Μεθοδικά και αποφασιστικά, η Τουρκία επεκτείνει τη γεωπολιτική της επιρροή στα Βαλκάνια, μέσα από ένα πλέγμα διμερών στρατιωτικών συμφωνιών με κομβικά κράτη της περιοχής. Η στρατηγική αυτή –που φαίνεται να ακολουθεί το δόγμα της «στρατηγικής βάθους»– έχει ήδη αποτυπωθεί σε συμφωνίες με την Αλβανία, το Κόσοβο, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Ρουμανία, με στόχο την παγίωση μιας διαρκούς τουρκικής παρουσίας στην “πίσω αυλή” της Ελλάδας.
Ενίσχυση επιρροής με drones και στρατιωτικές βάσεις
Η συμφωνία-ναυαρχίδα αφορά την Αλβανία, με ύψος επένδυσης 3,5 δισ. δολαρίων. Περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αποστολή drones Bayraktar TB2, δημιουργία βάσεων και υποδομών, καθώς και εκπαίδευση στρατιωτικών στελεχών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ήδη έχουν παραδοθεί τουλάχιστον 6 drones, ενώ αναμένονται 15 ακόμη.
Ανάλογες κινήσεις σημειώνονται και στο Κόσοβο, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Ρουμανία, όπου η Τουρκία αναλαμβάνει ρόλους που ξεπερνούν τις παραδοσιακές ΝΑΤΟϊκές αρμοδιότητες. Η Άγκυρα προωθεί εξοπλιστικά προγράμματα, τεχνογνωσία και σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμα και την επιτόπια παρουσία στρατευμάτων.
Απόν το ελληνικό αποτύπωμα
Παρά τη στρατηγική σημασία των εξελίξεων για την ελληνική εξωτερική πολιτική, η αντίδραση της Αθήνας χαρακτηρίζεται από στασιμότητα. Η απουσία ισοδύναμων πρωτοβουλιών προκαλεί ερωτήματα για τον σχεδιασμό της ελληνικής διπλωματίας απέναντι σε μια Τουρκία που φαίνεται να «σφίγγει τον κλοιό» στη γειτονιά μας.
Το νέο γεωπολιτικό τοπίο
Οι κινήσεις της Τουρκίας δείχνουν πως δεν περιορίζεται πλέον στα πλαίσια των ΝΑΤΟϊκών υποχρεώσεων, αλλά επιδιώκει την ανεξάρτητη στρατηγική εδραίωση στην περιοχή. Αν συνεχιστεί απρόσκοπτα αυτή η πορεία, διαμορφώνεται σταδιακά ένα τουρκικό “στρατιωτικό τόξο” από την Αδριατική έως τον Εύξεινο Πόντο, με μακροπρόθεσμες επιπτώσεις για τις ισορροπίες ισχύος στα Βαλκάνια.