Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης–GEOPOLTICO.GR
Νέα κινητικότητα καταγράφεται γύρω από το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, ένα από τα πλέον κρίσιμα γεωστρατηγικά σημεία της χώρας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με ινδική εταιρεία για την απόκτηση του λιμένα, εξέλιξη που, εφόσον επιβεβαιωθεί, αλλάζει τα δεδομένα στον χάρτη των ελληνικών υποδομών.
Την ύπαρξη διαπραγματεύσεων με ινδική εταιρεία για ελληνικό λιμάνι φέρεται να αποκάλυψε αρχικά ο CEO της Eurobank, Φωκίων Καραβίας, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών. Ωστόσο, σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές που επικαλείται το Crisis Monitor, το λιμάνι που βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων είναι αυτό της Αλεξανδρούπολης.
Η υπόθεση έχει ιδιαίτερο βάρος, καθώς το συγκεκριμένο λιμάνι δεν είναι μια απλή εμπορική εγκατάσταση. Τα τελευταία χρόνια έχει αναβαθμιστεί σε κρίσιμο κόμβο για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού, ενεργειακών φορτίων και εμπορευμάτων προς τα Βαλκάνια, την Ανατολική Ευρώπη και τη Μαύρη Θάλασσα. Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Αλεξανδρούπολη απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς εντάχθηκε στον σχεδιασμό για εναλλακτικές οδούς μεταφοράς, αποσυμφόρηση κρίσιμων διαδρόμων και αντιμετώπιση της επισιτιστικής κρίσης.
Το ενδιαφέρον είναι ότι στο παρελθόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε μπλοκάρει την πώληση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης, ακυρώνοντας τη διαδικασία του ΤΑΙΠΕΔ. Τότε, η επίσημη αιτιολόγηση ήταν οι γεωπολιτικοί λόγοι. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση είχε κρίνει ότι η Αλεξανδρούπολη είναι υπερβολικά κρίσιμη για να περάσει σε επενδυτικά σχήματα χωρίς ευρύτερη στρατηγική αξιολόγηση.
Σήμερα, όμως, η πιθανή είσοδος ινδικής εταιρείας βάζει την υπόθεση σε διαφορετικό πλαίσιο. Η Ινδία δεν είναι ένας τυχαίος παίκτης. Είναι ανερχόμενη δύναμη, βασικός ανταγωνιστής της Κίνας στην Ασία και κεντρικός κρίκος σε σχέδια όπως ο IMEC, ο διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης. Εάν η Αλεξανδρούπολη συνδεθεί με έναν τέτοιο σχεδιασμό, τότε το λιμάνι αποκτά ρόλο πολύ πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Παράλληλα, η εξέλιξη αυτή πρέπει να διαβαστεί μέσα στο ευρύτερο παζλ των ελληνικών λιμανιών. Το λιμάνι του Πειραιά ελέγχεται από την κινεζική Cosco, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης συνδέεται με τον Ιβάν Σαββίδη, ενώ οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει ενδιαφέρον για ρόλο στη δημιουργία λιμένα στην Ελευσίνα. Αν προχωρήσει και η υπόθεση της Αλεξανδρούπολης με ινδικό σχήμα, τότε σχεδόν όλα τα μεγάλα κομβικά λιμάνια της χώρας θα βρίσκονται υπό ισχυρή ξένη επιρροή.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο επιχειρηματικό. Είναι βαθιά γεωπολιτικό. Ποιος ελέγχει τις πύλες εισόδου και εξόδου της Ελλάδας; Ποιος χαράζει τους διαδρόμους ενέργειας, εμπορίου και στρατιωτικής κινητικότητας; Και κυρίως, μπορεί η Ελλάδα να αξιοποιήσει αυτή τη διεθνή κινητικότητα χωρίς να μετατραπεί απλώς σε χώρο διέλευσης ξένων συμφερόντων;
Η Αλεξανδρούπολη είναι πλέον πολύτιμο κομμάτι στη μεγάλη σκακιέρα. Και γι’ αυτό κάθε κίνηση γύρω από το λιμάνι της Θράκης πρέπει να αξιολογείται όχι μόνο με οικονομικούς όρους, αλλά με όρους εθνικής ασφάλειας, συμμαχιών και στρατηγικής αυτονομίας.