Το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτεί την επιθυμία του Ντόναλντ Τραμπ να κερδίσει το Νόμπελ Ειρήνης, σκέφτονται να αξιοποιήσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες ως μοχλό πίεσης ώστε να εμπλακεί πιο ουσιαστικά στις προσπάθειες επίλυσης της σύγκρουσης στην Ουκρανία, σύμφωνα με ανάλυση του The Economist.
Το βρετανικό μέσο αναφέρει πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα μπορούσαν να δηλώσουν δημόσια τη στήριξή τους στην υποψηφιότητα του Τραμπ για το Νόμπελ Ειρήνης, αποστέλλοντας μάλιστα σχετικές επιστολές στην αρμόδια επιτροπή. Όπως προστίθεται στο σχετικό δημοσίευμα, αν και τέτοιες υποψηφιότητες δεν έχουν πραγματική βαρύτητα – καθώς χιλιάδες επιστήμονες, πανεπιστημιακοί και άλλοι φορείς μπορούν να προτείνουν σχεδόν οποιονδήποτε υποψήφιο – η κίνηση αυτή, εκτιμούν αναλυτές, θα μπορούσε να ενθαρρύνει τον Τραμπ να εμπλακεί πιο ενεργά στις ειρηνευτικές συνομιλίες.
Το Economist σημειώνει ότι, πρακτικά, η ΕΕ δεν μπορεί να επηρεάσει την τελική απόφαση, καθώς αυτή λαμβάνεται αποκλειστικά από πέντε Νορβηγούς αξιωματούχους, πολιτικούς και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών. Ωστόσο, η πολιτική στήριξη της Ευρώπης θα μπορούσε να προσφέρει στον Τραμπ ένα επιπλέον κίνητρο για να επιδιώξει πιο σταθερά έναν διπλωματικό συμβιβασμό με τον Πούτιν και τον Ζελένσκι.
Η συζήτηση για το Νόμπελ Ειρήνης συνδέεται με τις προσωπικές φιλοδοξίες του Αμερικανού προέδρου. Στις 15 Αυγούστου, αμερικανικά μέσα ανέφεραν ότι ο Τραμπ πράγματι επιθυμεί να λάβει το βραβείο, αν και δεν πιστεύει ότι θα τα καταφέρει. Προγενέστερα, νορβηγικά δημοσιεύματα είχαν αποκαλύψει τηλεφωνική επικοινωνία του με τον υπουργό Οικονομικών της Νορβηγίας και πρώην γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ με κεντρικό θέμα συζήτησης το οποίο, σύμφωνα με τις ερμηνείες, σχετιζόταν με το Νόμπελ. Ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε την τηλεφωνική συνομιλία, χωρίς να διευκρινίσει το περιεχόμενό της.
«Η πραγματική του επιθυμία είναι ένα Νόμπελ Ειρήνης. Το γνωρίζουμε επειδή δεν μπορεί να σταματήσει να μιλάει γι’ αυτό», τόνισε αναλυτής, ενώ το δημοσίευμα του Economist προσθέτει ότι αν ο Τραμπ απλώς παραχωρούσε την Ουκρανία στη Ρωσία για να πετύχει την ειρήνη, δεν θα μπορούσε να ελπίζει σε βράβευση, αφού ακόμη και οι Νορβηγοί με τις «δημοκρατικές ευαισθησίες» τους δεν θα επικύρωναν αυτή την έκβαση.