Η επικείμενη συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις, ιδιαίτερα στο Ισραήλ, όπου αναλυτές και σχολιαστές κατηγορούν τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ότι εγκαταλείπει τους συμμάχους της Ουάσιγκτον στη Μέση Ανατολή και διασώζει το καθεστώς της Τεχεράνης τη στιγμή που βρισκόταν υπό ασφυκτική πίεση.
Σύμφωνα με το συγκεκριμένο άρθρο γνώμης, η νέα αμερικανική προσέγγιση συνιστά όχι μόνο εγκατάλειψη του Ισραήλ, αλλά και των Ιρανών αντικαθεστωτικών, των αραβικών συμμάχων της Αμερικής και του ίδιου του διεθνούς κύρους των Ηνωμένων Πολιτειών.
«Από τους Κούρδους μέχρι το Ιράν»
Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η στάση του Τραμπ ακολουθεί μια μακρά σειρά επιλογών που, κατά την άποψή του, έχουν απογοητεύσει παραδοσιακούς συμμάχους της Ουάσιγκτον.
Όπως αναφέρει, πολλοί είχαν στηρίξει τον Αμερικανό πρόεδρο ακόμη και όταν εγκατέλειψε τους Κούρδους στη Συρία ή όταν επέδειξε, κατά τον ίδιο, ανοχή απέναντι σε περιφερειακούς ηγέτες και αυταρχικά καθεστώτα.
Σκληρή κριτική για τις σχέσεις με ξένους ηγέτες
Το άρθρο ασκεί ιδιαίτερα έντονη κριτική στον Τραμπ για τις σχέσεις του με ηγέτες όπως:
- Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
- Ο Βλαντίμιρ Πούτιν
- Η πακιστανική ηγεσία
- Ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι
- Η ιρανική ηγεσία
Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται πρόθυμος να συνεργαστεί ακόμη και με καθεστώτα που μέχρι πρόσφατα κατήγγελλε.
Η ιστορική σύγκριση που προκαλεί αίσθηση
Σε ένα από τα πιο αιχμηρά σημεία του άρθρου, η νέα συμφωνία συγκρίνεται με ένα υποθετικό σενάριο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο συντάκτης υποστηρίζει ότι η κατάσταση θυμίζει το ενδεχόμενο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούζβελτ να είχε συνάψει συμφωνία με τον Αδόλφο Χίτλερ λίγο πριν από την κατάρρευση της ναζιστικής Γερμανίας, επιτρέποντάς του να παραμείνει στην εξουσία και να ανασυγκροτήσει τη χώρα του.
«Η συμφωνία σώζει το καθεστώς της Τεχεράνης»
Κατά την άποψη του αρθρογράφου, η συμφωνία:
- Διασώζει το ιρανικό καθεστώς από πολιτική και οικονομική κατάρρευση.
- Επαναφέρει σημαντικές οικονομικές ροές προς την Τεχεράνη.
- Επιτρέπει την ανασυγκρότηση του κρατικού μηχανισμού του Ιράν.
- Ενισχύει την περιφερειακή επιρροή της χώρας στη Μέση Ανατολή.
Όπως υποστηρίζει, το αποτέλεσμα είναι να ενισχυθεί ένας αντίπαλος του Ισραήλ τη στιγμή που βρισκόταν σε δυσμενή θέση.
«Προδοσία των Ιρανών που διαδήλωσαν»
Το άρθρο υποστηρίζει επίσης ότι η νέα πολιτική συνιστά εγκατάλειψη των Ιρανών πολιτών που βγήκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι κατά του καθεστώτος.
Ο συντάκτης αναφέρει ότι χιλιάδες άνθρωποι πίστεψαν πως η διεθνής κοινότητα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τους υποστήριζαν, όμως τελικά η Ουάσιγκτον επέλεξε τον δρόμο του συμβιβασμού με την Τεχεράνη.
Ανησυχία για τα αραβικά κράτη
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα αραβικά κράτη που τα τελευταία χρόνια προσέγγισαν το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με το άρθρο, χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανέλαβαν σημαντικό πολιτικό ρίσκο στοιχιζόμενες με το αμερικανικό στρατόπεδο και τώρα βρίσκονται αντιμέτωπες με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Ο αρθρογράφος εκφράζει την εκτίμηση ότι οι εξελίξεις αυτές θα καταστήσουν δυσκολότερη οποιαδήποτε νέα διεύρυνση των Συμφωνιών του Αβραάμ.
Πλήγμα στο κύρος των Ηνωμένων Πολιτειών
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του άρθρου είναι ότι η αμερικανική αξιοπιστία δέχεται σοβαρό πλήγμα.
Ο συντάκτης υποστηρίζει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαταλείπουν μια σύγκρουση την οποία, κατά τη γνώμη του, βρίσκονταν πολύ κοντά στο να κερδίσουν, δίνοντας την εικόνα μιας χώρας που υποχωρεί την κρίσιμη στιγμή.
Σκιές για μυστικές διαπραγματεύσεις
Το άρθρο καταλήγει με ισχυρισμούς ότι κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών επιχειρήσεων βρίσκονταν ήδη σε εξέλιξη παρασκηνιακές επαφές μεταξύ της κυβέρνησης Τραμπ και της Τεχεράνης, με τη μεσολάβηση του Πακιστάν και του Κατάρ.
Κατά τον αρθρογράφο, η ύπαρξη τέτοιων συνομιλιών ενδέχεται να έπεισε το Ιράν ότι οι πιέσεις που δεχόταν ήταν περιορισμένες και ότι τελικά η Ουάσιγκτον θα κατέληγε σε συμβιβασμό αντί για πλήρη αναμέτρηση.
Το Ισραήλ δεν πρέπει να υποχωρήσει
Το άρθρο ολοκληρώνεται με την προτροπή προς την κυβέρνηση του Μπενιαμίν Νετανιάχου να ξεκαθαρίσει ότι το Ισραήλ δεν πρόκειται να αποσυρθεί από στρατηγικές θέσεις στη Γάζα, τον Λίβανο και τη Συρία, ανεξαρτήτως των εξελίξεων στις αμερικανοϊρανικές σχέσεις.
Σύμφωνα με τον συντάκτη, η συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν δεν αποτελεί βήμα προς τη σταθερότητα, αλλά μια εξέλιξη που ενδέχεται να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή εις βάρος του Ισραήλ και των περιφερειακών συμμάχων της Ουάσιγκτον.