Νέο παραλήρημα από τουρκικό δημοσίευμα: Στο στόχαστρο Ελλάδα, Ισραήλ και οι σχέσεις με τις ΗΠΑ
Με ιδιαίτερα επιθετική ρητορική απέναντι στην Ελλάδα, το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Τούρκος αρθρογράφος Τούντζα Μπενγκίν επιχειρεί να παρουσιάσει μια εικόνα διεθνούς «συνωμοσίας» κατά της Τουρκίας, υποστηρίζοντας ότι Αθήνα και Τελ Αβίβ αξιοποιούν την Ουάσιγκτον για να περιορίσουν την αυξανόμενη τουρκική επιρροή στην περιοχή.
Στο άρθρο του, ο Μπενγκίν ισχυρίζεται ότι Ελλάδα και Ισραήλ εναλλάσσονται μεταξύ απειλητικών δηλώσεων και επίκλησης της διεθνούς στήριξης, με κοινό στόχο – όπως υποστηρίζει – να παρουσιάσουν την Τουρκία ως απειλή και να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη αμερικανική εμπλοκή υπέρ των δικών τους συμφερόντων.
Κατηγορίες για συντονισμένη εκστρατεία κατά της Άγκυρας
Ο Τούρκος σχολιαστής υποστηρίζει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια ευρεία εκστρατεία πίεσης κατά της Τουρκίας, στην οποία συμμετέχουν, κατά τον ίδιο, ισραηλινά, ελληνικά και αρμενικά λόμπι.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, οι ομάδες αυτές επιχειρούν να επηρεάσουν την αμερικανική πολιτική ηγεσία, το Πεντάγωνο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με στόχο να διαμορφώσουν αρνητικό κλίμα απέναντι στην Άγκυρα.
Το δημοσίευμα κάνει λόγο για συντονισμένες παρεμβάσεις μέσω των μέσων ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων, χωρίς ωστόσο να παραθέτει συγκεκριμένα στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς αυτούς.
Η αναφορά στον Τραμπ και οι σχέσεις με τον Ερντογάν
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε πρόσφατη ερώτηση που δέχθηκε ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σχετικά με το ενδεχόμενο έντασης μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, καθώς και για το ζήτημα των μαχητικών F-35.
Ο αρθρογράφος προβάλλει τις θετικές αναφορές του Τραμπ προς τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, παρουσιάζοντάς τες ως απόδειξη ότι η αμερικανική ηγεσία εξακολουθεί να θεωρεί την Τουρκία στρατηγικό εταίρο.
Κατά τον ίδιο, παρά τις κατά καιρούς διαφοροποιήσεις της αμερικανικής πολιτικής, η προσωπική σχέση Τραμπ – Ερντογάν παραμένει ένας σημαντικός παράγοντας στις διμερείς σχέσεις.
Σφοδρή επίθεση κατά Νετανιάχου
Σημαντικό μέρος του άρθρου αφιερώνεται στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, τον οποίο ο αρθρογράφος κατηγορεί ότι επιχειρεί να δημιουργήσει κλίμα αντιπαράθεσης με την Τουρκία, αξιοποιώντας τη στενή στρατιωτική συνεργασία που έχει αναπτύξει με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Υποστηρίζει ότι η ισραηλινή ηγεσία αισθάνεται πιεσμένη από τη διεθνή κριτική για τον πόλεμο στη Γάζα και επιχειρεί να μεταφέρει την προσοχή σε άλλα μέτωπα, μεταξύ των οποίων και οι σχέσεις με την Τουρκία.
Παράλληλα, αποδίδει στην Άγκυρα καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη του παλαιστινιακού ζητήματος στη διεθνή κοινότητα, θεωρώντας ότι αυτό έχει ενισχύσει τη διεθνή πίεση προς το Ισραήλ.
Η Ελλάδα στο επίκεντρο των τουρκικών επικρίσεων
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Μπενγκίν στρέφει τα πυρά του και κατά της Ελλάδας, την οποία παρουσιάζει ως πλήρως ευθυγραμμισμένη με τις στρατηγικές επιλογές του Ισραήλ.
Υποστηρίζει ότι η Αθήνα θεωρεί πως μέσω της συνεργασίας της με το Τελ Αβίβ και άλλες χώρες της περιοχής μπορεί να ενισχύσει τη θέση της απέναντι στην Τουρκία, ενώ χαρακτηρίζει τις περιφερειακές συνεργασίες στις οποίες συμμετέχει η Ελλάδα ως προσπάθειες περιορισμού της τουρκικής επιρροής.
Ο Τούρκος αρθρογράφος υποβαθμίζει παράλληλα τη σημασία των πολυμερών σχημάτων συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τη συμμετοχή χωρών όπως η Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι καμία περιφερειακή πρωτοβουλία δεν μπορεί να αγνοήσει τον ρόλο της Τουρκίας.
«Καμία συμμαχία δεν μπορεί να παρακάμψει την Τουρκία»
Το βασικό μήνυμα του άρθρου είναι ότι η Τουρκία θεωρεί τον εαυτό της καθοριστικό παράγοντα ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή και στον Καύκασο.
Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι οποιαδήποτε στρατηγική ή στρατιωτική συνεργασία που σχεδιάζεται χωρίς τη συμμετοχή της Άγκυρας είναι καταδικασμένη να αποτύχει και εκτιμά ότι η Τουρκία διαθέτει την πολιτική, στρατιωτική και διπλωματική ισχύ ώστε να αποτρέψει οποιαδήποτε εξέλιξη θεωρεί αντίθετη προς τα συμφέροντά της.
Συμπέρασμα
Το δημοσίευμα αποτελεί ένα ακόμη δείγμα της έντονης ρητορικής που αναπτύσσεται σε τμήμα του τουρκικού Τύπου απέναντι στην Ελλάδα και το Ισραήλ. Μέσα από υπερβολικές διατυπώσεις, επιθετικούς χαρακτηρισμούς και αναφορές σε διεθνείς συμμαχίες, επιχειρεί να προβάλει την εικόνα μιας Τουρκίας που βρίσκεται στο επίκεντρο των γεωπολιτικών εξελίξεων και παραμένει, κατά την τουρκική οπτική, ο καθοριστικός παράγοντας ισορροπίας στην ευρύτερη περιοχή.