Σύμφωνα με δημοσίευμα της Türkiye Gazetesi, αποκαλύφθηκε ότι οι Σιωνιστές, οι οποίοι σχεδιάζουν τον Διάδρομο του Δαυίδ μέσω της Συρίας, υπολόγιζαν πώς να περικυκλώσουν την Τουρκία μέσω Ιράκ, Συρίας και Ιράν πριν από 100 χρόνια. Το σιωνιστικό λόμπι ανέθεσε σε αυτό το έργο τον Μοχάμεντ Αλί Φορούχι, έναν Ιρανό Εβραίο που παρουσιάζεται ως ο ιδρυτής του σύγχρονου Ιράν. Ο Ιρανός ερευνητής Σαχράμ Αφσάρ δήλωσε: «Ο Φορούχι, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός του Ιράν για τρεις θητείες, ήταν Εβραίος από το Ισφαχάν. Το πρώτο του έργο ήταν να ανατρέψει την Τουρκική Δυναστεία των Κατζάρ και να φέρει στην εξουσία το περσικό καθεστώς των Παχλεβί. Ο νόμος ενός άρθρου που ψηφίστηκε στο Ιρανικό Κοινοβούλιο το 1925 και έθεσε τέλος στη Δυναστεία των Κατζάρ ήταν δικό του δημιούργημα».
«Στην ομιλία του στη στέψη του Ρεζά Σαχ, τον νομιμοποίησε περιγράφοντάς τον ως «βασιλιά καθαρής γενεαλογίας και ιρανικής καταγωγής» και «αναβίωση της αρχαίας δυναστείας». Επίσης, όρισε ως πρώτο στρατηγικό στόχο του νεοσύστατου κράτους την κατασκευή ενός «Κουρδικού Τείχους» στα σύνορα με τον τουρκικό κόσμο και ιδιαίτερα την Τουρκία», είπε.
Ο Ιρανός ερευνητής Αφσάρ δήλωσε: «Όταν ο Ρεζά Σαχ ανέλαβε την εξουσία, ο Φορούχι διορίστηκε πρώτος πρωθυπουργός του καθεστώτος Παχλεβί. Ο Φορούχι, ο οποίος διατήρησε την εβραϊκή του ταυτότητα, στήριξε τον «περσικό εθνικισμό» στο αντιτουρκικό αίσθημα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εποχής των Παχλεβί, κινητοποίησε κρατικούς πόρους σε κάθε τομέα ενάντια στη γλώσσα και την ταυτότητα των Τούρκων. Μέσω θεσμών όπως η Ακαδημία Περσικής Γλώσσας και η Επιτροπή Γεωγραφίας, μεταφράζει όλες τις τουρκικές λέξεις και γεωγραφικά ονόματα στα περσικά. Απαγόρευσε το «Τουρκικό Ημερολόγιο», το οποίο χρησιμοποιούνταν στο Ιράν για 700 χρόνια, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρεζά Χαν. Αργότερα, ήθελε να γίνει πρέσβης στην Τουρκία και διορίστηκε. Η τουρκική πρεσβεία ήταν ένα είδος επιχείρησης πληροφοριών».
Σε επιστολή που έγραψε στον Ρεζά Χαν κατά τη διάρκεια της θητείας του (1927), εξήγησε τη σημασία του έργου του Κουρδικού Τείχους που έπρεπε να κατασκευαστεί μεταξύ Ιράν και Τουρκίας. Εκείνη την εποχή ελήφθησαν μέτρα για την αποξήρανση της λίμνης Ούρμια για τον σκοπό αυτό. Στόχος τους ήταν να αποδυναμώσουν το Νότιο Αζερμπαϊτζάν, να αναγκάσουν τους Τούρκους να μεταναστεύσουν και να εγκαταστήσουν Κούρδους στην περιοχή. Σε έγγραφα της εποχής των Παχλεβί, ο Μοχάμεντ Ρεζά Σαχ δήλωσε: «Η λίμνη Ούρμια είναι άχρηστη. Η αποξήρανσή της είναι άσχετη». Η πρώτη τους ενέργεια ήταν να ξεκινήσουν την κατασκευή φραγμάτων και τα ποτάμια που τροφοδοτούν τη λίμνη αποξηράνθηκαν. Το έργο, το οποίο ξεκίνησε με τα φράγματα Μαχαμπάντ και Μπουκάν στα αρχικά στάδια, έχει πλέον φτάσει σε πάνω από 90 φράγματα στη λεκάνη της λίμνης Ούρμια», είπε.
Ο Αφσάρ, Ιρανός εμπειρογνώμονας, δήλωσε ότι το Φουρούγκι εξυπηρετούσε την παγκόσμια σιωνιστική προοπτική στην περιοχή, προσθέτοντας: «Παράλληλα με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, η γεωργία της περιοχής κατέρρευσε. Η εκβιομηχάνιση παρεμποδίστηκε. Το Αζερμπαϊτζάν και η Τουρκία, παρά το γεγονός ότι ήταν διάδρομοι εξόδου, μετατράπηκαν σε περιοχές πλήρους στέρησης. Επιπλέον, τα χρυσωρυχεία Zereşuran και Ağdere στην περιοχή Tikantepe, τα οποία αποτελούν το ήμισυ των αποθεμάτων χρυσού του Ιράν (παράγοντας 12 τόνους χρυσού ετησίως), δόθηκαν σε Πέρσες και Εβραίους καταγωγής Ισφαχάν.
Για τους Τούρκους των οποίων οι πόροι εκμεταλλεύτηκαν και η λίμνη τους αποξηράθηκε, απέμενε μόνο μία επιλογή: να εκκενώσουν την περιοχή. Επιπλέον, στους Κούρδους που μετακόμισαν στην περιοχή δόθηκαν ευκαιρίες για λαθρεμπόριο καυσίμων, αλκοόλ, ναρκωτικών, τσιγάρων, ρούχων, οικιακών ειδών, όπλων και ανθρώπων. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν τα κέρδη τους για να κατασχέσουν τις γεωργικές εκτάσεις και τις περιουσίες των Τούρκων του Αζερμπαϊτζάν. Εν τω μεταξύ, εμφανίστηκαν Κούρδοι βαρόνοι όπως ο Naci Şerifi Zindaşti. Σε συνεργασία με τους Φρουρούς της Επανάστασης, ο Zindaşti χρηματοδότησε το PKK και παρόμοιες τρομοκρατικές ομάδες. «Κατανοούμε πολύ καλύτερα τις τελικές συνέπειες των πολιτικών που εφαρμόστηκαν πριν από 80-90 χρόνια σήμερα», δήλωσε.
Ο Mehmet Seman, επικεφαλής του Ιρακινού Τουρκμενικού Μετώπου, δήλωσε ότι οι προσπάθειες για τη δημιουργία ενός κουρδικού διαδρόμου από το Κιρκούκ-Μοσούλη έως την Ουρμία έχουν λάβει σαφή διάσταση και προειδοποίησε ότι «η τουρκμενική παρουσία απειλείται».
Ο Seman, ο οποίος υποστήριξε τις δηλώσεις του Ιρανού εμπειρογνώμονα Afshar, δήλωσε ότι το σιωνιστικό λόμπι προσπαθεί να διαμορφώσει την εξίσωση επί τόπου. Ο πρόεδρος του ITC Seman, υπενθυμίζοντας ότι τα διοικητικά στελέχη πρώτης, δεύτερης και τρίτης γραμμής του Ιράν καταστράφηκαν, δήλωσε: «Η κρατική δομή του καθεστώτος της Τεχεράνης έχει υποστεί σοβαρές ζημιές. Ωστόσο, όλοι οι θεσμοί και οι οργανισμοί στο Ιράκ παραμένουν όρθιοι. Επομένως, οι φλόγες του πολέμου θα μπορούσαν να μεταφερθούν στο Ιράκ και το Ιράκ θα μπορούσε να γίνει το επίκεντρο της σύγκρουσης. Εάν η προσοχή επικεντρωθεί στην Hashd al-Shaabi και το ιρακινό μέτωπο ενεργοποιηθεί πλήρως, μια ειδική αποστολή θα μπορούσε να ανατεθεί στους Peshmerga ή στο PKK. Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να συνάψουν συμμαχία με αυτά τα στοιχεία για τις επίγειες δυνάμεις που χρειάζονται. Σε μια τέτοια περίπτωση, όλοι θα πληρώσουμε ένα βαρύ τίμημα. Οι Τουρκμένοι, ειδικότερα, θα υποφέρουν πολύ. Γνωρίζουμε ότι η Άγκυρα κάνει περιφερειακά σχέδια λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις δυνατότητες. Η πολιτική στάση που ακολουθείται είναι μια εκδήλωση αυτού. Το Κιρκούκ και η Μοσούλη πρέπει απολύτως να μείνουν μακριά από αυτή τη φωτιά. Ανησυχούμε επειδή οι Peshmerga θέλουν να εκμεταλλευτούν
Μια ιρακινή πηγή ασφαλείας, μιλώντας στην εφημερίδα μας, σημείωσε ότι η 7η Απριλίου είναι μια κρίσιμη ημέρα. Η πηγή εξήγησε ότι υπάρχουν αναφορές μυστικών υπηρεσιών που δείχνουν ότι οι ΗΠΑ θα μετατοπίσουν την εστίασή τους στους βομβαρδισμούς στο Ιράκ, δηλώνοντας: «Θα μπορούσαμε να δεχτούμε ένα μπαράζ επιθέσεων παρόμοιων με εκείνες στο Ιράν. Αυτό θα μπορούσε επίσης να εξελιχθεί σε ένα είδος πολέμου μεταξύ της Χασντ αλ-Σαάμπι, των Πεσμεργκά και του ΡΚΚ. Οι ΗΠΑ έχουν μια λίστα χτυπημάτων, η οποία καταρτίζεται σε μεγάλο βαθμό από τους Πεσμεργκά. Η λίστα δεν θα περιορίζεται στην υποστηριζόμενη από το Ιράν Χασντ αλ-Σαάμπι. Πολλές σουνιτικές προσωπικότητες, και ιδιαίτερα Τουρκμένες, βρίσκονται επίσης στη λίστα. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, οι Πεσμεργκά και το ΡΚΚ θα απαιτήσουν κάτι σε αντάλλαγμα για αυτήν την υποστήριξη. Αυτή η επιστροφή θα είναι σίγουρα η Χομς και το Κιρκούκ. Θέλουν να δημιουργήσουν νέα αναταραχή παρασύροντάς μας σε ένα χάος παρόμοιο με το 2003. Το Ισραήλ είναι ο κεντρικός παράγοντας σε αυτό το σχέδιο. Ο κύριος στόχος είναι να μεταφερθεί η πολιτική, οικονομική και γεωγραφική δύναμη που κατέχουν σήμερα οι Σιίτες στους Κούρδους. Στοχεύουν επίσης να διακόψουν την χερσαία σύνδεση της Τουρκίας με το Ιράν και το Ιράκ».