Νερό με το… δελτίο. Μια πρακτική που ήδη έχει εφαρμοστεί στα ελληνικά χωράφια αλλά και στα νησιά.
Τα μεγάλα αστικά κέντρα, και κυρίως η Αττική, έχουν ακόμη χρόνο. Δύο άνυδρους χειμώνες μπορούν να αντέξουν οι δεξαμενές της ΕΥΔΑΠ.
Σήμερα οι ταμιευτήρες της ΕΥΔΑΠ διαθέτουν 550.812.000 κυβικά μέτρα νερού (οι ετήσιες ανάγκες της Αττικής ανέρχονται σε 300.000.000 κυβικά μέτρα), άρα υπάρχει ένα περιθώριο διετίας, στη χειρότερη περίπτωση, πριν αρχίσουν σταδιακά να επιβάλλονται περιοριστικά μέτρα.
«Η Αττική έχει 2.200.000 νοικοκυριά με περίπου 4.500.000 ανθρώπους. Ό,τι παρεμβάσεις απαιτούνται, χρειάζονται χρόνο»
Γιώργος Στεργίου, πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ
Όμως το καλοκαίρι που ήδη διανύουμε είναι κομβικό για τη συνέχεια. Κάθε σημερινό λάθος, θα το πληρώσουμε ακριβά από τον ερχόμενο, κιόλας, χειμώνα.
«Με άλλα λόγια, αυτήν τη στιγμή δεν αντιμετωπίζουμε πρόβλημα λειψυδρίας στην Αττική», λέει στην «Α» ο πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ, Γιώργος Στεργίου, ο οποίος ορίζει τη λειψυδρία με πρακτικούς όρους: διακοπές υδροδότησης, χαμηλή πίεση νερού στις βρύσες των σπιτιών, περιορισμούς στην κατανάλωση. «Το θέμα είναι ότι η Αττική έχει 2.200.000 νοικοκυριά με περίπου 4.500.000 ανθρώπους, ό,τι παρεμβάσεις απαιτούνται, χρειάζονται χρόνο», συνεχίζει, εξηγώντας πως «γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει αυτή η ενεργοποίηση και της ΕΥΔΑΠ και της πολιτείας. Είναι αγώνας δρόμου για τα έργα υποδομής που έχουμε προγραμματίσει, ώστε ακόμα κι αν επιβεβαιωθούν τα χειρότερα κλιματολογικά σενάρια, εμείς να είμαστε έτοιμοι».
Να σημειωθεί ότι το συνολικό κόστος των έργων υποδομής που απαιτούνται για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Ελλάδα μέχρι το 2030 υπολογίζεται σε περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ.
ΛΕΙΨΥΔΡΙΑ ΕΥΔΑΠ ΝΕΡΟ
Το πλάνο των προτεινόμενων από την εταιρεία έργων, περιλαμβάνει:
-Τις γεωτρήσεις της Μαυροσουβάλας και την επαναχρησιμοποίηση της Υλίκης.
-Τις γεωτρήσεις στον βοιωτικό Κηφισό.
-Τη διασύνδεση με τη λίμνη των Κρεμαστών.
-Αφαλατώσεις.
-Επαναχρησιμοποίηση νερού από την Ψυττάλεια.
Στις αγροτικές περιοχές οι κατά τόπους εταιρείες διαχείρισης υδάτων, η μία μετά την άλλη, ανακοινώνουν περιορισμούς στη χρήση του νερού άρδευσης ή πραγματοποιούν πολυήμερες διακοπές προκειμένου οι ταμιευτήρες να ανανεωθούν. Οι αγρότες παλεύουν με το… στεγνό χώμα για να περισώσουν την παραγωγή τους.
ΛΕΙΨΥΔΡΙΑ ΕΥΔΑΠ ΝΕΡΟ
Συνθήκες ξηρασίας
Σύμφωνα με την ανάλυση της ομάδας ΜΕΤΕΟ του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, ήδη μεγάλο μέρος της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της δυτικής Στερεάς Ελλάδας και της Θράκης βρίσκονται σε συνθήκες ξηρασίας. Από έντονη ή ακραία ξηρασία πλήττονται αρκετές περιοχές στους Νομούς Χανίων, Ηρακλείου, Λασιθίου, Αρκαδίας, Αργολίδας, Μεσσηνίας, Ηλείας και Λέσβου (η αξιολόγηση των συνθηκών ξηρασίας βασίζεται στην εδαφική υγρασία του στρώματος μεταξύ 28 και 100 εκατοστών κάτω από την επιφάνεια).
«Δημιουργεί ανασφάλεια στους αγρότες. Μόλις βλέπουν ότι έρχεται το νερό, τρέχουν να ποτίσουν την καλλιέργεια ακόμη κι αν δεν χρειάζεται»
Κώστας Τζέλλας, πρόεδρος των Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας
Στην πολύπαθη Καρδίτσα, η λίμνη Σμοκόβου έχει στερέψει «ολότελα», λένε οι αγρότες και η μοναδική τους πηγή άρδευσης είναι πλέον η λίμνη Πλαστήρα. «Τον Ιούνιο έβρεξε, δεν χρειαστήκαμε νερό από τη λίμνη, πιστέψαμε ότι το καλοκαίρι θα κυλήσει ομαλά», λέει στην «Α» ο πρόεδρος των Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, Κώστας Τζέλλας, κάνοντας λόγο για κακή διαχείριση από τον νεοσύστατο Οργανισμό της διαχείρισης των υδάτων. «Κόβουν το νερό ανά περιοχές για να αναπληρωθεί η στάθμη της λίμνης που, όμως, εμείς βλέπουμε ότι έχει νερό. Αυτό δημιουργεί ανασφάλεια στους αγρότες. Μόλις βλέπουν ότι έρχεται το νερό, τρέχουν να ποτίσουν την καλλιέργεια ακόμη κι αν δεν χρειάζεται, οδηγώντας σε δύο δυσάρεστα αποτελέσματα: η ποιότητα της καλλιέργειας υποβαθμίζεται και το νερό σπαταλιέται».
Η στάθμη των υδάτων στη χώρα είναι απειλητικά χαμηλή και η διαχείρισή τους, όπως επιβεβαιώνουν και οι επιστήμονες, καταστροφικά ανορθολογική.
«Μαζί με το πρόβλημα της λειψυδρίας φαίνονται και τα διαχειριστικά μας προβλήματα. Τώρα κυνηγάμε την ουρά μας».
Παναγιώτης Σαμπατακάκης, υδρογεωλόγος του ΙΓΜΕ
Η οδηγία της ΕΕ
«Μαζί με το πρόβλημα της λειψυδρίας φαίνονται και τα διαχειριστικά μας προβλήματα», λέει στην «Απογευματινή» ο υδρογεωλόγος του ΙΓΜΕ, Παναγιώτης Σαμπατακάκης. «Ακουμπήσαμε σε μια οδηγία της ΕΕ, ντυμένη και ραμμένη στα μέτρα των χωρών της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης, με έμφαση στα επιφανειακά νερά. Τα υπόγεια νερά είναι αυτά που, κυρίως, στερεύουν στη νότια Ευρώπη. Τώρα κυνηγάμε την ουρά μας. Οι δικές μας ανάγκες σε νερό είναι πολύ διαφορετικές. Το 80% των αναγκών για το αρδευτικό νερό, συγκεντρώνεται σε μια στενή περίοδο 4 μηνών. Παράλληλα, το 90% των αναγκών ύδρευσης στα νησιά και στις υπηρεσίες τουρισμού, συγκεντρώνεται χρονικά στους δύο μήνες της καρδιάς του καλοκαιριού. Την περίοδο, δηλαδή, που τα υπόγεια νερά μας είναι στο χαμηλότερο σημείο απόδοσης».
Όσον αφορά τον φόβο για ιδιωτικοποίηση του νερού, ο Παναγιώτης Σαμπατακάκης αναφέρει: «Είμαι κάθετα αντίθετος, όμως πρέπει η πολιτεία να προτείνει αποτελεσματικές εναλλακτικές λύσεις».
Εφημερίδα Απογευματινή