Ανησυχία επικρατεί στην Τουρκία με τις κινήσεις του Ισραήλ, ενώ ταυτόχρονα μιλάνε με υποτιμητικό τρόπο κατά Ισραήλ!
”Οι Εβραίοι που έσυραν τις ΗΠΑ σε πόλεμο με το Ιράν επιμένουν στους ισχυρισμούς τους ότι ο επόμενος στόχος θα είναι η Τουρκία. Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης κρατούν αυτή τη ρητορική στην ημερήσια διάταξη εδώ και αρκετό καιρό. Ενώ ταυτόχρονα εξαπολύουν επιθέσεις σε επτά χώρες της Μέσης Ανατολής, η σιωνιστική-ναζιστική συμμορία, η οποία κινητοποιείται επίσης για να δημιουργήσει νέους εχθρούς, έχει πλέον προσθέσει το Πακιστάν στη λίστα των στόχων της μαζί με την Τουρκία.
Ο καθηγητής Μποάζ Γκολάνι, μέλος ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο Technion στη Χάιφα, το οποίο βρίσκεται υπό ισραηλινή κατοχή, έγραψε ένα πρόσφατο άρθρο γεμάτο με ενδιαφέρουσες γραμμές που δείχνουν αυτόν τον στόχο. Στο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Maariv, ο Γκολάνι υποστήριξε ότι όταν τελειώσει ο πόλεμος με το Ιράν, το καθεστώς της Τεχεράνης αναπόφευκτα θα τερματίσει τον ρόλο του ως «εχθρός του Ισραήλ». Έγραψε ότι οι νέοι δρώντες που θα αναλάβουν αυτόν τον ρόλο θα είναι η Τουρκία και το Πακιστάν.
Αναγνωρίζοντας ότι η απειλή αυτή τη φορά θα είναι μεγαλύτερη από αυτήν του Ιράν, ο Εβραίος συγγραφέας επισημαίνει ότι πρέπει να συνεχίσουν να κρατούν τις ΗΠΑ υπό έλεγχο ό,τι και να γίνει, καθώς πρόκειται για ζήτημα ζωής ή θανάτου για το Ισραήλ. Ακολουθούν οι ενδιαφέρουσες δηλώσεις του Γκολάνι στο Maariv:
«Στις κινούμενες άμμους της Μέσης Ανατολής, διαφορετικοί παίκτες παίζουν διάφορους ρόλους. Άλλοτε είναι εχθροί, άλλοτε φίλοι. Ένας από τους ελκυστικούς ρόλους στο παιχνίδι είναι αυτός του μεγάλου εχθρού του κράτους του Ισραήλ. Στο παρελθόν, αυτός ο εχθρός ήταν η Αίγυπτος, η μεγαλύτερη αραβική χώρα που συνορεύει με το Ισραήλ».
Το Ιράκ στη συνέχεια κατέλαβε αυτόν τον πολυπόθητο ρόλο, με αποκορύφωμα την πυραυλική επίθεση του 1991 στο Ισραήλ. Ωστόσο, η καταστροφή του πυρηνικού αντιδραστήρα Οσιράκ το 1981, ο οκταετής πόλεμος με το Ιράν και η ήττα του στον Πρώτο Πόλεμο του Κόλπου το 1991 διέβρωσαν την ισχύ του Ιράκ και επέτρεψαν στο Ιράν να αναλάβει τον ρόλο.
Υπό την ηγεσία του Αλί Χαμενεΐ, το Ιράν έχει αγωνιστεί αφοσιωμένα να εκπληρώσει τον ρόλο του ως εχθρός του Ισραήλ. Ωστόσο, η επιδίωξη πυρηνικών όπλων, η κατασκευή ενός τεράστιου οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων και η χρηματοδότηση οργανισμών-πληρεξουσίων έχουν φέρει την ιρανική οικονομία στο χείλος της κατάρρευσης και ο 40ήμερος πόλεμος έχει εξαντλήσει τη στρατιωτική του δύναμη. Ενώ η έκβαση της τρέχουσας σύγκρουσης παραμένει αβέβαιη, είναι σαφές ότι το Ιράν θα πρέπει να παραιτηθεί από τον ρόλο του ως μείζονος εχθρού του Ισραήλ.
“Ποιος είναι λοιπόν ο επόμενος; Φαίνεται ότι ο ανταγωνισμός μοιράζεται μεταξύ Τουρκίας και Πακιστάν. Η Τουρκία, με πληθυσμό 85 εκατομμυρίων, και το Πακιστάν, με 240 εκατομμύρια, έχουν και οι δύο μια ισχυρή σουνιτική πλειοψηφία. Και οι δύο χώρες έχουν αυταρχικά καθεστώτα που βασίζονται στις ξιφολόγχες του στρατού. Παραδόξως, και οι δύο χώρες με μεγάλους στρατούς απολαμβάνουν καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ, έναν σημαντικό σύμμαχο του Ισραήλ.”
Από τότε που ανέλαβε την εξουσία πριν από σχεδόν 25 χρόνια, και ιδιαίτερα μετά το περιστατικό του στολίσκου Mavi Marmara το 2010, ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν έχει σκληρύνει τη στάση του εναντίον του Ισραήλ. Οι διπλωματικές σχέσεις επιδεινώθηκαν και οι πρεσβευτές ανακλήθηκαν το 2018. Με το ξέσπασμα του πολέμου των Σιδερένιων Σπαθιών, ο Ερντογάν κήρυξε ένα ευρύ οικονομικό εμπάργκο και αργότερα απείλησε να χρησιμοποιήσει στρατιωτική βία, ακόμη και να εισβάλει στο Ισραήλ.
Το Πακιστάν δεν έχει ποτέ συνάψει διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ. Στη διεθνή σκηνή, το Πακιστάν ανέκαθεν προτιμούσε να τάσσεται υπέρ των εχθρών του Ισραήλ. Το Πακιστάν υποστηρίζει την πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» της Κίνας για να εδραιώσει τη θέση του ως κορυφαία παγκόσμια δύναμη και αποτελεί σημαντικό εταίρο της Κίνας.
Και οι δύο έχουν προσπαθήσει να μεσολαβήσουν για μια εκεχειρία μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών. Η στάση του Πακιστάν κατά του Ισραήλ εκφράστηκε σκληρά και ρητά την περασμένη εβδομάδα από τον Πακιστανό Υπουργό Άμυνας, ο οποίος χαρακτήρισε το Ισραήλ ως κατάρα για την ανθρωπότητα και ευχήθηκε «όσοι ίδρυσαν ένα καρκινικό κράτος σε παλαιστινιακό έδαφος να απαλλαγούν από τους Ευρωπαίους Εβραίους να καούν στην κόλαση».
Το Ισραήλ πρέπει να προετοιμαστεί για ένα σενάριο όπου μία από αυτές τις δύο χώρες θα το αντιμετωπίσει αμέσως μετά την υποχώρηση της σύγκρουσης με το Ιράν. Δεν έχουμε άλλη επιλογή μεταξύ τους και και οι δύο επιλογές είναι σχεδόν εξίσου κακές. Το πιο σημαντικό μας πλεονέκτημα στην αντιμετώπισή τους είναι η σχέση μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την οποία πρέπει να προστατεύσουμε με όλη μας τη δύναμη.”