Το Πακιστάν βρίσκεται σε πολιτικό γκρεμό με τον Πρόεδρο Arif Alvi να διαλύει την Εθνοσυνέλευση μετά από συμβουλή του πρωθυπουργού Imran Khan.
Πρόταση δυσπιστίας (NCM) κατά της κυβέρνησης απέρριψε ο Αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης (NA), ο οποίος ανέφερε τη «συνωμοσία» των ΗΠΑ ως αιτία.
Το Ανώτατο Δικαστήριο, ωστόσο, έλαβε υπόψη του το suo moto και οι ενδείξεις δείχνουν ότι η τελευταία λέξη μπορεί να μην ειπώθηκε σχετικά με τη διαφωνία μεταξύ του Khan και των πολιτικών του αντιπάλων.
Πακιστανοί νομικοί εμπειρογνώμονες έχουν, μεταξύ πολλών λόγων, δηλώσει ότι ένας Πρωθυπουργός δεν μπορεί να επιδιώξει τη διάλυση της Βουλής όταν αμφισβητείται η υποστήριξη της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του/της.
Το ανώτατο δικαστήριο είχε νωρίτερα απορρίψει μια αναφορά που ζητούσε απόρριψη του NCM επικαλούμενος την κατηγορία «συνωμοσίας». Είχε επίσης επιστρέψει την προεδρική αναφορά που της απαιτούσε να αποφανθεί σχετικά με το δικαίωμα ενός εκλεγμένου βουλευτή να ψηφίσει κατά του κόμματός του στη Βουλή.
Ο Χαν παρέμεινε προκλητικός, ακόμη και αυτοδικαιωμένος, και επανέλαβε την κατηγορία του κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας στο έθνος μετά τη διαδικασία του NA.
Οι επικριτές, ωστόσο, λένε ότι ο Khan και οι υποστηρικτές του εντός και εκτός της κυβέρνησης έχουν παραβιάσει πολλούς καθιερωμένους δημοκρατικούς και συνταγματικούς κανόνες για να αποτρέψουν μια βέβαιη ήττα στο NA την Κυριακή.
Μια μέρα πριν από την κρίσιμη ψηφοφορία για το NCM, ένα κάλεσμα που ζητούσε από τους υποστηρικτές να βγουν στους δρόμους και να πολιορκήσουν την έδρα της εξουσίας στο Ισλαμαμπάντ προήλθε από τον ίδιο τον Χαν. Οι κομματικοί του εργάτες το έκαναν σε πολλές πόλεις σε όλη τη χώρα. Ο Χαν ήλπιζε να σαμποτάρει την κίνηση της αντιπολίτευσης που είχε προγραμματιστεί μετά από πολλές καθυστερήσεις και τακτικές εκτροπής από την πλευρά της κυβέρνησης.
Η κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε βία και αιματοχυσία, καθώς και η αντιπολίτευση, ειδικά οι ισλαμιστές ακτιβιστές της Maulana Fazlur Rahman, της συμμαχίας της αντιπολίτευσης, συγκλίνουν επίσης στον χώρο.
Ανησυχητικά δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης ανέφεραν ότι οι αντιφρονούντες νομοθέτες θα μπορούσαν να δεχθούν επίθεση και ακόμη και να απαχθούν καθώς προχωρούσαν στη Συνέλευση για να τους εμποδίσουν να ψηφίσουν. Για να αποφευχθεί αυτό, οι δυνάμεις ασφαλείας, συμπεριλαμβανομένης της 111 Ταξιαρχίας του Στρατού που φρουρεί το Ισλαμαμπάντ, ανέλαβαν τον έλεγχο.
Για να επιβιώσει στην εξουσία με οποιοδήποτε μέσο, ο Khan αψηφούσε τους μέντοράς του, τους κορυφαίους στρατιωτικούς που δημιούργησαν τις εκλογές του 2018 και τον έβαλαν στην εξουσία επικεφαλής ενός ανήσυχου συνασπισμού. Ο στρατός τον είχε κάνει πληρεξούσιο στην προσπάθειά του να κρατήσει έξω τα καθιερωμένα πολιτικά κόμματα, αλλά ο Χαν απέτυχε. Ο στρατός είχε «σημαδέψει» την εξέγερση, λένε οι αναλυτές, και ήθελε να τον δει για να σώσει το πρόσωπό του.
Την παραμονή της ψηφοφορίας που ήταν πολύ πιθανό να χάσει, αλλά δεν πραγματοποιήθηκε, ο Χαν παρέσυρε τον αρχηγό του στρατού, στρατηγό Qamar Javed Bajwa και τον στρατηγό Nadeem Anjum, αρχηγό του ισχυρού ISI, οι οποίοι διατηρούν τα χέρια μακριά- πολιτική στάση. Δημοσίευσε τις «επιλογές» των δύο, που αποκάλεσε το «Κατεστημένο», είχε προτείνει όταν τηλεφώνησαν στην κατοικία του κατόπιν αιτήματός του, και έδειξε ότι τους αψηφούσε.
Η χειρότερη αντίσταση του Khan, ωστόσο, ήταν η συνεχιζόμενη ονοματολογία των ΗΠΑ, με τον ισχυρισμό ότι οι τελευταίες έχουν σχεδιάσει μια «συνωμοσία» για να τον εκδιώξουν. Στις 28 Μαρτίου ο Καν είχε επιδείξει ένα τηλεγράφημα από την Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, που υποτίθεται ότι βασιζόταν στις συνομιλίες του πρεσβευτή του Πακιστάν με τον Ντόναλντ Λου, Κινεζοαμερικανό αξιωματούχο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Οι ΗΠΑ, λέει ο Khan, τον θέλουν έξω λόγω της «ανεξάρτητης» εξωτερικής του πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της άρνησής του να επιτρέψει στις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Αφγανιστάν πέρυσι και με την επίσκεψη στη Μόσχα όταν η Ρωσία ξεκίνησε στρατιωτική δράση στην Ουκρανία.
Οι ειδικοί, εγχώριοι και ξένοι, έχουν, ωστόσο, απορρίψει τη θεωρία της «συνωμοσίας» ως κόκκινη ρέγγα. Ωστόσο, ο Khan επέμεινε ακόμη και όταν ο στρατηγός Bajwa, προσπαθώντας να ελέγξει τις ζημιές, χαρακτήρισε τη ρωσική ενέργεια «εισβολή» και είπε ότι το Πακιστάν ήταν ενάντια στην «πολιτική των στρατοπέδων», που σημαίνει τη διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ/Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ρωσίας/Κίνας συνδυάζουν, που παίζεται στην Ουκρανία.
Ο στρατός είναι εξοργισμένος με τον Χαν που προσπάθησε να διχάσει τους κορυφαίους ορειχάλκους. Κρέμασε το καρότο μιας δεύτερης επέκτασης στον Bajwa που συνταξιοδοτείται τον Νοέμβριο. Όπως θα έβαζε τότε ο Bajwa σε εννέα χρόνια στην ανώτατη θέση, μια ομάδα στρατηγών, τόσο εν ενεργεία όσο και συνταξιούχοι, δραστηριοποιείται εναντίον του Bajwa.
Οι ενδείξεις δείχνουν ότι με τον Khan, έχοντας παρακάμψει το NCM, να συνεχίζει να ασκεί καθήκοντα, η κατάσταση είναι γεμάτη με προοπτικές βίας και ανομίας. Θα μπορούσε να αψηφήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους και να αψηφήσει τον στρατό, προκαλώντας μια πιθανή άμεση δράση. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο στρατός και τώρα, το Ανώτατο Δικαστήριο και άλλοι κρατικοί θεσμοί, έχουν ένα δύσκολο έργο να κυβερνήσουν ένα έθνος σε πολιτική αναταραχή, οικονομική δυσπραγία και σε διασταύρωση με όλους τους γείτονές του.