Τι αναφέρει ο ”πατέρας” της ”Γαλάζιας Πατρίδας”
Σήμερα, οι επιθέσεις κατά του δόγματος της ”Γαλάζιας Πατρίδας” σε πολιτικές και νομικές πλατφόρμες εντείνονται, κυρίως από ελληνικούς και ισραηλινούς κύκλους.
Το πραγματικό πρόβλημα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι η υπεράσπιση των θαλάσσιων δικαιωμάτων από την Τουρκία. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η προσπάθεια φυλάκισης ενός ηπειρωτικού κράτους με την πιο εκτεταμένη ακτογραμμή στην Ανατολική Μεσόγειο εντός στενών παράκτιων υδάτων μέσω μαξιμαλιστικών χαρτών και πολιτικά χειραγωγημένων ερμηνειών του διεθνούς δικαίου, που προωθούνται από την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή διοίκηση, με άμεση υποστήριξη από την ΕΕ, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Θέλουν η Τουρκία να παραδοθεί στο λεγόμενο Χάρτη της Σεβίλλης.
Ο λεγόμενος Χάρτης της Σεβίλλης δεν είναι διεθνές δίκαιο. Είναι μια πολιτικά προκατειλημμένη ακαδημαϊκή φαντασίωση σχεδιασμένη να παγιδεύσει την Τουρκία πίσω από μια χούφτα μικρά νησιά.
Κανένας σοβαρός στρατηγικός θαλάσσιων θεμάτων ή νομικός εμπειρογνώμονας δεν μπορεί να εξηγήσει αξιόπιστα πώς μικροσκοπικά νησιά που βρίσκονται μόλις μίλια από την τουρκική ηπειρωτική χώρα θα μπορούσαν να παράγουν τεράστιες θαλάσσιες ζώνες ικανές να φυλακίσουν μια ολόκληρη ακτογραμμή που εκτείνεται για περισσότερα από 1.000 μίλια.
Η γεωγραφία, η δικαιοσύνη και η θαλάσσια πραγματικότητα απλώς δεν υποστηρίζουν μια τέτοια παραλογία.
Ακόμη και η ίδια η ΕΕ ποτέ δεν υιοθέτησε επίσημα τον Χάρτη της Σεβίλλης ως νομικά δεσμευτικό, επειδή οι μαξιμαλιστικές του αξιώσεις έρχονται σε αντίφαση τόσο με τη δικαιοσύνη όσο και με τη λογική.
Ταυτόχρονα, όσοι κηρύττουν στην Τουρκία για το «διεθνές δίκαιο» παραμένουν βολικά σιωπηλοί σχετικά με τον εξοπλισμό των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου σε παραβίαση διεθνών συνθηκών· τις προσπάθειες υφαρπαγής των κυριαρχικών δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων και τη μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε γεωπολιτική πρώτη γραμμή μέσω αντικατά Τουρκίας συμμαχιών και μπλοκ.
Η Τουρκία δεν «διεκδικεί τη Μεσόγειο». Η Τουρκία υπερασπίζεται την ”Γαλάζια Πατρίδα”, θέλουν να αποκόψουν τη Μικρά Ασία από τη θάλασσα.
Η ιστορία έχει δείξει επανειλημμένα τι συμβαίνει σε έθνη που χάνουν την πρόσβαση στη θάλασσα, την ενεργειακή ασφάλεια και το στρατηγικό βάθος.
Χάρτες που σχεδιάζονται για πολιτικές φαντασιώσεις δεν μπορούν να αλλάξουν τη γεωγραφία.
Ούτε η προπαγάνδα μπορεί να διαγράψει τις πραγματικότητες της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, τα κυριαρχικά δικαιώματα και τα νόμιμα συμφέροντα ασφαλείας της Τουρκίας.
Η Τουρκία δεν μπορεί και δεν θα αποδεχθεί τη θαλάσσια εκδοχή της Συνθήκης των Σεβρών που επιβλήθηκε στη δεκαετία του 1920.
Για την Τουρκία, αυτό δεν είναι ζήτημα προτίμησης αλλά γεωπολιτικής επιβίωσης σε ένα στρατηγικό περιβάλλον μηδενικού αθροίσματος.