Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, οι ιρανικές ομάδες κατασκοπείας και τα δίκτυα έχουν συνεχή παρουσία στην τουρκική αρένα.
Αστυνομικοί και ακτιβιστές της Ιρανικής αντιπολίτευσης έχουν δηλώσει ότι η Δύναμη Quds του Ιράν λειτουργεί αδρανείς ομάδες και επεκτείνει την επιρροή της στην Τουρκία από τον 12ήμερο πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν τον Ιούνιο του 2015.
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι το ιρανικό σχέδιο περιλαμβάνει την στρατολόγηση μεγάλου αριθμού Τούρκων, Αφγανών, Πακιστανών και Αράβων που ζουν στην Τουρκία με αντάλλαγμα χρηματικά ποσά για την εκτέλεση αποστολών πληροφοριών και την πραγματοποίηση επιθέσεων σε αμερικανικά και ισραηλινά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα στην Τουρκία.
Οι αποστολές περιλαμβάνουν επίσης τη μεταφορά ορισμένων από αυτούς τους νεοσύλλεκτους στο Ιράν και την ενσωμάτωσή τους σε πολιτοφυλακές πιστές στους Φρουρούς της Επανάστασης για την εκτέλεση στρατιωτικών και στρατιωτικών ρόλων εντός του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Στις 29 Ιανουαρίου, η Τουρκική Ραδιοτηλεόραση ανακοίνωσε τη σύλληψη έξι ατόμων, συμπεριλαμβανομένου ενός Ιρανού, με την κατηγορία της κατασκοπείας για τη συλλογή στρατιωτικών πληροφοριών για το Ιράν, μετά από συντονισμένες επιδρομές σε πέντε επαρχίες.
Είπε ότι οι τουρκικές αρχές συνέλαβαν τους υπόπτους μετά από κοινή έρευνα από εισαγγελείς της Κωνσταντινούπολης, την αντιτρομοκρατική αστυνομία και την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών. Οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν για συλλογή πληροφοριών σχετικά με στρατιωτικές βάσεις και άλλες ευαίσθητες τοποθεσίες εντός και εκτός Τουρκίας, σε συντονισμό με τις υπηρεσίες πληροφοριών του Ιράν.
Οι Τούρκοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί παρατηρητές δεν αρνούνται την ύπαρξη ιρανικής επιρροής στη χώρα τους, αλλά αρνούνται την ικανότητα του Ιράν να πραγματοποιήσει οποιεσδήποτε ενέργειες εντός της Τουρκίας.
Ο δημοσιογράφος και μελετητής της Μέσης Ανατολής Ισμαήλ Γκικτάν σημειώνει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν ομάδες που υποστηρίζονται άμεσα ή έμμεσα από το Ιράν και άλλες ομάδες που επηρεάστηκαν από την Ισλαμική Επανάσταση στο Ιράν, οι οποίες αποτελούνται από Τούρκους και Κούρδους ισλαμιστές.
Ο Γκικτάν επισημαίνει δύο κύρια κινήματα, ένα τουρκικό και το άλλο κουρδικό, ως εξέχοντα παραδείγματα ιρανικής επιρροής στην Τουρκία. Αυτά είναι το Τουρκικό Κόμμα Ευτυχίας (παράγωγο του Ισλαμικού Κόμματος Ευημερίας), το οποίο συνδέεται με το Ιράν και βλέπει θετικά το καθεστώς του Ιρανού Ανώτατου Ηγέτη, και το Κόμμα Χουντά-Φαρ (η πολιτική πτέρυγα του πρώην ένοπλου κινήματος Χεζμπολάχ), ένα κουρδικό κίνημα που εξακολουθεί να συνδέεται με το Ιράν, εκτός από μικρές ομάδες που επηρεάζονται από το ιρανικό καθεστώς.
Αλλά ο Γκιοκτάν σημειώνει ότι το Ιράν δεν είναι σε θέση να κινητοποιήσει αυτές τις ομάδες με οργανωμένο τρόπο, επειδή οι περισσότερες από αυτές εξακολουθούν να αυτοπροσδιορίζονται ως σουνιτικά ισλαμικά κινήματα παρά την πολιτική τους εγγύτητα με το Ιράν.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Ιράν προσπαθεί εδώ και χρόνια να δημιουργήσει έναν άξονα στον οποίο θα βασίζεται εντός της Τουρκίας, αλλά δεν μπορεί να δημιουργήσει έναν άξονα όπως έκανε στο Ιράκ, τον Λίβανο, ακόμη και στη Συρία, επειδή τα περισσότερα ισλαμικά κινήματα που επηρεάζονται από το Ιράν περιορίζουν τις δραστηριότητές τους σε πολιτικούς ή προπαγανδιστικούς τομείς», προσθέτει ο Γκιοκτάν.
Στις 15 Απριλίου, το επίσημο ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA ανακοίνωσε μια κοινή συνάντηση στην ιρανική πόλη Ταμπρίζ, η οποία συγκέντρωσε Τούρκους δημοσιογράφους και ακτιβιστές πιστούς στο Ιράν και Ιρανούς δημοσιογράφους και ακτιβιστές, με στόχο την προετοιμασία για τη δημιουργία ενός «μέσου αντίστασης» που θα εκτείνεται στις δύο χώρες, ως κεντρικό μέρος του πολέμου που διεξάγει το Ιράν εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ.
Σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων, αρκετοί Τούρκοι δημοσιογράφοι και ακτιβιστές γνωστοί για την αφοσίωσή τους στο Ιράν, όπως η δημοσιογράφος Νορντίν Σιρίν, παρευρέθηκαν στη συνάντηση.
«Υπάρχουν άνθρωποι στην Τουρκία που είναι πιστοί στο Ιράν, τη Χεζμπολάχ και άλλες ιρανικές πολιτοφυλακές, αλλά δεν έχουν καμία επιρροή. Ο αριθμός τους είναι πολύ μικρός και δεν θα μπορέσουν να οργανώσουν κανένα σχηματισμό ή να δημιουργήσουν αυτό που ονομάζεται μέσα αντίστασης. Επομένως, το Ιράν δεν θα πετύχει σε κανένα βήμα, είτε όσον αφορά την κινητοποίηση της επιρροής του είτε όσον αφορά την προώθηση των πολιτοφυλακών του στην Τουρκία», δήλωσε ο Τούρκος ειδικός στις διεθνείς σχέσεις Μεχμέτ Ρακίπογλου.
Η ιρανική επιρροή έχει μια αιματηρή ιστορία στην Τουρκία. Τη δεκαετία του 1990, ιρανικοί πυρήνες, που εκπροσωπούνται από την Οργάνωση Ειρήνης και Ενότητας, μια μυστική τουρκική οργάνωση πιστή στους Φρουρούς της Επανάστασης, πραγματοποίησαν μια σειρά επιθέσεων εντός τουρκικών πόλεων και δολοφονίες εναντίον εξέχοντων προσωπικοτήτων, ακτιβιστών και δημοσιογράφων στην Τουρκία.
Παράλληλα με τις δραστηριότητες αυτής της οργάνωσης, οι Φρουροί της Επανάστασης λειτουργούσαν μια άλλη συνδεδεμένη οργάνωση στη νοτιοανατολική Τουρκία, μια κουρδική οργάνωση που ονομάζεται «Χεζμπολάχ», της οποίας οι μαχητές και τα μέλη έλαβαν εντατική στρατιωτική και μυστική εκπαίδευση από αξιωματικούς της Δύναμης Κουντς, του εξωτερικού βραχίονα των Φρουρών της Επανάστασης.
«Το Ιράν δεν επικεντρώνεται στην στρατολόγηση πρακτόρων μόνο μεταξύ των Τούρκων, αλλά εργάζεται εντατικά για την στρατολόγηση προσφύγων και κατοίκων τουρκικών πόλεων, ιδίως Αράβων, των οποίων ο αριθμός έχει αυξηθεί από την αρχή της Αραβικής Άνοιξης, κυρίως Σύριους, στη συνέχεια Λιβανέζους και Παλαιστίνιους, καθώς και Πακιστανούς και Αφγανούς. Το Ιράν έχει καταφέρει να στρατολογήσει πολλούς από αυτούς για να εφαρμόσει την ατζέντα του τα τελευταία χρόνια», δήλωσε ο ειδικός σε θέματα Ιράν, Σοράν Μπαλάνι.
Ο Μπλάνι σημειώνει ότι το Ιράν παίζει κεντρικό ρόλο στην ίδρυση αυτών των μυστικών πυρήνων σε χώρες σε όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα στις χώρες της περιοχής, χρησιμοποιώντας τα διπλωματικά του εργαλεία σε αυτές τις χώρες για να στρατολογήσει ακτιβιστές, δημοσιογράφους και γνωστές κοινωνικές προσωπικότητες για να εργαστούν για αυτό και να εφαρμόσουν την ατζέντα του.
Οι πρεσβείες και οι διπλωματικοί δίαυλοι δεν είναι τα μόνα κύρια μέσα με τα οποία οι Φρουροί της Επανάστασης διεξάγουν τις επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με πληροφορίες που ελήφθησαν από Ιρανούς αντάρτες που δραστηριοποιούνται στην Ευρώπη, το ιρανικό σύστημα έχει γίνει ένα ολοκληρωμένο σύστημα που περιλαμβάνει μέσα ενημέρωσης και δημοσιογράφους, «λομπίστες» για πολιτικές ομάδες πίεσης, ερευνητικά κέντρα, ακαδημαϊκές προσωπικότητες, κοινωνικά δίκτυα και φιλανθρωπικές, πολιτιστικές και θρησκευτικές οργανώσεις και ενώσεις, οι οποίες εργάζονται αθόρυβα για να πραγματοποιήσουν επιχειρήσεις και επιθέσεις κατά των δυτικών συμφερόντων μέσω στρατολογήσεων διαφόρων εθνικοτήτων, ενώ ταυτόχρονα γυαλίζουν την εικόνα του ιρανικού καθεστώτος στο εξωτερικό και το παρουσιάζουν ως θύμα.
Ο Abd al-Rahman al-Khidri, επίσημος εκπρόσωπος του Αραβικού Εθνικού Δημοκρατικού Κινήματος στην Αχβάζ, εξήγησε: «Η ιρανική επιρροή στην Τουρκία και στον κόσμο δεν λειτουργεί πάντα μέσω σαφών επίσημων θεσμών, αλλά μάλλον μέσω αυτού που μπορεί να περιγραφεί ως αδρανείς πυρήνες μέσων ενημέρωσης, οι οποίοι είναι προσωπικότητες και θεσμοί που δεν λειτουργούν επίσημα για λογαριασμό της Τεχεράνης, αλλά λειτουργούν πολιτικά και στα μέσα ενημέρωσης για να προστατεύσουν τον λόγο της, να δικαιολογήσουν τις πολιτικές της και να παρουσιάσουν τις ένοπλες δυνάμεις της ως νόμιμα κινήματα αντίστασης».
Ο Al-Khidri πιστεύει ότι αυτή η ιρανική στρατηγική αποκτά μια πιο ευαίσθητη διάσταση στην Τουρκία, όπου ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας της έχει ισλαμιστικές τάσεις. Αυτό δίνει στο Ιράν μια ιδανική ευκαιρία να εκμεταλλευτεί αυτό το κλίμα μέσω ενός ιδεολογικού λόγου που βασίζεται σε συνθήματα «αντίστασης», επιτρέποντας στην Τεχεράνη να οικοδομήσει λαϊκή συμπάθεια που υπερβαίνει τις ιστορικές διαφορές μεταξύ των δύο χωρών.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Al-Khidri, το Ιράν δεν αρκείται μόνο στα μέσα ενημέρωσης και τον πολιτισμό, αλλά επιδιώκει να επεκτείνει σταδιακά την επιρροή του χτίζοντας δίκτυα πίστης και προσελκύοντας πολιτικά και μιντιακά πρόσωπα, και ίσως δημιουργώντας φυτώρια για οιονεί οργανωτικούς σχηματισμούς ή δίκτυα που σχετίζονται με το περιφερειακό του έργο, σημειώνοντας ότι η Τουρκία θα μεταμορφωθεί, υπό την ιρανική επιρροή και τις διάφορες δραστηριότητες των Φρουρών της Επανάστασης, από μια απλή πλατφόρμα μέσων ενημέρωσης σε μια σύνθετη αρένα επιρροής που συνδυάζει μέσα ενημέρωσης, πληροφορίες και πολιτική επιρροή.