Το τέλος της κουρδικής αυτονομίας: τι σημαίνει αυτό;
Γινόμαστε μάρτυρες του τέλους του έργου της Ροζάβα. Ο διοικητής των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, Μαζλούμ Αμπντί, συμφώνησε να επιστρέψει στη Δαμασκό, τερματίζοντας το όνειρο της αυτονομίας στη βορειοανατολική Συρία.
Ο κύριος λόγος είναι η αμερικανική μετατόπιση. Αφού ο Ahmed al-Sharaa έλαβε το πράσινο φως από την Ουάσινγκτον, οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τις SDF και στράφηκαν στην υποστήριξη του συριακού κράτους και του στρατού του. Όταν η αμερικανική θέση άλλαξε, το κάλυμμα που προστάτευε το κουρδικό σχέδιο εξαφανίστηκε.
Ο πρέσβης Μπαράκ πίεσε τους Κούρδους να αποδεχτούν την πλήρη ενσωμάτωση στον συριακό στρατό, όχι ως ανεξάρτητες δυνάμεις αλλά ως άτομα, υπό τη διοίκηση της Δαμασκού. Επιπλέον, η αμερικανο-ισραηλινή συμφωνία με την αλ-Σαράα εξουδετέρωσε το Ισραήλ, αφήνοντας τους Κούρδους χωρίς καμία πραγματική περιφερειακή υποστήριξη.
Ταυτόχρονα, οι αραβικές φυλές εντός των περιοχών που ελέγχονταν από τις SDF στράφηκαν η μία εναντίον της άλλης, γεγονός που οδήγησε στην αποσύνθεσή τους εκ των έσω και διευκόλυνε την πρόοδο του κράτους.
Το αποτέλεσμα: Η Δαμασκός ενίσχυσε την κεντρική της εξουσία αφού υπέταξε τους Αλαουίτες και στη συνέχεια τους Κούρδους, αφήνοντας μόνο τους Δρούζους έξω από αυτήν σε επισφαλή θέση.
Η Τουρκία είναι αυτή που ωφελείται, καθώς το σχέδιο του ΡΚΚ έχει πληγεί πολιτικά και στρατιωτικά, και είναι ένα σχέδιο που επηρεάζει την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας, αλλά ο πραγματικός νικητής είναι το συριακό κράτος.