Του Michael Rubin για την Hellas Journal
Πριν από έξι χρόνια, ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν και την επίλεκτή τους Δύναμη Qods, ως ξένη τρομοκρατική οργάνωση.
Ήταν η πρώτη φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες χαρακτήριζαν τμήμα μιας άλλης κυβέρνησης ως τρομοκρατική οργάνωση.
Πολλοί κομματικοί και διπλωματικοί επικριτές εξέφρασαν ανησυχία για την άνευ προηγουμένου κίνηση και υποστήριξαν ότι η επιβολή κυρώσεων στο σύνολο των Φρουρών της Επανάστασης για τρομοκρατία ήταν λάθος, καθώς μόνο ένα μικρό μέρος της ομάδας διεξήγαγε στρατιωτικές αποστολές έξω από τα σύνορα του Ιράν.
Πράγματι, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης είναι σήμερα περισσότερο ένας επιχειρηματικός όμιλος παρά ένας στρατός. Τα μονοπώλια της ελέγχουν τα πάντα, από την κατασκευή φραγμάτων μέχρι τα εργοστάσια αυτοκινήτων. Γάλλοι και Γερμανοί κατασκευαστές συνεργάστηκαν με βιομηχανικές εταιρείες που ανήκουν στους Φρουρούς της Επανάστασης.
Είναι επίσης αλήθεια ότι μεταξύ των πολλών ένοπλων μονάδων της, η Δύναμη Qods είναι υπεύθυνη για τη στόχευση προσωπικού και συμφερόντων Αμερικανών και Ισραηλινών, αλλά αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό κλάσμα του συνόλου των μελών των Φρουρών της Επανάστασης.
Ωστόσο, ο Τραμπ προτίμησε να αντιμετωπίσει τους Φρουρούς της Επανάστασης με τσεκούρι παρά με νυστέρι. «Εάν συναλλάσσεστε με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, θα χρηματοδοτείτε την τρομοκρατία», εξήγησε.
Υπήρχε λογική στον ευρύ χαρακτηρισμό του: Τα θύματα της τρομοκρατίας μπορούσαν να μηνύσουν όχι μόνο το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, αλλά και εκείνες τις εταιρείες που συνεργάζονταν στην επιχείρησή του. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η γαλλική εταιρεία PSA που παράγει Peugeot και Citroens αποφάσισε να εγκαταλείψει το Ιράν για να αποφύγει τις κυρώσεις και την ευθύνη. Το ίδιο έκανε και η γερμανική εταιρεία Siemens.
Όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και οι Ευρωπαίοι θα πρέπει τώρα να βασιστούν στο προηγούμενο, όχι στο Ιράν αλλά στην Τουρκία.Υπάρχουν συντριπτικά στοιχεία ότι η Εθνική Οργάνωση Πληροφοριών της Τουρκίας (MİT) συμπεριφέρεται ως ξένη τρομοκρατική οργάνωση. Σκεφτείτε την περίπτωση του Can Dündar, αρχισυντάκτη της κεντροαριστερής καθημερινής Cumhuriyet : Το 2015, η εφημερίδα του δημοσίευσε φωτογραφίες από φορτηγά MİT που παρέδιδαν όπλα σε μια θυγατρική της Αλ Κάιντα στα σύνορα με τη Συρία. Αργότερα επέζησε από απόπειρα δολοφονίας.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν επίσης ότι η MİT βοήθησε στην οργάνωση και τον οπλισμό του Ισλαμικού Κράτους. Η ισραηλινή ασφάλεια συνέλαβε την οργάνωση επ’ αυτοφώρω να προσπαθεί να μεταφέρει όπλα και εκρηκτικά στη Χαμάς. Τα δακτυλικά αποτυπώματα της MİT υπάρχουν επίσης σε πολλά από τα σχέδια του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την αποφυγή κυρώσεων σε άλλους κατηγορούμενους υποστηρικτές της τρομοκρατίας.
Ο Χακάν Φιντάν ήταν επικεφαλής της MİT από το 2010 έως το 2023, πριν αναλάβει το τιμόνι του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, η MİT στόχευσε επίσης ανοιχτά Τούρκους αντιφρονούντες σε όλο τον κόσμο, απαγάγοντας δασκάλους σε χώρες από την Κιργιζία έως το Κοσσυφοπέδιο και από τη Μαλαισία έως τη Μολδαβία.
Η MİT καυχιέται για τις δολοφονίες αντιπάλων της στο Ιράκ. Η οργάνωση διέθετε και διοικούσε πυρήνες της ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες για να παρακολουθεί και να παρενοχλεί αντιφρονούντες.
Η MİT πιθανότατα ενορχήστρωσε την επίθεση του 2017 σε Τούρκους και Κούρδους αντιφρονούντες στην καρδιά της Ουάσιγκτον, DC.
Οι Γερμανοί αξιωματούχοι λένε χαμηλόφωνα ότι ο φόβος τους είναι λιγότερο πως η Τουρκία δεν απελευθερώνει κύματα μεταναστών στην καρδιά της Ευρώπης και περισσότερο είναι πεπεισμένοι ότι η MİT ελέγχει συμμορίες μεταξύ της τουρκικής διασποράς στην Ευρώπη που μπορούν να υπονομεύσουν τη σταθερότητα. Σήμερα, η MİT υποστηρίζει και παρέχει όπλα σε τρομοκρατικές ομάδες στο Πακιστάν, τη Σομαλία και τη Λιβύη.
Δεν υπάρχει σχεδόν καμία δραστηριότητα στην οποία συμμετέχει το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης που να μην το κάνει η MİT.
Παρότι δεν υπάρχει διεθνής συναίνεση στον ορισμό του τρόμου, η MİT καλύπτει όλα τα κριτήρια που χρησιμοποιούν διάφορες αστυνομικές και υπηρεσίες ασφαλείας των ΗΠΑ και της Ευρώπης για να ορίσουν την τρομοκρατία. Το γεγονός ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει να της δίνει το ελεύθερο για να χορηγεί και να διεξάγει τρομοκρατία σε παγκόσμια κλίμακα.
Ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο η MİT, κυριολεκτικά, πιστεύει ότι μπορεί να ξεφύγει διαπράττοντας φόνο από τις Βρυξέλλες ως Αθήνα, είναι ότι η Δύση την έχει διασφαλίσει ως εξαίρεση ή την προστατεύει για να αποφύγει να προκαλέσει τις διπλωματικές ευαισθησίες της Τουρκίας.
Αυτές οι μέρες πρέπει να τελειώσουν. Όχι μόνο η Ουάσιγκτον, αλλά οι Βρυξέλλες και η Αθήνα θα πρέπει να χαρακτηρίσουν τη MİT ξένη τρομοκρατική οργάνωση και να επιβάλουν κυρώσεις και, εάν είναι απαραίτητο, να καταδικάσουν, να συλλάβουν ή να εξαλείψουν τη διοικητική δομή της.
- Ο Michael Rubin είναι διευθυντής ανάλυσης πολιτικής στο Middle East Forum και ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute