Στις 22 Απριλίου, μια γαλήνια ανοιξιάτικη μέρα στο καταπράσινο, τουριστικά πολυσύχναστο λιβάδι Μπαϊσαράν του Παχαλγκάμ, στο Τζαμού και Κασμίρ, διαλύθηκε από μια ξαφνική έκρηξη βίας.
Ένοπλοι τρομοκράτες έστησαν ενέδρα σε μια ομάδα πολιτών – κυρίως τουριστών, σκοτώνοντας 26 σε μια από τις πιο θανατηφόρες τρομοκρατικές επιθέσεις στην περιοχή τα τελευταία χρόνια.
Αμέσως μετά, άρχισαν να στροβιλίζονται εικασίες γύρω από την ταυτότητα και την προέλευση των επιτιθέμενων.
Σήμερα, πάνω από τρεις μήνες αργότερα, η ομίχλη της αμφιβολίας έχει διαλυθεί.
Πολλαπλά επίπεδα αδιάσειστων αποδεικτικών στοιχείων – βιομετρικά δεδομένα, ψηφιακή εγκληματολογία, επίσημα πακιστανικά έγγραφα, δορυφορικές παρακολουθήσεις και υποκλαπείσες κλήσεις – δεν αφήνουν περιθώρια για ασάφεια: οι δράστες ήταν Πακιστανοί υπήκοοι, εκπαιδευμένοι και αποσταλμένοι από τρομοκρατικές ομάδες με έδρα το Πακιστάν με την ενεργό συνενοχή κρατικών στοιχείων.
Μια διαδρομή αποδεικτικών στοιχείων από το σημείο μηδέν
Τις πρώτες ημέρες μετά την επίθεση, οι ινδικές υπηρεσίες πληροφοριών ξεκίνησαν μια διυπηρεσιακή έρευνα για τον σχεδιασμό, την εκτέλεση και την οδό διαφυγής των επιτιθέμενων.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια εγκληματολογική ανάλυση πεδίου της σκηνής του εγκλήματος γρήγορα μετατράπηκε σε ένα εκτεταμένο πλέγμα αδιάσειστων στοιχείων που εκτείνονταν σε όλη τη Γραμμή Ελέγχου (LoC).
Πώς Παρακολουθήθηκαν οι Τρομοκράτες
Σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, τα ασύρματα συστήματα που χρησιμοποιούσαν οι τρομοκράτες, με εμβέλεια 20 έως 25 χλμ., απαιτούσαν καθαρή οπτική επαφή και μοναδική συχνότητα για επικοινωνία μεταξύ δύο συσκευών.
Αν και οι κλήσεις δεν μπορούσαν να υποκλαπούν, οι δυνάμεις ασφαλείας, με τη βοήθεια ενός ανιχνευτή κατεύθυνσης, ανίχνευσαν τα σήματα πολλές φορές στην δασώδη περιοχή – το πρώτο τέτοιο σήμα καταγράφηκε στις 22 Μαΐου. Σε απάντηση, οι δυνάμεις ασφαλείας απέκλεισαν τα δάση Ντατσιγκάμ από όλες τις κατευθύνσεις και ξεκίνησαν μια επιχείρηση χτενίσματος.
Κυβερνητικοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι κάθε φορά που ανιχνεύονταν ένα σήμα, η αντίστοιχη περιοχή ερευνούνταν διεξοδικά.
Υποψιασμένα κρησφύγετα εκκαθαρίζονταν συστηματικά και στις 22 Ιουλίου, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό τεχνικής και ανθρώπινης νοημοσύνης, εντοπίστηκε η τοποθεσία τριών τρομοκρατών, γεγονός που οδήγησε στον σχεδιασμό μιας αποφασιστικής επιχείρησης.
Στις 28 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης χτενίσματος στην πυκνή δασική οροσειρά Harwan — μια πυκνά δασώδη περιοχή βορειοανατολικά της Σριναγκάρ — τρεις τρομοκράτες εξουδετερώθηκαν στην Επιχείρηση Mahadev, μια κοινή επιχείρηση υψηλού κινδύνου υπό την ηγεσία του Ινδικού Στρατού.
Η επακόλουθη ταυτοποίηση αποκάλυψε ότι ήταν οι ίδιοι οι άνδρες που ευθύνονται για τη σφαγή στο Pahalgam.
Στα πτώματά τους, οι αρχές ανέκτησαν δελτία εγγραφής ψηφοφόρων από τη Λαχόρη και την Γκουτζρανουάλα — και οι δύο βρίσκονται στο Πακιστάν, ταυτότητες και βιομετρικά στοιχεία που συνδέονται με την Εθνική Αρχή Βάσεων Δεδομένων και Εγγραφής (NADRA) και τα οποία ταιριάζουν με τα πακιστανικά αρχεία, καθώς και συσκευές GPS και ψηφιακούς χάρτες με αποθηκευμένες συντεταγμένες που εντοπίζουν τη διαδρομή τους από τη Γραμμή Ελέγχου μέχρι το σημείο της επίθεσης και στη συνέχεια πίσω σε ένα κρησφύγετο.
Και οι τρεις τρομοκράτες αργότερα ταυτοποιήθηκαν οριστικά ως Πακιστανοί υπήκοοι μέσω βιομετρικής επαλήθευσης, η οποία περιελάμβανε δακτυλικά αποτυπώματα και σαρώσεις ίριδας που αντιστοιχίστηκαν με αρχεία πληροφοριών που διατηρούνται από ινδικούς και διεθνείς αντιτρομοκρατικούς φορείς.
Υποκλαπείσες επικοινωνίες σφραγίζουν την υπόθεση
Ίσως το πιο καταδικαστικό στοιχείο ήταν η υποκλοπή τηλεφωνικών κλήσεων από έναν από τους επιτιθέμενους προς τον χειριστή του πέρα από τα σύνορα – μια φωνή που αργότερα ταυτίστηκε με τον Sajid Saifullah Jatt, έναν γνωστό διοικητή της Lashkar-e-Taiba (LeT) και του παρακλαδιού της, του Μετώπου Αντίστασης (TRF), που επιχειρούσε από το Ραβαλπίντι.
Οι κλήσεις, που πραγματοποιήθηκαν σε δορυφορικό τηλέφωνο, παρακολουθήθηκαν μέσω του δικτύου Inmarsat-4 F1.
Αυτή η συσκευή ανακτήθηκε άθικτη κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Mahadev και παρείχε βασικές χρονικές σημάνσεις, δεδομένα GPS και αρχεία καταγραφής φωνής που τοποθέτησαν το τρίο στην ακριβή τοποθεσία της επίθεσης στις 22 Απριλίου.
Οι υπηρεσίες πληροφοριών αποκρυπτογράφησαν αυτά τα αρχεία καταγραφής κλήσεων.
Οι συνομιλίες αποκάλυψαν ενημερώσεις σε πραγματικό χρόνο από το έδαφος κατά τη διάρκεια της επίθεσης και λεπτομερείς οδηγίες από πέρα από τα σύνορα – μια ανατριχιαστική υπενθύμιση ότι η σφαγή δεν ήταν μια αθέμιτη επίθεση, αλλά μέρος μιας σχολαστικά συντονισμένης τρομοκρατικής επιχείρησης.
Τακτικός σχεδιασμός: Πακιστανικές υπογραφές παντού
Περαιτέρω έλεγχος της διαδρομής των επιτιθέμενων αποκάλυψε ένα οικείο μοτίβο που συχνά συνδέεται με εκπαιδευμένους στο Πακιστάν εισβολείς.
Σύμφωνα με τους φακέλους των μυστικών υπηρεσιών, οι τρεις τρομοκράτες της Lashkar-e-Taiba – ο Suleman, επίσης γνωστός ως Faizal Jatt, ο Hamza Afghani και ο Zibran – διείσδυσαν στην Ινδία από το Πακιστάν πριν από περίπου τρία χρόνια.
Πέρυσι, χωρίστηκαν σε δύο ξεχωριστές ομάδες – η μία με επικεφαλής τον Suleman και η άλλη έναν άλλο Πακιστανό τρομοκράτη με το όνομα Musa – και φέρεται να μετακινήθηκαν σε όλη την Bandipora, την Pulwama και τελικά την περιοχή Anantnag κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου χρησιμοποιώντας εποχιακά καταφύγια και δίκτυα εργαζομένων στο έδαφος.
Αυτή η στρατηγική μακράς αδράνειας, που περιλαμβάνει βαθιά απόκρυψη και σταδιακό εγκλιματισμό, αντικατοπτρίζει τις τακτικές που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες επιθέσεις υψηλού προφίλ.
Σε κάθε περίπτωση, οι πράκτορες παρέμειναν εκτός ραντάρ για μήνες πριν εξαπολύσουν μια θεαματική επίθεση με πολλά θύματα.
Αυτή η στρατηγική εξυπηρετεί επίσης έναν διπλό σκοπό: παρέχει εύλογη δυνατότητα άρνησης.