By Michael Rubin ειδικά για την Hellas Journal – Ουάσιγκτον
Η Ελλάδα δεν είναι απλώς μέλος του ΝΑΤΟ. Μεταξύ του κόλπου της Σούδας και της Αλεξανδρούπολης, είναι ένας βασικός εταίρος με μεγαλύτερη συνέπεια από σχεδόν οποιοδήποτε άλλο μέλος του ΝΑΤΟ.
Ταυτόχρονα, είναι ένα από τα πιο ευάλωτα κράτη του ΝΑΤΟ.
Καμία άλλη χώρα του ΝΑΤΟ εκτός ίσως από τα κράτη της Βαλτικής δεν αντιμετωπίζει τόσο συνεχείς και παρατεταμένες προκλήσεις στην επικράτειά της, είτε θαλάσσιες είτε χερσαίες.
Η Τουρκία σήμερα επιδιώκει να ανατρέψει υφιστάμενες εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα συνθήκες και το διεθνές δίκαιο, καθώς ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ελπίζει να επαναλάβει τον ολοένα και πιο επιτυχημένο αλυτρωτισμό του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.
Η Τουρκία επιδιώκει ολοένα και περισσότερο να επιδείξει ισχύ πολύ πέρα από τα σύνορά της. Έχει δημιουργήσει επίσημες στρατιωτικές βάσεις στη Σομαλία και το Κατάρ, διευθύνει στρατόπεδα εκπαίδευσης τρομοκρατών στη Συρία και τη Λιβύη και έχει μετατρέψει ένα αεροδρόμιο στην κατεχόμενη Κύπρο σε βάση από την οποία drones μπορούν να χτυπήσουν τον Λίβανο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο.
Οι φιλοδοξίες του Ερντογάν και η απειλή να δοθούν Meteor στην Τουρκία
Η απόφαση του Γάλλου Προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να πουλήσει στην Τουρκία προηγμένους πυραύλους αέρος-αέρος Meteor για τα αεροσκάφη Eurofighter Typhoon απλώς εντείνει την απειλή. Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Τουρκίας αποτελούν πλέον βασικό υλικό στα οπλοστάσια των δικτατόρων και των χορηγών της τρομοκρατίας από την Αιθιοπία και τη Σομαλία μέχρι το Πακιστάν.
Η Τουρκία δεν κρύβει τις φιλοδοξίες της. Οι ετήσιες ναυτικές ασκήσεις της “Γαλάζιας Πατρίδας” εκτείνονται στη Μεσόγειο, το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα. Στην έκθεση Saha Expo 2024 στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, η τουρκική κυβέρνηση αποκάλυψε τα σχέδιά της για το Milli Uçak Gemisi (MUGEM) ή το Εθνικό Αεροπλανοφόρο.
Η Δύση θα πρέπει να πάρει στα σοβαρά τις φιλοδοξίες της Τουρκίας. Ένα τουρκικό αεροπλανοφόρο που θα διαθέτει τα πιο πρόσφατα drones και μαχητικά αεροσκάφη θα μπορούσε να αλλάξει το επιχειρησιακό περιβάλλον σε όλη τη Μεσόγειο, αν όχι στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό.
Η δημιουργία μιας τέτοιας ικανότητας μπορεί να είναι δαπανηρή, αλλά ο Ερντογάν κατανοεί την τουρκική νοοτροπία: Οι Τούρκοι έχουν υποστεί τέτοια πλύση εγκεφάλου προκειμένου να δουν την στρατιωτική τους αναγέννηση και τη φιλοδοξία να γίνουν μεγάλη δύναμη που θα θυσιάσουν την οικονομία τους για να το πετύχουν.
Η Ελλάδα, η Κύπρος, ακόμη και το Ισραήλ δεν είναι σε θέση να εμπλακούν σε κούρσα εξοπλισμών με την Τουρκία. Κάτι τέτοιο θα ήταν οικονομικά καταστροφικό και θα είχε μόνο αμφισβητούμενη αξία.
Η ελληνική οικονομία είναι μια οικονομική μηχανή σε ανοδική πορεία, ενώ η κακοδιαχείριση και ο πληθωρισμός πνίγουν τις προοπτικές της Τουρκίας. Η Τουρκία κάποτε φιλοδοξούσε να είναι μία από τις δέκα κορυφαίες βιομηχανικές και μεταποιητικές χώρες στον κόσμο. σήμερα, ξεφεύγει γρήγορα από το top 20.
Η Ελλάδα στηρίζεται σε πιο στέρεες βάσεις γιατί, σε αντίθεση με την Τουρκία, η Ελλάδα δεν φιλοδοξεί να γίνει αυτοκρατορική δύναμη ούτε η Αθήνα δημιουργεί παράνομα υποτελή κράτη όπως η Τουρκία στη βόρεια Κύπρο.
Ωστόσο, η Ελλάδα δεν πρέπει να ανεχθεί τις φιλοδοξίες της Τουρκίας, ειδικά καθώς η κλυδωνιζόμενη οικονομία της Τουρκίας και ο μειούμενος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού – τώρα κάτω από τον ρυθμό αναπλήρωσης – καθιστούν πιο πιθανό μια μελλοντική Τουρκία να επιτεθεί στρατιωτικά για να αποσπάσει την προσοχή από την αδιέξοδη παρακμή της.
Η λύση Carrier – Killer missiles
Ένα τουρκικό αεροπλανοφόρο αντιπροσωπεύει μια σοβαρή απειλή από την Κέρκυρα στη Χίο και από την Κύπρο μέχρι την Κρήτη, αλλά υπάρχει μια απλή λύση: Πύραυλοι Carrier-Killer.
Η Κίνα έχει αναπτύξει πυραύλους DF-21 και DF-26 με βεληνεκές έως 1.500 και 5.000 χιλιόμετρα αντίστοιχα, και οι δύο έχουν παραλλαγές κατά του φέροντος. Η Κίνα αναπτύσσει επίσης μια νέα κατηγορία υπερηχητικών πυραύλων που αποτελούν πρόκληση για τη θαλάσσια ισχύ των ΗΠΑ.
Η Ελλάδα ως μέλος του ΝΑΤΟ δεν μπορεί να αγοράσει κινεζικούς πυραύλους, ακόμα κι αν το έκανε η σύμμαχος των ΗΠΑ η Σαουδική Αραβία.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, ωστόσο, αναπτύσσουν επί του παρόντος πυραύλους Hypersonic Air Launched Offensive Anti-Surface (HALO) για να αμβλύνουν την απειλή από τα εχθρικά πλοία. Ο AGM-158C Long Range Anti-Ship Missile (LRASM) βρίσκεται ήδη σε παραγωγή. Αντιπροσωπεύει μια σημαντική αναβάθμιση από τον αντιπλοϊκό πύραυλο Harpoon, ειδικά με την ενσωμάτωση της αυτόνομης στόχευσης.
Ως ναυτιλιακή δύναμη η ίδια, η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ικανότητα ως το επόμενο βήμα στην τριμερή εταιρική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κύπρο.
Η συμμετοχή και στα δύο προγράμματα θα πρέπει να είναι οικονομικά προσιτή, αλλά, ανεξάρτητα, η δυνατότητα να βυθιστεί το αεροπλανοφόρο της Τουρκίας και άλλες θαλάσσιες μεταφορές είναι στρατηγική αναγκαιότητα.
Η Τουρκία μπορεί να επενδύσει σε μεγάλες στρατιωτικές πλατφόρμες, αλλά οι Τούρκοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν: Ο Ερντογάν σπαταλά τα οικονομικά και τις κληρονομιές τους.
Πέρα από τη εμπρηστική τουρκική ρητορική, ένα τουρκικό αεροπλανοφόρο δεν θα αγόραζε ενέργεια, αλλά θα γινόταν μόνο παλιοσίδερα και υδάτινος τάφος για οποιονδήποτε Τούρκο που θα είχε την ατυχία να βρίσκεται στο πλοίο όταν ο Ερντογάν κάνει τη μοιραία λανθασμένη απόφασή του.
- Ο Michael Rubin είναι διευθυντής ανάλυσης πολιτικής στο Middle East Forum και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute.