ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΙΔΕΡΗ, HELLAS JOURNAL-Αθήνα
Ο δικτυοκεντρικός αεροπορικός στόλος με τύπους του F-16 που διαθέτει η Τουρκία δεν της φτάνει. Η γείτονα επενδύει σ’ έναν ικανό αριθμό αεροσκαφών Eurofighter Typhoon «swing role» ως αντικαταστάτη των F-4 Phantom.
Επιπλέον η Άγκυρα από την ημέρα απόκτησης των Rafale, δεν σταμάτησε ν’ αναζητά τον τρόπο με τον οποίο θα ξεπεράσει τις συνθήκες «αντιπρόσβασης και άρνησης περιοχής» που δημιουργεί το πλέγμα αποτροπής των 24 «ριπών ανέμου» σε συνδυασμό με τους πυραύλους Meteor.
Η γείτονα, το θέμα των Eurofighter Typhoon το κρατά ως πράξη διπλής ή και τριπλής ανάγνωσης. -Εισάγει στον αεροπορικό της στόλο ένα μαχητικό αεροπορικής υπεροχής 4,5 γενιάς.
-«Παντρεύει» F-16 & Eurofighter Typhoon έως ότου ωριμάσει το μαχητικό ΚΑΑΝ.
-Διατηρεί το μέτρο πίεσης προς τις ΗΠΑ μήπως καμφθεί το τείχος άρνησης των Αμερικανών για τα F-35 για τα οποία κινείται διαρκώς και παρασκηνιακά.
Η Τουρκία αυτή την στιγμή βασίζεται στα F-16 διαφόρων τύπων που διαθέτει και που έχει εκσυγχρονίσει η ίδια, τοποθετώντας τα εδώ και χρόνια στο πλέγμα των δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων.
Ωστόσο πέραν του ΚΑΑΝ, του τουρκικού μαχητικού «5 ης γενιάς», για το οποίο η γείτονα αναζητά πλήθος λύσεων στα προβλήματα που υπάρχουν, η TuAF έχει κληθεί να εισάγει εντός του επόμενου μήνα τα πρώτα Eurofighter, που θα φτάσουν από το φιλικό στην Τουρκία, Κατάρ.
Ανεξάρτητα πάντως του γεγονότος ότι ξεκίνησε ως μπλόφα που αφορούσε τον εκβιασμό της Αμερικής για τα μαχητικά 5 ης γενιάς F-35, η συνέχεια του σεναρίου «Eurofighter & Meteor» για την TuAF απέκτησε ουσία και περιεχόμενο.
Αφενός γιατί η Τουρκία αναβάθμισε τις συνομιλίες της με μεγάλες Ευρωπαϊκές δυνάμεις, αφετέρου αναδεικνύεται πλέον ότι έχει γεννηθεί μια σχέση «συναλλακτική».
Η Τουρκία ούτε καν δια της πλαγίας, αλλά με ευθεία διπλωματική και επιχειρηματική «επίθεση», τοποθετείται ως συνομιλητής της Ευρώπης, ενώ εμφανίζεται ως ένα κράτος ικανό που μπορεί να υποστηρίξει μέσω της αμυντικής βιομηχανίας ακόμη και την γραμμή παραγωγής ή υποστήριξης των Ευρωπαϊκών αεροσκαφών 4,5 γενιάς.
Βεβαίως σε κάθε περίπτωση, οι Τούρκοι δεν σταματούν να κοιτάζουν και ν’ ασκούν την δική τους πίεση προς τις ΗΠΑ, μήπως βρεθεί η χρυσή τομή που θα τους οδηγήσει και πάλι εντός του προγράμματος των αεροσκαφών 5 ης γενιάς.
Όλα τα παραπάνω είναι σημεία της νέας σελίδας που πρόκειται ν’ ανατείλει για την συσχέτιση των αεροπορικών δυνάμεων στον ουρανό του Αρχιπελάγους.
Η απόκτηση των πρώτων μεταχειρισμένων Eurofighter Typhoon από την γείτονα είναι το δεδομένο, όπως δεδομένη είναι και η συνέχεια αυτής της παραγγελίας μέσω του «σύμμαχου» της Ελλάδας, Ηνωμένου Βασιλείου.
Οπότε εκείνο που αφορά την ελληνική πολεμική αεροπορία δεν είναι να περιμένει να «υποδεχτεί» στον ουρανό του Αιγαίου τα πρώτα «παραβατικά» Eurofighter Typhoon.
Ο κορεσμός είναι το «αγκάθι»
Εκείνο που ήδη απασχολεί το αεροπορικό επιτελείο είναι η επόμενη μέρα της απόκτησης και αφομοίωσης του ευρωπαϊκού μαχητικού από την Τουρκία, διότι η γείτονα μπαίνει στο cockpit ενός μαχητικού αεροπορικής υπεροχής.
Και παράλληλα διαθέτει έναν ικανό στόλο από Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη διαφόρων τύπων και ικανοτήτων, συν βεβαίως τα αξιόπιστα F-16, που παρά τα προβλήματα που έχουν στην Τουρκία, η γείτονα έχει δείξει ότι διατηρεί διαθεσιμότητες και μέσω της αμυντικής της βιομηχανίας.
Με τα Eurofighter Typhoon η Τουρκία έρχεται να τοποθετήσει στον ουρανό του Αιγαίου ένα ακόμα AESA ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης, απέναντι στα ίδιας τεχνολογίας AESA ραντάρ των Rafale και των F-16 Viper.
Και θα φανεί- εκτιμήσεις λένε άμεσα- ο οπλισμός και η τελική διαμόρφωση των τουρκικών Eurofighter Typhoon, μεταχειρισμένων και καινούριων ώστε να επιτευχθεί η
ομοιογένεια.
Στο αεροπορικό επιτελείο γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις, αλλά ό,τι επιτευχθεί γίνεται με σκληρή δουλειά και διαδικασίες που με αυτές θ’ αντιμετωπίζεται η πραγματικότητα στο πεδίο.
Και από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι ρεαλιστικές εισηγήσεις που θα δίνουν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο το ποιοτικό πλεονέκτημα έναντι του αριθμητικού.
Δεν πρόκειται για γρίφο ούτε για μια δύσκολη εξίσωση.
Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό σενάριο στο οποίο καλούνται οι ειδικοί να σχεδιάσουν τον τρόπο αντιμετώπισης εκείνου του πολυμορφικού σχηματισμού, που έρχεται να συναντήσει τα ελληνικά Rafale F3R, F-16 Viper και από το 2030 κι έπειτα, τα ελληνικά F-35…