Μια ομάδα κυρίως Γάλλων ερευνητών και επιστημόνων δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή στη Le Monde εκφράζοντας την ανησυχία ότι οι πολιτιστικοί θεσμοί της Γαλλίας επέτρεπαν την «σινίκωση» ή την αφομοίωση μη κινεζικών ομάδων στην κινεζική κουλτούρα. Ισχυρίζονται ότι το Musée du quai Branly και το Musée Guimet συμφώνησαν να χρησιμοποιήσουν γλώσσα που «αντανακλά τις επιθυμίες του Πεκίνου σχετικά με το ξαναγράψιμο της ιστορίας και τη σχεδιαζόμενη διαγραφή των ανθρώπων που δεν είναι Χαν». Η κριτική έρχεται εν μέσω ενός καθορισμένου έτους πολιτιστικής ανταλλαγής μεταξύ Γαλλίας και Κίνας.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της ανοιχτής επιστολής, το Musée du Quai Branly, όπου η συλλογή αποτελείται κυρίως από τα λεγόμενα «εθνογραφικά αντικείμενα» και γηγενή τέχνη εκτός Ευρώπης, έχει επαναταξινομήσει τα θιβετιανά του αντικείμενα ως προερχόμενα από την «Αυτόνομη Περιοχή Xizang». Αυτή η αλλαγή, λένε, «δείχνει ξεκάθαρα την επιθυμία ότι το Θιβέτ, το κατεχόμενο και αποικισμένο από το 1950, πρέπει να διαγραφεί από τους χάρτες και τις συνειδήσεις, στο παρόν όπως και στο παρελθόν».
Εν τω μεταξύ, το Μουσείο Guimet, μια από τις μεγαλύτερες συλλογές ασιατικής τέχνης εκτός της Ασίας, έχει αντικαταστήσει προφανώς την ετικέτα «Θιβέτ» με «Κόσμος των Ιμαλαΐων».
Ένας εκπρόσωπος του Musée du quai Branly είπε ότι το μουσείο εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το όνομα Θιβέτ στις πλάκες για τις μόνιμες συλλογές και δεν σταμάτησε ποτέ να χρησιμοποιεί αυτό το όνομα στις εργασίες του για τις συλλογές. ο θησαυρός που χρησιμοποιείται για την ταξινόμηση των συλλογών που διατηρεί το μουσείο περιλαμβάνει και τους δύο όρους (Θιβέτ και Κίνα). Πρόσθεσαν ότι τα αρχεία συλλογής που διατίθενται αυτήν τη στιγμή στο διαδίκτυο «δεν είναι οι πιο ενημερωμένες εκδόσεις» λόγω μιας συνεχούς τεχνικής ενημέρωσης και μπορεί να είναι παραπλανητικές, κάτι που το μουσείο ισχυρίζεται ότι είχε προηγουμένως εξηγηθεί σε έναν από τους υπογράφοντες στην ανοιχτή επιστολή .
«Το Musée du quai Branly – Jacques Chirac εκτελεί τις αποστολές του με πλήρη ανεξαρτησία και επιστημονική ελευθερία», δήλωσε ο εκπρόσωπος σε ένα email. «Έχει λοιπόν τον έλεγχο του περιεχομένου των προγραμμάτων, των εκθέσεων και όλων των δραστηριοτήτων της. Η επαγγελματική της ακεραιότητα και η θεσμική αυτονομία δεν διακυβεύονται σε καμία περίπτωση από οικονομικά ή πολιτικά συμφέροντα».
δύο άτομα στέκονται δίπλα-δίπλα κρατώντας ανοιχτά φυλλάδια με πολύ επίσημο χαρτί, κάποιοι στέκονται με κοστούμια και χειροκροτούν πίσω τους. υπάρχει κινέζικη και δυτική γραφή στον τοίχο πίσω
Ο Yannick Lintz, πρόεδρος του Μουσείου Guimet, και ο διευθυντής του Μουσείου του Παλατιού, Wang Xudong, ποζάρουν αφού υπογράψουν έγγραφα, ενώ ο Πρόεδρος του Chateau de Versailles Christophe Leribault και ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Stephane Sejourne κοιτάζουν κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης του “The Forbidden City and the Palace of Versailles”. ” έκθεση, η οποία γιορτάζει την 60ή επέτειο από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων μεταξύ Γαλλίας και Κίνας, στην Απαγορευμένη Πόλη στο Πεκίνο την 1η Απριλίου 2024. Φωτογραφία: Jade Gao / Pool / AFP μέσω Getty Images.
- Διαφήμιση –
Ένας εκπρόσωπος του Musée Guimet είπε ότι τα πρόσφατα γεγονότα «αποτελούν μια κραυγαλέα άρνηση των αβάσιμων κατηγοριών που διατυπώθηκαν στο μουσείο», σημειώνοντας ότι τους τελευταίους μήνες, το μουσείο παρουσίασε μια έκθεση για τα ταξίδια της Alexandra David Néel στο Θιβέτ, για να σηματοδοτήσει την εκατονταετηρίδα από την είσοδό της στη Λάσα. Η παράσταση συνοδεύτηκε από ένα πολύ επιτυχημένο συνέδριο στο μουσείο στο ταξίδι της στο Θιβέτ. Ο εκπρόσωπος σημείωσε επίσης ότι τα τεχνουργήματα στα δωμάτια με τίτλο «Κόσμος των Ιμαλαΐων» ανήκουν σε μια πολιτιστική περιοχή που καλύπτει τόσο το Θιβέτ όσο και το Νεπάλ και «σε καμία περίπτωση η χρήση αυτού του όρου δεν σημαίνει τη διαγραφή των όρων «Θιβέτ» ή «Θιβετιανός». ”
Ανάμεσα στους υπογράφοντες την επιστολή είναι αρκετοί αξιοσέβαστοι Θιβετολόγοι, συμπεριλαμβανομένων των Jean-Luc Achard, Stéphane Arguillère, Katia Buffetrille και Fernand Meyer. Ένας άλλος από τους υπογράφοντες είναι ο Jacques Bacot, έμπορος επίπλων από τον 17ο, 18ο και 19ο αιώνα. Μοιράζεται ένα όνομα με, και μπορεί ίσως να σχετίζεται με, έναν άλλο Ζακ Μπακό (1877–1965), έναν θρυλικό Γάλλο Θιβετολόγο που δώρισε τη συλλογή του από πίνακες και μπρούντζους στο Musée Guimet το 1912.
Οι συντάκτες της επιστολής επαίνεσαν το Μουσείο Ιστορίας της Νάντης επειδή αρνήθηκε ρητά οποιαδήποτε κινεζική παρέμβαση στην έκθεσή τους για τον Τζένγκις Χαν, η οποία άνοιξε το 2023. Το μουσείο υπαναχώρησε από έναν πιθανό δανεισμό αντικειμένων από την Κίνα μετά την «κινεζική λογοκρισία», η οποία προφανώς είχε στόχο για «να διαγραφεί το όνομα του Τζένγκις Χαν, καθώς και η ιστορία και ο πολιτισμός της Μογγολίας».
«Οι αξιώσεις της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας να καταλάβει αυτά τα γειτονικά εδάφη προς όφελος της δικής της εξουσίας και μόνο έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό σε βάρος των λαών αυτών των εδαφών», αναφέρεται στην επιστολή. «Αυτό είναι γνωστό στους ειδικούς, φυσικά, αλλά μάλλον λιγότερο σε όσους θαυμάζουν τις επιτυχίες της σύγχρονης Κίνας που επιτεύχθηκε με το κόστος της οικονομικής εκμετάλλευσης αυτών των εδαφών και της ανελέητης καταστροφής αυτών των λαών, χάρη στην εγκαθίδρυση ενός δικτατορικού καθεστώτος και των δημογραφικών κυριαρχία των Χαν».