Καθώς ο κόσμος περιμένει με αγωνία μια αμερικανική επίθεση στο Ιράν, ένα ερώτημα συνεχίζει να τίθεται: Μπορεί ο Τραμπ να ανατρέψει το καθεστώς; Ο Τζάτσι Χανέγκμπι, πρώην αρχηγός του επιτελείου του Νετανιάχου, λέει ναι – αλλά θα χρειαστεί αποφασιστικότητα.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η απροθυμία του Τραμπ να τοποθετήσει αμερικανικά στρατεύματα σε απόσταση 100 μιλίων από το ιρανικό έδαφος. Μπορεί να πλήττει το ηττοπαθές, αντι-επεμβατικό «Σύνδρομο του Ιράκ» με την επιτυχία της Επιχείρησης «Σφυρί του Μεσονυχτίου», αλλά τη στιγμή που θα πει ότι τα αμερικανικά στρατεύματα εισέρχονται, ένα σημαντικό κομμάτι της Αμερικής θα μπορούσε να υποτροπιάσει σε συλλογική διαταραχή μετατραυματικού στρες.
Αυτό αφήνει δύο εργαλεία στην κινητική εργαλειοθήκη: την Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό. Είναι ισχυρά – και μετά τον πόλεμο του Ιουνίου, το Ιράν δεν έχει ουσιαστικά κανέναν τρόπο να αμυνθεί εναντίον κανενός από τα δύο – αλλά υπάρχει ένα όριο σε ό,τι μπορούν do. Η ιστορία δείχνει ότι οι αεροπορικοί πόλεμοι σπάνια φέρνουν αποφασιστική αλλαγή χωρίς μια επίγεια συνιστώσα.
Ο Χανέγκμπι επισημαίνει ένα αντιπαράδειγμα: την επέμβαση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ το 1999 εναντίον του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Σε διάστημα 78 ημερών, το ΝΑΤΟ βομβάρδισε κυβερνητικούς και στρατιωτικούς στόχους. Ο Μιλόσεβιτς σταμάτησε την εθνοκάθαρση των Αλβανών και αποχώρησε από το Κοσσυφοπέδιο. Περίπου 18 μήνες αργότερα, υπό λαϊκή πίεση, παραιτήθηκε.
Θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να το επαναλάβουν αυτό στο Ιράν; Ο Χανέγκμπι πιστεύει πως ναι. Υποστηρίζει ότι η αλλαγή καθεστώτος θα μπορούσε να επιτευχθεί από αέρος εάν επτά στόχοι πληγούν σκληρά και διατηρηθούν για αρκετό καιρό: οι αρχηγοί κυβερνήσεων, η στρατιωτική διοίκηση, οι πολιτικές υποδομές διπλής χρήσης που αξιοποιούνται από το IRGC (γέφυρες, βιομηχανικές εγκαταστάσεις κ.λπ.), η Ιρανική Πολεμική Αεροπορία, οι ιρανικές ναυτικές υποδομές, οι βάσεις του IRGC, οι βαλλιστικοί πύραυλοι και ό,τι έχει απομείνει από το πυρηνικό πρόγραμμα.
Το πρόβλημα είναι το εξής: Το «αρκετά» του Χανέγκμπι μπορεί να είναι κάτι παραπάνω από την υπομονή του Τραμπ. Η προεκλογική εκστρατεία για τη Σερβία λειτούργησε επειδή ήταν ακριβής, συνεχής και κλιμακούμενη επί μήνες. «Ακριβής, συνεχής και κλιμακούμενη» δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο περιγράφουν οι περισσότεροι τον ρυθμό της εξωτερικής πολιτικής του Τραμπ. Είναι ο πρόεδρος που ολοκλήρωσε την τελευταία του αντιπαράθεση με το Ιράν σε περίπου 24 ώρες.
Υπάρχει λόγος που η αναλογία με τη Σερβία δεν έχει εμφανιστεί εμφανώς στις προβλέψεις για επιθέσεις – και αυτός δεν είναι επειδή το Ιράν είναι πιο σταθερό. Το Ιράν μπορεί να καταρρεύσει μετά από 78 ημέρες πίεσης, αλλά λίγοι πιστεύουν ότι ο Τραμπ έχει την αντοχή.
Παρόλα αυτά, το τελικό αποτέλεσμα του Χανέγκμπι ισχύει. Αν ο Τραμπ περιμένει κάτι σημαντικό από αυτό το χτύπημα, θα απαιτηθεί πραγματική προεδρική αποφασιστικότητα.
Tαυτόχρονα, έχουμε αναφορές ότι όλες οι δυνάμεις του διεθνούς συνασπισμού (αμερικανικές δυνάμεις) έχουν αποσυρθεί από τη βάση A-Tanf στην Ιορδανία. Η A-Tanf θεωρείται η ναυαρχίδα των Αμερικανών στο τρίγωνο των συνόρων μεταξύ Συρίας-Ιράκ-Ιορδανίας