Σε μια εποχή όπου η σιιτική ηγεμονία καταρρέει, χάρη στο Ισραήλ, και δίνει τη θέση της σε έναν αγώνα εξοπλισμών των Σουνιτών και την αναδυόμενη κυριαρχία τους, το Ισραήλ πρέπει να αποδείξει ότι παραμένει η μοναδική στρατιωτική υπερδύναμη στη Μέση Ανατολή.
Για χρόνια, το Κατάρ λειτουργούσε σαν ένα «δηλητηριώδες χταπόδι» που ανακατεύεται στις υποθέσεις της Μέσης Ανατολής: δωροδοκώντας ανώτερους αξιωματούχους σε χώρες ανά τον κόσμο (συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ), εκμεταλλευόμενο την αμερικανική ασυλία για να ενισχύσει την Μουσουλμανική Αδελφότητα, επενδύοντας δισεκατομμύρια στην υποκίνηση της επόμενης γενιάς ακαδημαϊκών μέσω της χρηματοδότησης της «ισλαμο-μαρξιστικής θεωρίας» στις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει με ενθουσιασμό τη Χαμάς και επιδεικνύει εντυπωσιακές δυνατότητες οικονομικής και κατασκοπευτικής διείσδυσης.
Όλα αυτά, μέχρι τη στιγμή που το Ισραήλ έστειλε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στο Κατάρ: πρέπει να αλλάξει πορεία, και μάλιστα γρήγορα.
Παράλληλα, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα και στην Τουρκία: καμία χώρα δεν είναι απρόσβλητη από τις συνέπειες της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, ούτε καν μια χώρα που φιλοξενεί μια τεράστια αμερικανική βάση ή είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Η επίθεση στο Κατάρ αποτελεί ένα σαφές μήνυμα προς τον βίαιο σουνιτικό άξονα που διαμορφώνεται τώρα, με την αποδυνάμωση του ιρανικού άξονα, χάρη στο Ισραήλ.
Αυτός ο άξονας, που τροφοδοτεί έναν αγώνα εξοπλισμών στη Μέση Ανατολή, με την Τουρκία και την Αίγυπτο στην πρώτη γραμμή, οι οποίες επιδιώκουν επιρροή μέσω της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ σε Ιορδανία, Λίβανο και Συρία, είναι το πεδίο όπου δρα το Ισραήλ, δηλώνοντας την παρουσία του και την άρνησή του να αποδεχθεί οποιαδήποτε εξαιρετική στρατιωτική ενίσχυση.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πλήγμα του Ισραήλ στο Κατάρ είναι μια σημαντική δήλωση.
Υπενθυμίζει σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή ότι, ενώ η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Εμιράτα μπορεί να διαθέτουν τεράστια κεφάλαια, ο στρατιωτικός «εργολάβος» της Αμερικής, και ολόκληρου του κόσμου στη Μέση Ανατολή, ήταν, είναι και θα παραμείνει μόνο το Ισραήλ.
Όπως λέει και η παροιμία: «τα χρήματα δεν αγοράζουν τα πάντα» – και η στρατιωτική ισχύς σίγουρα αγοράζει περισσότερα.
Το Ισραήλ έπρεπε να υπενθυμίσει σε ολόκληρο τον κόσμο ότι όποιος παίρνει θέση εναντίον του θα έχει κάποιο χρόνο για διάλογο, και πράγματι το Ισραήλ έχει επιδείξει αξιοσημείωτη υπομονή με τους Καταριανούς. Ωστόσο, κανένας παράγοντας δεν θα είναι απρόσβλητος, ούτε καν στο έδαφος μιας χώρας που δεν χαρακτηρίζεται ως εχθρική.
Και η Τουρκία, με τη βάρβαρη και παράξενη συμπεριφορά της, μετατρεπόμενη σε κύριο «εργολάβο» τρομοκρατίας στη Μεσόγειο και σε πρόβλημα ασφαλείας από μόνη της, σίγουρα άκουσε τις εκρήξεις σήμερα στη Ντόχα.
Πηγή: jfeed