Αποκάλυψη-Η νέα αιτία πολέμου-Η Στρατηγική της Τουρκίας στη Μ.Ανατολή για το νερό!-Πως ο Ερντογάν θέλει να ελέγχει τα γειτονικά κράτη!

Η Τουρκία συνεχίζει να αποστραγγίζει τους Άραβες γείτονές της με μια νέα στρατηγική για τα ύδατα που ενισχύει τον έλεγχο των ποταμών που τροφοδοτούν τη Μέση Ανατολή.

Η Τουρκία παρουσίασε ένα εκτεταμένο 10ετές εθνικό σχέδιο διαχείρισης των υδάτων που θα επηρεάσει τον τρόπο διαχείρισης των ποταμών που ρέουν από το βασίλειο προς τη Μέση Ανατολή. Η κίνηση αυτή στοχεύει στη μείωση της εγχώριας κατανάλωσης, ενώ παράλληλα ενισχύει τον έλεγχο των υδάτινων πόρων που προέρχονται από τα σύνορά της.

Σύμφωνα με το σχέδιο του Ερντογάν….

1. Η απώλεια νερού στα δίκτυα πόσιμου νερού αναμένεται να μειωθεί στο 25% έως το 2030 και στο 10% έως το 2050.
2. Η ημερήσια κατανάλωση νερού κατά κεφαλήν θα μειωθεί στα 120 λίτρα έως το 2030 και στα 100 λίτρα έως το 2050.
3. Η βιομηχανία θα αυξήσει την επαναχρησιμοποίηση του νερού στο 30% έως το 2030 και στο 50% έως το 2050.
4. Η αποδοτικότητα στην άρδευση των γεωργικών προϊόντων θα αυξηθεί στο 60% έως το 2030 και στο 65% έως το 2050.

Η πολιτική ύδρευσης της Τουρκίας έχει ευρεία περιφερειακή σημασία, καθώς πολλά μεγάλα ποτάμια πηγάζουν από το έδαφός της και εκβάλλουν σε γειτονικές χώρες. Τα δύο πιο σημαντικά ποτάμια είναι ο Τίγρης και ο Ευφράτης, που πηγάζουν από την Τουρκία και εκβάλλουν στη Συρία και το Ιράκ.

Ο ποταμός Ευφράτης έχει μήκος περίπου 2.800 χλμ. και ο Τίγρης ρέει νοτιοανατολικά μέχρι να ενωθούν στην Περσική Θάλασσα. Η Τουρκία βρίσκεται ανάντη της λεκάνης και παρέχει ένα μεγάλο μέρος του νερού – επομένως, οι αποφάσεις της Τουρκίας σχετικά με τα φράγματα, τις δεξαμενές και την κατανομή νερού επηρεάζουν άμεσα τις κατάντη χώρες.

Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξύ στο Ιράκ, όπου το μεγαλύτερο μέρος του νερού προέρχεται από αυτά τα ποτάμια και περίπου το 70% των υδάτινων πόρων προέρχεται από το εξωτερικό της χώρας. Η κλιματική αλλαγή, η μείωση των βροχοπτώσεων και η άνοδος της θερμοκρασίας επιδεινώνουν την έλλειψη.

Η διαχείριση των υδάτων έχει γίνει κεντρική σύγκρουση μεταξύ Τουρκίας, Ιράκ και Συρίας, αλλά δεν υπάρχει ακόμη μια ολοκληρωμένη διεθνής συμφωνία που να ρυθμίζει την κατανομή του νερού μεταξύ των χωρών.

Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημα; Κάντε αυτό στο οποίο είστε ειδικοί – σκοτώστε ο ένας τον άλλον.