Τι αναφέρουν οι Τούρκοι:
”Η πρόσφατη επανάληψη από την Ελλάδα της αξίωσης ότι «αντί για Τουρκικά Στενά, Στενά της Κωνσταντινούπολης και των Δαρδανελλίων, πρέπει να χρησιμοποιούνται οι όροι Βόσπορος & Δαρδανέλια, και ότι αυτό επιβάλλεται από τη Σύμβαση του Μοντρέ για τα Στενά», είναι όχι μόνο απαλλαγμένη από νομική βάση, αλλά και ασύμβατη με τη σοβαρότητα ενός κράτους.
Πάνω απ’ όλα, υπάρχει μια σαφής νομική πραγματικότητα:
Ένα κράτος έχει το δικαίωμα να ονομάζει και να μετονομάζει τα γεωγραφικά στοιχεία εντός του χώρου κυριαρχίας του.
Στο πλαίσιο αυτό:
Οικισμοί (πόλεις, χωριά, δρόμοι),
Φυσικά στοιχεία (βουνά, ποταμοί, στενά, κόλποι),
Διοικητικές περιφέρειες
υπάγονται άμεσα στην εξουσία κυριαρχίας του κράτους. Η ονοματοδοσία είναι όχι μόνο συμβολική εκδήλωση αυτής της κυριαρχίας, αλλά και νομική και διοικητική της.
Η βάση αυτής της εξουσίας βρίσκεται στην αρχή της «ισότιμης κυριαρχίας των κρατών», που αναφέρεται στο άρθρο 2/1 του Καταστατικού του ΟΗΕ.
Στο πλαίσιο αυτής της αρχής:
Τα κράτη έχουν πλήρες δικαίωμα διαθέσεως επί των εδαφών τους.
Αυτή η διάθεση περιλαμβάνει επίσης τη διοικητική ρύθμιση, τη νομική εξουσία και το δικαίωμα ονοματοδοσίας.
Επιπλέον, η Ομάδα Ειδικών των Ηνωμένων Εθνών για τα Γεωγραφικά Ονόματα (BM Coğrafi Adlar Uzmanlar Grubu):
Αναγνωρίζει ρητά την εξουσία των κρατών να καθορίζουν τα γεωγραφικά ονόματα εντός των χωρών τους.
Σε διεθνές επίπεδο περιορίζεται σε συστάσεις για τυποποίηση και εναρμόνιση· δεν υπάρχει δεσμευτική επιβολή.
Η Σύμβαση του Μοντρέ Δεν Επιβάλλει Ονομασίες, Δεν Μπορεί να το Κάνει!
Η Σύμβαση του Μοντρέ για τα Στενά:
Ρυθμίζει το καθεστώς διέλευσης των Στενών,
Αναγνωρίζει την κυριαρχία της Τουρκίας,
Ωστόσο δεν περιέχει καμία δεσμευτική διάταξη σχετικά με την ονοματοδοσία.
Επομένως, η επιβολή ονομάτων με βάση τη σύμβαση δεν είναι νομική, αλλά πολιτική ερμηνεία.
Η Διπλή Μέτρηση Είναι Προφανής
Αν ληφθούν υπόψη οι εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στο κείμενο του Μοντρέ:
Εκείνη την εποχή, αντί για «Yunanistan», χρησιμοποιείται η φράση «Yunanistan Krallığı».
Σήμερα, κανείς δεν επιβάλλει στην Ελλάδα την υποχρέωση χρήσης αυτού του ιστορικού ονόματος.
Με την ίδια λογική, η επιβολή ιστορικών ξένων ονομάτων στην Τουρκία είναι ασυνεπής και εκπροσωπεί διπλή μέτρηση.
Συμπερασματικά:
Τα Στενά της Κωνσταντινούπολης και των Δαρδανελλίων αποτελούν χώρο κυριαρχίας της Τουρκίας.
Η εξουσία ονοματοδοσίας σχετικά με αυτούς τους χώρους ανήκει αναμφισβήτητα στην Τουρκία.”