλους, εστιάζουν στη μάχιμη χρήση πυρομαχικών περιπλάνησης, UAV επιτήρησης και σμηνών drones.
Αυτό θα αυξήσει την ικανότητα του ινδικού στρατού να πλήττει στόχους έως και 500 χιλιόμετρα μέσα στο εχθρικό έδαφος χωρίς να διακινδυνεύει τη ζωή πιλότων μαχητικών.
Όπως σχεδιάστηκε από τους εμπνευστές της μεταρρύθμισης, η συγκέντρωση των drones εντός των συνταγμάτων πυροβολικού θα μειώσει δραστικά τον χρόνο μεταξύ του εντοπισμού ενός εχθρού από τους προωθημένους παρατηρητές και της εκτόξευσης πυρών. Όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν με ελάχιστη ανθρώπινη παρέμβαση.
Ένα ακόμη κομμάτι του μετασχηματισμού του ινδικού στρατού είναι οι ταξιαρχίες «Rudra». Πρόκειται για μεικτές μονάδες που περιλαμβάνουν μηχανοκίνητο πεζικό, άρματα μάχης, πυροβολικό και ειδικές δυνάμεις.
Διαθέτουν επίσης τα δικά τους UAV, συνήθως από διμοιρίες «Ashni», αλλά η βασική ιδέα είναι η στενή συνεργασία τους με τα τάγματα «Bhairav».
Ο συνδυασμός των δυνατοτήτων αναγνώρισης και επιτήρησης των «Bhairav» με την ισχύ πυρός των «Rudra» αναμένεται να αυξήσει σημαντικά την επιχειρησιακή ετοιμότητα της Ινδίας στις συνοριακές περιοχές.
Οι σχηματισμοί αυτοί απαιτούν μεγάλο αριθμό UAV, κάτι που είναι δαπανηρό. Μέχρι σήμερα, η Ινδία βασιζόταν κυρίως στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την προμήθεια καινοτόμων drones.
Ωστόσο, η κυβέρνηση αναγνώρισε πρόσφατα τα οφέλη της εγχώριας παραγωγής. Πολλές μεγάλες κρατικές εταιρείες και τοπικές start-ups έχουν λάβει συμβόλαια για τη δημιουργία νέων τύπων UAV ή την προσαρμογή ξένων σχεδίων στο ινδικό περιβάλλον. Ένα παράδειγμα είναι το Combat Air Teaming System (CATS), ένα ινδικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος που αναπτύσσεται από την Hindustan Aeronautics Limited.
Το UAV αυτό σχεδιάζεται για επιτήρηση σε μεγάλα ύψη και πλήγματα ακριβείας από μεγάλες αποστάσεις, μειώνοντας τα ανθρώπινα λάθη και τους κινδύνους για τη ζωή.
Προορίζεται να αντικαταστήσει πλήρως σύγχρονα μαχητικά και αναγνωριστικά αεροσκάφη. Η εταιρεία σκοπεύει να ολοκληρώσει το έργο έως το 2028.
2-6_1.jpg
Αποτρεπτικό «τείχος»
Κοιτώντας προς το μέλλον, η πορεία της Ινδίας δείχνει μεταρρύθμιση αυτής της υβριδικής δύναμης την περίοδο 2028–2030.
Αν και το φιλόδοξο σχέδιο εκπαίδευσης 100.000 χειριστών drones πιθανότατα θα αντιμετωπίσει προκλήσεις ως προς την ποιότητα εκπαίδευσης και την απορρόφηση της τεχνολογίας, θα ενισχύσει θεμελιωδώς τις δυνατότητες UAV στο πεζικό.
Η επιτυχία των μονάδων «Bhairav» και «Shaktibaan» εξαρτάται από το κατά πόσο η Ινδία θα ξεπεράσει την εξάρτησή της από ξένη τεχνολογία drones.
Η ώθηση προς εγχώρια συστήματα, όπως το πρόγραμμα CATS, είναι κρίσιμη για τη διασφάλιση σταθερού εφοδιασμού και την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων προκλήσεων.
Σε ενδεχόμενες μελλοντικές συγκρούσεις με το Πακιστάν ή την Κίνα, οι πρώτες κινήσεις πιθανότατα θα κυριαρχούνται από drones και ηλεκτρονικό πόλεμο.
Οι μονάδες «Bhairav» θα λειτουργούν ως τα «μπροστινά μάτια και το νυστέρι», καθοδηγώντας τη βαρύτερη ισχύ πυρός των ολοκληρωμένων ταξιαρχιών.
Τελικά, η Ινδία επιδιώκει να εγκαθιδρύσει ένα εξελιγμένο αποτρεπτικό «τείχος» που θα ανεβάζει το κόστος της επιθετικότητας σε απαγορευτικό επίπεδο για τους αντιπάλους της, θωρακίζοντας τα σύνορά της μέσω καινοτομίας αιχμής.