Νέες δηλώσεις είχαμε από τον Μ.Νετανάχου για το ”Εξάγωνο Συμμαχιών”.
”Από τη μία πλευρά, μας προκαλεί ένας τραυματισμένος σιιτικός άξονας, αλλά υπάρχει και ο σουνιτικός άξονας της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.
Έχουμε έντονο ενδιαφέρον να δημιουργήσουμε έναν δικό μας άξονα — έναν άξονα χωρών που αντιτίθενται και στους δύο άξονες του εξτρεμιστικού Ισλάμ.
Αυτό περιλαμβάνει πολλές χώρες. Κάποιες μας επισκέπτονται αυτές τις μέρες.(Εννοεί επίσκεψη Μόντι) Άλλες τις επισκεπτόμαστε εμείς.
Μιλώ για έναν πλήρη κύκλο που αγκαλιάζει τη Μέση Ανατολή.
Ήθελα να χρησιμοποιήσω την βιβλική έκφραση που είναι κατάλληλη για το Πουρίμ — «από το Χόντου μέχρι το Χους» — αρκετά κοντά, και όλα τα ενδιάμεσα, να εκτείνονται στη Μεσόγειο.
Ενόψει της επίσημης επίσκεψης του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι στο Ισραήλ, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου παρουσίασε ένα σχέδιο για έναν νέο στρατηγικό συνασπισμό που θα μπορούσε να μετατοπίσει τις συμμαχίες στη Δυτική Ασία. Η πρωτοβουλία, η οποία χαρακτηρίζεται ως «εξάγωνο συμμαχιών», οραματίζεται μια δομημένη συνεργασία μεταξύ χωρών με κοινές προτεραιότητες ασφαλείας και στρατηγικά συμφέροντα.
Χαρακτήρισε το προτεινόμενο μπλοκ ως αντίβαρο σε αυτό που αποκάλεσε δύο αποσταθεροποιητικές δυνάμεις: έναν «ριζοσπαστικό σιιτικό άξονα», αναφερόμενο κυρίως στο Ιράν και τις συμμαχικές του ομάδες όπως η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και οι Χούθι· και αυτό που αποκάλεσε έναν αναδυόμενο «ριζοσπαστικό σουνιτικό άξονα», τον οποίο συνέδεσε με εξτρεμιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
H ανάλυση του Directus
Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου ανακοίνωσε πρόσφατα (στις 22 Φεβρουαρίου 2026) το όραμά του για ένα «εξάγωνο συμμαχιών» (hexagon of alliances), ένα ευρύ δίκτυο συνεργασιών που θα λειτουργήσει ως αντίβαρο σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «ριζοσπαστικούς άξονες» στη Μέση Ανατολή — συγκεκριμένα τον «ριζοσπαστικό σιιτικό άξονα» (κυρίως Ιράν και σύμμαχοί του) και τον «αναδυόμενο ριζοσπαστικό σουνιτικό άξονα».Σύμφωνα με τις δηλώσεις του στη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου του Ισραήλ, το σχήμα αυτό θα περιλαμβάνει:
- Ισραήλ (κεντρικός πυλώνας)
- Ινδία (χαρακτηρίζεται βασικός εταίρος, με έμφαση σε οικονομία, τεχνολογία, άμυνα και κοινή στρατηγική όραση)
- Ελλάδα
- Κύπρο
- Άλλα αραβικά κράτη
- Αφρικανικές χώρες
- Ασιατικές χώρες (ορισμένες δεν κατονομάστηκαν ακόμα)
Η πρόταση έγινε λίγες ημέρες πριν από την επίσημη επίσκεψη του Ναρέντρα Μόντι στο Ισραήλ (που ξεκίνησε στις 24-25/2/2026), η οποία ενισχύει τις ήδη στενές σχέσεις Ισραήλ-Ινδίας σε τομείς όπως η άμυνα, η καινοτομία, η τεχνητή νοημοσύνη και η ασφάλεια.Στόχοι και πλαίσιο
- Συνεργασία σε οικονομικό, διπλωματικό και αμυντικό επίπεδο.
- Δημιουργία «άξονα εθνών» που βλέπουν «με τον ίδιο τρόπο» τις προκλήσεις (ασφάλεια, σταθερότητα, αντιμετώπιση εξτρεμισμού).
- Επέκταση πέρα από τη Μέση Ανατολή, με έμφαση στη Μεσόγειο (Ελλάδα-Κύπρος) και την Ασία (Ινδία + άλλοι).
Η Ελλάδα και η Κύπρο αναφέρονται ρητά ως μεσογειακές χώρες με στρατηγική σημασία, πιθανότατα λόγω των υφιστάμενων τριμερών σχημάτων (π.χ. Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, EastMed, 3+1 με ΗΠΑ) και της κοινής αντίληψης για ενεργειακή ασφάλεια, θαλάσσιες ζώνες και αντιμετώπιση κοινών απειλών.Το σχέδιο παραμένει σε επίπεδο οράματος/πρότασης — δεν έχει ακόμα συγκεκριμενοποιηθεί πλήρως ποιοι θα είναι οι υπόλοιποι «έξι» πυλώνες (εξ ου και «εξάγωνο», δηλαδή εξάπλευρο σχήμα), ούτε έχει υπάρξει επίσημη ανταπόκριση από όλες τις πλευρές. Σε πολλές αναλύσεις θεωρείται φιλόδοξο, αλλά με ανοιχτά ερωτήματα για βιωσιμότητα, ειδικά λόγω διαφορετικών προτεραιοτήτων (π.χ. η Ινδία εστιάζει περισσότερο σε άμυνα/τεχνολογία παρά σε άμεση εμπλοκή σε περιφερειακές συγκρούσεις της Μ. Ανατολής).Είναι μια εξέλιξη που δείχνει τη στροφή του Ισραήλ σε πολυμερείς, μη παραδοσιακές συμμαχίες πέρα από τις ΗΠΑ, με την Ελλάδα και την Ινδία να παίζουν κεντρικούς ρόλους στο όραμα του Νετανιάχου.