Η συγκεκριμένη έρευνα κράτησε έξι μήνες και αποφάνθηκε πως η κατανάλωση 15 γραμμαρίων μελιού κάθε μέρα έχει ευεργετική επίδραση στη συγκέντρωση γλυκόζης και ινσουλίνης στον οργανισμό σε σχέση με άλλες γλυκαντικές ουσίες.
Όπως άλλωστε έχει τονίσει η κα Ευαγγελία Χαρμανδάρη, Αν. Καθηγήτρια Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Υπεύθυνη του Τμήματος Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού της Α’ Παιδιατρικής Κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία»: «Τα ευρήματα της εξάμηνης αυτής μελέτης έδειξαν ότι η καθημερινή κατανάλωση μελιού ίσως να καθυστερεί ή να προλαμβάνει την ανάπτυξη της αντίστασης στην ινσουλίνη, την διαταραχή της ανοχής στη γλυκόζη και την ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 σε παχύσαρκα κορίτσια».
Το μέλι, αν και τροφή που την χαρακτηρίζει η γλυκιά της γεύση, αποτελείται από ζάχαρα με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά που συναντάμε στην ζάχαρη. Συγκεκριμένα, η φρουκτόζη του μελιού απορροφάται στο αίμα μέσω μιας διαδικασίας ενεργητικής απορρόφηση. Με άλλα λόγια, μεταφορείς που βρίσκονται στην επιφάνεια των κυττάρων των λαχνών του εντερικού σωλήνα συλλαμβάνουν τα μόρια φρουκτόζης και τα μεταφέρουν μέσα στα κύτταρα με αποτέλεσμα η ταχύτητα απορρόφησης της φρουκτόζης να γίνεται πιο αργά και να μην προκαλεί υπερέκκριση ινσουλίνης.
Αντίθετα η απορρόφηση της ζάχαρης από τον ανθρώπινο οργανισμό γίνεται μέσω ώσμωσης μετά την πέψη. Αυτό σημαίνει πως η γλυκόζη εισέρχεται με ταχύτητα και υψηλή συγκέντρωση στο αίμα προκαλώντας έτσι την άμεση παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.
Η ουσία για κάποιον που θέλει να αδυνατίσει, αλλά δεν μπορεί να κόψει την ζάχαρη είναι πως αποτελεί χίλιες φορές προτιμότερο να την αντικαθιστά με το μέλι. Σε αντίθεση με την ζάχαρη είναι δεδομένο πως θα βοηθήσει τον οργανισμό του να χάσει πιο εύκολα κιλά.