Στα άκρα τραβά το σκοινί της προκλητικότητας η Τουρκία, που συνεχίζει τις εμπρηστικές ενέργειες κατά της χώρας μας, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο την υποχωρητική στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία κρύβεται σταθερά πίσω από το καταστροφικό δόγμα των υποκλίσεων και των «ήρεμων νερών». Η Αγκυρα, ξεδιπλώνοντας ένα ακόμα σχέδιο πρωτοφανούς προπαγάνδας και εργαλειοποίησης διεθνών αποφάσεων, προέβη σε άλλη μια απαράδεκτη παρέμβαση με έντονο ανθελληνικό χαρακτήρα και αποδέκτη τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.
Ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στον ΟΗΕ, Αχμέτ Γιλντίζ, με επιστολή που έστειλε την 1η Αυγούστου 2025 στον πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, φέρνοντας την πραγματικότητα στα δικά του φαντασιακά επίπεδα, δεν δίστασε να αναφερθεί με σκληρούς χαρακτηρισμούς κατά της Ελλάδας, κατηγορώντας την ότι «συνεχίζει να αρνείται τα αναφαίρετα δικαιώματα της “τουρκικής” μειονότητας στη Δυτική Θράκη και τα Δωδεκάνησα».
Ο εμπρηστικός λόγος του Γιλντίζ δεν είναι παρά ένα ακόμα απτό παράδειγμα των καταστροφικών αποτελεσμάτων του ελληνοτουρκικού «διαλόγου» και της πολιτικής κατευνασμού, που φέρει φαρδιά πλατιά τη σφραγίδα του Μεγάρου Μαξίμου. Δυστυχώς, η Αγκυρα εκμεταλλεύεται πλήρως την ελληνική διπλωματική αδράνεια και επιτίθεται αδιαλείπτως σε όλα τα επίπεδα, με μόνο σκοπό να προσβάλει και να βλάψει διεθνώς την Ελλάδα. Ο Γιλντίζ έφτασε στο σημείο να κατηγορεί ψευδέστατα την Αθήνα για συστηματικές μεροληπτικές πολιτικές κατά της «τουρκικής μειονότητας», όπως χαρακτηριστικά τονίζει, προσθέτοντας ότι η μουσουλμανική μειονότητα «στερείται το δικαίωμα να εκλέγει τους δικούς της θρησκευτικούς ηγέτες».
Παράλληλα, στην επιστολή του υποστηρίζει ότι δήθεν «τα αιτήματά τους για άνοιγμα ιδιωτικών δίγλωσσων (ελληνοτουρκικών) νηπιαγωγείων απορρίπτονται» και ισχυρίζεται ότι «η “τουρκική” μειονότητα που ζει στα νησιά της Ρόδου και της Κω στερείται βασικές ανάγκες, όπως η εκπαίδευση στα τουρκικά και η διαθεσιμότητα χώρων λατρείας».
Συμβούλιο Ασφαλείας
Ο Τούρκος μόνιμος αντιπρόσωπος, μέσω της επιστολής που εξέδωσε, έδρασε ως ατζέντης των ανεδαφικών ονειρώξεων του Ταγίπ Ερντογάν, προωθώντας απροκάλυπτα το αφήγημα για το παράνομο ψευδοκράτος στην κατεχόμενη Κύπρο, και επιχειρεί να δείξει ότι δήθεν αναγνωρίζεται από τον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας (τον γνωστό με τα αρχικά OIC). «Η Τουρκία εκφράζει τη λύπη της για τις προσπάθειες εκτροπής της ημερήσιας διάταξης μιας συζήτησης στο Συμβούλιο Ασφαλείας -που αποσκοπούσε στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των Ηνωμένων Εθνών και του OIC- με την προβολή άσχετων ισχυρισμών κατά του OIC» αναφέρει αρχικά στο κατάπτυστο κείμενό του ο Γιλντίζ.
«Από τότε, οι Τουρκοκύπριοι εκπροσωπούνται στο OIC ως το “Τουρκοκυπριακό Κράτος”. Η (παράνομη) “Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”, η οποία διαθέτει αποτελεσματικά λειτουργικούς κρατικούς μηχανισμούς, μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση και νομοθετικό σώμα, μια ανεξάρτητη δικαστική εξουσία και όλους τους άλλους κρατικούς θεσμούς, συνεχίζει να συμμετέχει σε συνόδους κορυφής και υπουργικές συναντήσεις του OIC. (…) Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα δυστυχώς συνεχίζει να αρνείται τα αναφαίρετα δικαιώματα της “τουρκικής” μειονότητας στη Δυτική Θράκη και στα Δωδεκάνησα».
Στη συνέχεια, ο Γιλντίζ εργαλειοποίησε ανερυθρίαστα ακόμα και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τονίζοντας πως «έκρινε ότι η Ελλάδα παραβίασε την αρχή της ελευθερίας τού συνεταιρίζεσθαι σε τέσσερις ξεχωριστές αποφάσεις που σχετίζονται με την άρνηση της εθνικής ταυτότητας. Ωστόσο, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τις πρώτες αποφάσεις, οι ελληνικές Αρχές συνεχίζουν να αποφεύγουν την εφαρμογή και αρνούνται επίμονα να καταχωρίσουν μειονοτικές ενώσεις που φέρουν τις λέξεις “τουρκική” και “μειονότητα” στα ονόματά τους».
Ξεπερνώντας κάθε όριο χυδαιότητας, ο Τούρκος μόνιμος αντιπρόσωπος κάλεσε την Ελλάδα «να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση της κατάστασης της “τουρκικής” μουσουλμανικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη και του “τουρκικού” μουσουλμανικού πληθυσμού στα Δωδεκάνησα, μέσω αποτελεσματικής διαβούλευσης και διαλόγου με τις ίδιες τις κοινότητες». Η αντίδραση της ελληνικής πλευράς σε αυτή την παραληρηματική επιστολή αγνοείται. Φαίνεται πως οι καλοκαιρινές διακοπές και τα μπάνια του λαού προηγούνται ακόμα και σε σχέση με την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων…