«Κόλαφος» είναι η εισαγγελέας της έδρας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας για τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο, ο οποίος δολοφόνησε τη σύζυγό του Καρολάιν Κράουτς στις 11 Μαΐου του 2021 στα Γλυκά Νερά. «Ο φόνος έγινε δια ασήμαντον αφορμή», είπε η εισαγγελέας για τον κατηγορούμενο και επισήμανε πως ο 33χρονος κατέστησε το παιδί του μέρος της σκηνής του εγκλήματος, ώστε να φύγει η προσοχή των αστυνομικών από εκείνον, όταν μπήκαν στη μεζονέτα του ζευγαριού. «Τα γεγονότα είναι αυταπόδεικτα, εκκωφαντικά και δεν αφήνουν περιθώριο ότι ο κατηγορούμενος είναι αυτουργός των πράξεων που του αποδόθηκαν» είπε η εισαγγελέας και συνέχισε αναφέροντας μεταξύ άλλων τα εξής:
«Ο κατηγορούμενος σταμάτησε μόνο όταν πέτυχε το σκοπό του. Όταν ξεκίνησε να φράσσει τις αεροφόρους οδούς, ένιωθε το αίσθημα της αγωνίας και της ασφυξίας του θύματος. Μπροστά στα μάτια του εξελίχθηκαν τα ασφυκτικά συμπτώματα. Στα τρία λεπτά η νέκρωση του εγκέφαλου,κ στα πέντε το τέλος της ζωής. Είχε χρόνο να κάνει πίσω, είναι μεγάλος χρόνος το ένα λεπτό αν ήθελε να αναστρέψει κάτι. Στον κατηγορούμενο δεν λειτούργησε καμία αναστολή. Η περιγραφή του κατηγορουμένου ουσιαστικά ήταν κατασκευασμένη στη δική του εκδοχή για να ενισχύσει την εκδοχή του περί λάθους. Είπε για εναγκαλισμό, όχι εύστοχος όρος μόνο αν δεχθούμε ότι ήταν ένας εναγκαλισμός θανάτου. Μας είπε ότι σταμάτησε όταν ένιωσε ότι ήταν λιπόθυμη. Την πλάκωσε με όλο του το σώμα για να διασφαλίσει ότι δεν θα αντιδράσει. Η Καρολάιν δεν ήταν όρθια και δεν κινούνταν στο χώρο, η κίνηση που καταγράφηκε στο ρoλόι της ήταν από την κίνηση των χεριών της. Ένιωθε κάθε στιγμή ότι βρισκόταν σε επιθανάτια αγωνία. Σταμάτησε μόνο όταν πέτυχε τον σκοπό του. Δεν έκανε τίποτα για να αντιστρέψει την κατάσταση. Ευτυχώς ο κατηγορούμενος δεν σκέφτηκε να αφαιρέσει το έξυπνο ρολόι από το χέρι της Καρολάιν και αυτό είναι θεία δίκη. Η ιατροδικαστής κ. Σπηλιοπούλου είπε ότι το άτομο βρίσκονταν σε κατάσταση μεγάλου στρες. Όλο αυτό λειτούργησε έξι λεπτά. Κατά την ιατροδικαστή ο θάνατος ήταν αγωνιώδης και ακαριαίος».
Να απορριφθεί το αίτημα για βρασμό
Η εισαγγελέας ζήτησε να απορριφθεί το αίτημα του κατηγορούμενου ότι τέλεσε το έγκλημα εν βρασμώ ψυχικής ορμής. Η εισαγγελέας ανέφερε: «… Ο κατηγορούμενος δυναμίτισε την υπερασπιστική του γραμμή. Δυσκολεύτηκε πολύ να περιγράψει μια κατάσταση που να αποδεικνύει υπερδιέγερση. Αρκέστηκε στο να επιρρίψει ευθύνες στο θύμα, μίλησε για εξάρσεις θυμού της Καρολάιν. Είπε εκείνο το βράδυ, το θύμα απώθησε το μωρό στο λίκνο. Είπε ότι αυτό τον κινητοποίησε. Του ζητήθηκε να μας πει γιατί ωθήθηκε στην απώλεια διαύγειας. Δεν περιέγραψε όμως κάτι βίαιο. Ο μηχανισμός του θανάτου έλαβε χώρα ενώ το θύμα κοιμόταν. Μάλιστα, ο κατηγορούμενος έκανε την αυτοκριτική του ως σύζυγος. Πραγματικά με όλο το σεβασμό στη θέση του, πολλές φορές αναρωτήθηκα κατά την απολογία του, αν καταλάβαινε αν έχει επαφή με το περιβάλλον και αν καταλαβαίνει τι λέει. Επιμήκυνε την απολογία του επί ώρες για να φτάσει στο έγκλημα, για να μας πείσει ότι κάτι απρόσμενο έγινε εκείνο τα βράδυ και κατέληξε σε αυτό το τέλος. Καθώς ο χρόνος περνούσε είναι απορίας άξιον πως εξακολουθούσε να έχει θυμό και γιατί συνεχώς ζητούσε συγγνώμη από το θύμα που κοιμόταν. Τα απέδωσε όλα σε σπασμωδικές κινήσεις ακόμη και το δέσιμο των χεριών του θύματος πισθάγκωνα. Δεν μπορούσε βάσιμα να ισχυριστεί ότι ήταν επικίνδυνη η Καρολάιν για το μωρό. Μας μίλησε για αδέξια κίνηση της μητέρας προς το μωρό χωρίς καμία σκοπιμότητα. Όμως ο ίδιος μας έλεγε ότι ήταν υπεροχή μητέρα, γενναία και ώριμη. Επομένως πού καταλήγουμε; Διατυπώνω τη σκέψη ότι φόνος έγινε για ασήμαντη αφορμή. Ο ίδιος πολύ καλά στο βάθος της ψυχής του γνωρίζει ότι δεν υπήρχε καμία προφανής αιτία. Κοίμισε το παιδί στον καναπέ και ανέβηκε να σκοτώσει. Ήταν αποφασισμένος να σκοτώσει. Όλα αυτά που είπε ότι τράβαγε τα μαλλιά του και έκλαιγε δεν συνάδει με τις καταθέσεις των αστυνομικών ούτε με τη δολοφονία του σκυλιού. Έχω την εικόνα ενός ανθρώπου που δεν έχει την αίσθηση της συντριβής. Ακόμη και το επιχείρημα ότι σκότωσε θολωμένος καταρρίπτεται από το ότι ο ίδιος εναπόθεσε στο σώμα της νεκρής μάνας το παιδί. Είχε επίγνωση της αδιανόητης σκληρότητάς του. Ήθελε να καταστήσει το παιδί μέρος του σκηνικού του φόνου. Για να παραμείνει εκείνος αλώβητος από την αστυνομική διαδικασία που ακολουθούσε. Η βία που ασκήθηκε ήταν τέτοια που της παραμόρφωσε το πρόσωπο. Το ζώο βασανίστηκε όσο και η κοπέλα».