Η θλίψη, η ανησυχία και η ένταση έχουν γίνει καθημερινή πραγματικότητα για τους χριστιανούς κατοίκους της Ουάντι αλ-Νασάρα (Κοιλάδα των Χριστιανών), στην ύπαιθρο των επαρχιών Χάμα και Χομς της Συρίας, καθώς σποραδικές δολοφονίες και απαγωγές διαταράσσουν την κατά κύριο λόγο χριστιανική κοινότητα της κοιλάδας.
Στο πιο πρόσφατο έγκλημα -μέρος ενός μοτίβου στοχευμένων επιθέσεων που αποσκοπούν στην άσκηση πίεσης στους Χριστιανούς να εγκαταλείψουν τα σπίτια, τα χωριά και τις περιουσίες τους- τέσσερις μασκοφόροι ένοπλοι πάνω σε μοτοσικλέτες, που σύμφωνα με μάρτυρες φορούσαν στολές της Γενικής Υπηρεσίας Ασφαλείας της κεντρικής [τζιχαντιστικής/νεο-οθωμανικής] κυβέρνησης της Δαμασκού, άνοιξαν πυρ με περίπου 30 σφαίρες εναντίον μιας ομάδας νεαρών ανδρών που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το γραφείο του μουχτάρη του χωριού Ανάζ. Σύμφωνα με ενημερωμένες πηγές, οι δράστες διέφυγαν προς το χωριό Αλ-Χοσν.
Η επίθεση στοίχισε τη ζωή σε δύο νεαρούς άνδρες, τα ξαδέλφια Ουισάμ Τζορτζ Μανσούρ και Σαφίκ Ραφίκ Μανσούρ.
Ένας τρίτος άνδρας, ο Πιερ Χαρικίς, τραυματίστηκε κρίσιμα και νοσηλεύεται.
Οι Ελληνορθόδοξοι-Έλληνες της Συρίας, Ουισάμ Τζορτζ Μανσούρ και Σαφίκ Ραφίκ Μανσούρ, που δολοφονήθηκαν από τους τζιχαντιστές της Δαμασκού
Αυτόπτες μάρτυρες χαρακτήρισαν τη σκηνή ως περαιτέρω απόδειξη συστηματικών δολοφονιών κατά των Χριστιανών και άλλων αυτόχθονων κοινοτήτων της περιοχής, υπογραμμίζοντας τη συνέχιση της βίας με βάση την ταυτότητα στην Ουάντι αλ-Νασάρα.
Σε μία κίνηση συμπαράστασης προς τους μάρτυρες της Κοιλάδας των Χριστιανών, το χωριό Κφάρμπο (Kfarbo) της Δυτικής Χάμα στη Συρία εξέφρασε την αλληλεγγύη του. Είναι αξιοσημείωτο πως, στο Κφάρμπο, το οποίο κατοικείται από Ρουμ (Έλληνες Ανατολικούς Χριστιανούς), η σημαία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εξακολουθεί να κυματίζει περήφανα, ακόμη και 1.400 χρόνια μετά. Το γεγονός αυτό υπογραμμίζει τη διαχρονική σύνδεση και την ισχυρή αίσθηση ταυτότητας και ιστορικής συνέχειας που διατηρεί η κοινότητα.
Η συγκεκριμένη πράξη του χωριού, πέρα από την έκφραση θρησκευτικής και κοινωνικής αλληλεγγύης, φέρει και ένα σαφές ιστορικό και πολιτιστικό μήνυμα μέσα στο ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο της Μέσης Ανατολής.
Διαδηλώσεις, απεργία και ένταση
Σε απάντηση, εξαγριωμένοι χωρικοί πυρπόλησαν ένα οδόφραγμα της Γενικής Ασφάλειας στην Ανάζ και έκλεισαν τον δρόμο που συνδέει το Αλ-Χοσν με την Ουάντι αλ-Νασάρα.
Ο θυμός γρήγορα επεκτάθηκε σε γενική απεργία σε όλη την κοιλάδα, κλείνοντας δρόμους σε όλα τα χωριά.
Κυκλοφόρησαν εκκλήσεις προς τις εκκλησίες να χτυπήσουν τις καμπάνες και να απαιτηθεί η απόσυρση των χριστιανών υποψηφίων από τις κυβερνητικές εκλογές, τις οποίες οι ντόπιοι κατήγγειλαν ως «παράνομες και μη εκλεγμένες από τον λαό».
Τοπικοί παράγοντες παρενέβησαν για να ηρεμήσουν την κατάσταση και να ανοίξουν ξανά τον δρόμο, αλλά οι χωρικοί συμφώνησαν μόνο με τον όρο να αποσυρθεί η Γενική Υπηρεσία Ασφαλείας από την περιοχή.
«Η κατάσταση είναι τώρα υπό έλεγχο», δήλωσε ο τοπικός αξιωματούχος Κάμπι Σέιχ, αν και οι κάτοικοι και οι κοινοτικοί ηγέτες συνεχίζουν να απαιτούν τη σύλληψη και την παραπομπή των δραστών στη Δικαιοσύνη.
Κυβερνητική αντίδραση και δυσπιστία
Ο Μάρχαφ αλ-Νασάν, επικεφαλής της Εσωτερικής Ασφάλειας στο Χομς, καταδίκασε το έγκλημα και απέρριψε όλες τις μορφές βίας που απειλούν τη σταθερότητα της κοινότητας.
Ισχυρίστηκε ότι η επίθεση είχε στόχο να «υπονομεύσει την ασφάλεια, να διαδώσει τον φόβο στην περιοχή και να επηρεάσει την εκλογική διαδικασία του Λαϊκού Συμβουλίου».
Πρόσθεσε ότι «οι αρμόδιες Αρχές έλαβαν αμέσως τα απαραίτητα μέτρα για την εξασφάλιση της περιοχής, τη δίωξη των δραστών και την παραπομπή τους στη Δικαιοσύνη», προτρέποντας παράλληλα τους κατοίκους να μην «παρασύρονται από φήμες ή προκλήσεις».
Πολλοί ντόπιοι απέρριψαν τη δήλωση του αλ-Νασάν ως τυπική, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση εκδίδει σχεδόν πανομοιότυπες διακηρύξεις μετά από αμέτρητα περιστατικά στην Ουάντι αλ-Νασάρα, με μόνο τα ονόματα και τις τοποθεσίες να αλλάζουν.
«Οι φήμες χάνουν το νόημά τους όταν γίνονται γεγονότα που επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά», δήλωσε ένας κάτοικος, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι υποβαθμίζει σκόπιμα την κρίση για να συγκαλύψει την αδυναμία -ή την απροθυμία- της να παράσχει ασφάλεια.
Άλλοι προχώρησαν περαιτέρω, ζητώντας την παραίτηση της κυβέρνησης για τον ρόλο της στην άνευ προηγουμένου αύξηση των δολοφονιών, των αντιποίνων και των λεγόμενων «μεμονωμένων περιστατικών» σε όλη τη Συρία, συμπεριλαμβανομένης της Σουέιντα [των Δρούζων] και κατά μήκος των [μεσογειακών] ακτών.
Η βία επιδεινώθηκε από ένα άλλο περιστατικό την ίδια ημέρα. Ένοπλοι εισέβαλαν στο σπίτι του Άμπντο Ταχούμι στο χωριό Μπάιτ, ακινητοποιώντας την οικογένεια με την απειλή όπλου και κλέβοντας χρήματα προτού διαφύγουν.
Για τους κατοίκους της Ουάντι αλ-Νασάρα, η αυξανόμενη αιματοχυσία δεν αφορά απλώς το έγκλημα—αφορά την επιβίωση, την ταυτότητα και τον φόβο της εξάλειψης από την πατρογονική τους κοιλάδα.
Η Εκκλησία αποχαιρετά τα θύματα: «Θα απαιτήσουμε δημόσια δίκη»
«Από εδώ και πέρα, δεν θα αποκαλούμε αυτή την κοιλάδα Ουάντι Νασάρα, αλλά Ουάντι Μασιχιγίν (Κοιλάδα των Χριστιανών), διότι φέρουμε το όνομα του Κυρίου μας Ιησού, ο οποίος θριάμβευσε επί του θανάτου μέσω της ανάστασής Του.
»Δεν θα δεχτούμε κανένα άλλο όνομα εκτός από το δικό Του, αντί του ονόματος ενός απλού τόπου», δήλωσε ο Ελληνορθόδοξος (Ρουμ/Ρωμιός) Μητροπολίτης Άκκαρος [Αρκαδίας], Βασίλειος Μανσούρ.
Τα λόγια του Μητροπολίτη ειπώθηκαν καθώς αποχαιρετούσε τους ενορίτες του, Ουισάμ και Σαφίκ Μανσούρ, οι οποίοι μαρτύρησαν στην Ανάζ σε ένα τραγικό περιστατικό που έπληξε την κοιλάδα, βυθίζοντας τους κατοίκους στη θλίψη.