Στις 10 Ιουνίου θα ξεκινήσουν οι διαβουλεύσεις των τεχνικών επιτροπών μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Για τον λόγο αυτό θα μεταβεί στις 10 Ιουνίου στην Τρίπολη της Λιβύης η υφυπουργός Εξωτερικών Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου.
Όπως δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, Λάνα Ζωχιού, κατά την ενημέρωση των διπλωματικών συντακτών, συμφωνήθηκε ότι υπάρχει πλέον η ετοιμότητα των δύο χωρών που έχουν αντικριστές ακτές να συνεχίσουν τις συνομιλίες βάσει του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Η κ. Ζωχιού υποστήριξε ότι οι επαφές μεταξύ των δύο χωρών έχουν εντατικοποιηθεί και υπάρχει λειτουργική σχέση τόσο με την Τρίπολη όσο και με τη Βεγγάζη.
Play Video
Σε ό,τι αφορά την αύξηση των μεταναστευτικών ροών, δήλωσε ότι είμαστε σε εγρήγορση και εργαζόμαστε με τη λιβυκή πλευρά για να μην παγιωθεί η μεταναστευτική οδός προς την Κρήτη.
Υπενθυμίζεται ότι στα τέλη Απριλίου, όταν ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, επισκέφθηκε την Τρίπολη, είχε εστιάσει στις δηλώσεις του στην ενεργοποίηση της Μικτής Επιτροπής, η οποία θα επαναξιολογήσει συμφωνίες, που έχουν υπογραφεί και θα προτείνει καινούριες, αλλά και στη συζήτηση των τεχνικών επιτροπών που αφορούν την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Εκεί ο Έλληνας υπουργός είχε συναντηθεί με τον πρωθυπουργό της κυβέρνησης εθνικής ενότητας, Αμπντούλ Χαμίντ Ντεμπεϊμπέχ και με τον ασκούντα χρέη υπουργού Εξωτερικών, Αλ Τάχερ Σάλεμ Αλ Μπαούρ. «Είναι σημαντικό δύο χώρες, οι οποίες είναι άμεσα και γνήσια γειτονικές, όπως είναι η Ελλάδα και η Λιβύη, σε ένα ταραγμένο γεωπολιτικό περιβάλλον στην περιοχή μας, να βρίσκονται σε μια αγαστή συνεργασία και να προωθούν τα ζητήματα που τις αφορούν. Όπως επίσης να προωθούν και τις σχέσεις ειρήνης και ευημερίας» τόνισε ειδικότερα ο κ.Γεραπετρίτης.
Πώς επηρεάζει η Τουρκία τις συνομιλίες Ελλάδας – Λιβύης
Από την άλλη πλευρά, ο ρόλος της Τουρκίας παραμένει ένας καθοριστικός και συχνά αποσταθεροποιητικός παράγοντας. Η στενή συνεργασία της Άγκυρας κυρίως με την κυβέρνηση της Τρίπολης περιορίζει τα περιθώρια για μια πλήρως ανεξάρτητη λιβυκή στάση στις συνομιλίες με την Ελλάδα. Η Τουρκία προωθεί το μνημόνιο ως εργαλείο γεωπολιτικής ισχύος, περιπλέκοντας την προσπάθεια της Αθήνας να στηρίξει τον διάλογο και τη διαπραγμάτευση και με τα δύο κέντρα εξουσίας.
Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον και με την ανάφλεξη στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και με τις επεκτατικές επιδιώξεις της Άγκυρας, ο διάλογος Ελλάδας-Λιβύης ισορροπεί σε μία εύθραυστη συνθήκη. Από τη μία πλευρά υπάρχει η εμμονή σε αντικρουόμενες νομικές θέσεις από Τρίπολη και Βεγγάζη και από την άλλη φαντάζει επιτακτική η ανάγκη για διπλωματική κινητικότητα, κάτω και από την παρουσία των ενεργειακών κολοσσών στα νότια της Κρήτης. Η στρατηγική της Ελλάδας βασίζεται στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας με νομική σταθερότητα και με επιμονή στη διπλωματική οδό. Παράλληλα αναγνωρίζει ότι η διατήρηση του διαλόγου είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, να οδηγήσει σε μια βιώσιμη προοπτική διαχείρισης των διαφορών στην Ανατολική Μεσόγειο.