*Του Κώστα Σαρικά
Τις επόμενες ημέρες αναμένεται – σύμφωνα με πληροφορίες του OnAlert.gr – να τεθεί προς συζήτηση και έγκριση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής το πρόγραμμα απόκτησης των ισραηλινών Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων τύπου PULS (Precise & Universal Launching System).
Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα εξοπλιστικά προγράμματα του Στρατού Ξηράς για την επόμενη δεκαετία, με συνολικό κόστος περίπου 690 εκατ. ευρώ και αφορά 36 εκτοξευτές, πλήρη φόρτο πυρομαχικών, εκπαίδευση και δεκαετή υποστήριξη.
Την τελική απόφαση επιλογής του ισραηλινού συστήματος είχε αποκαλύψει πρώτο το OnAlert.gr, ήδη από τη φάση των διαπραγματεύσεων, όταν το Στρατιωτικό Επιτελείο «κλείδωνε» εισηγητικά το PULS ως το σύστημα που αλλάζει τα δεδομένα στο ελληνικό Πυροβολικό. Πλέον, η διαδικασία με πολιτική απόφαση μπαίνει στην τελική της ευθεία. Η έγκριση από τη Βουλή αποτελεί το τελευταίο ουσιαστικό βήμα πριν από την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας με το Ισραήλ.
Από το «πάγωμα» στην κορυφή των προτεραιοτήτων
Ο πόλεμος στη Γάζα και η γενικότερη αστάθεια στη Μέση Ανατολή είχαν ως αποτέλεσμα να παγώσουν προσωρινά μια σειρά από ισραηλινά εξοπλιστικά προγράμματα που βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της Αθήνας. Ανάμεσά τους και το πρόγραμμα των PULS, το οποίο είχε ήδη χαρακτηριστεί από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ως μια από τις κορυφαίες προτεραιότητες του Μακροπρόθεσμου Προγράμματος Αμυντικών Εξοπλισμών.
Μετά το τέλος των εχθροπραξιών και τη σταθεροποίηση της κατάστασης, το πρόγραμμα επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο. Η εισήγηση του Στρατιωτικού Επιτελείου παραμένει αμετάβλητη. Αφορά την άμεση προμήθεια 36 εκτοξευτών PULS μέσω διακρατικής συμφωνίας με το Ισραήλ, με πλήρη φόρτο πυρομαχικών, διοικητικές μονάδες, εκπαίδευση, συντήρηση και Follow-On Support δεκαετίας.
Για το επιτελείο, το PULS δεν είναι απλώς ένα νέο σύστημα Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων. Είναι ο κρίσιμος κρίκος που μετατρέπει το Πυροβολικό από όπλο τακτικής υποστήριξης σε στρατηγικό μέσο αποτροπής με εμβέλεια που ξεπερνά τα 300 χιλιόμετρα.
Τι προβλέπει το συνολικό πακέτο: Κόστος, δομή, ελληνική συμμετοχή
Το προτεινόμενο πακέτο, όπως έχει διαμορφωθεί από το ΓΕΣ, περιλαμβάνει:
- 36 εκτοξευτές PULS σε φορέα IVECO 6×6
- Πλήρη φόρτο πυρομαχικών για όλες τις κλίμακες εμβέλειας (Accular, EXTRA, Predator Hawk).
- Διοικητικές μονάδες, κέντρα διοίκησης, συστήματα C2 και υποστήριξη δικτυοκεντρικής λειτουργίας.
- Εκπαίδευση προσωπικού – επιχειρησιακού και τεχνικού.
- Follow–On Support τουλάχιστον δεκαετούς διάρκειας.
Το συνολικό κόστος προσεγγίζει τα 690 εκατ. ευρώ, ποσό που, σύμφωνα με επιτελείς, κρίνεται ιδιαίτερα ανταγωνιστικό σε σχέση με τις δυνατότητες που προσφέρει το σύστημα, αν αναλογιστεί κανείς ότι πρόκειται για όπλο στρατηγικής εμβέλειας, με πλήρη φόρτο πυρομαχικών και υποστήριξη για χρόνια.
Κρίσιμο στοιχείο για την τελική αξιολόγηση είναι και η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή, η οποία μπορεί να φτάσει έως και το 25–30%. Η πρόταση της Elbit Systems περιλαμβάνει:
- Κατασκευή/συμπαραγωγή επιμέρους εξαρτημάτων στην Ελλάδα.
- Εκπαίδευση ελληνικού τεχνικού προσωπικού.
- Συντήρηση εκτοξευτών και υποσυστημάτων σε ελληνικές υποδομές.
- Μεταφορά τεχνογνωσίας για συγκεκριμένα τμήματα πυραύλων και ηλεκτρονικών.
Μοντέλο που η Elbit έχει ήδη εφαρμόσει σε άλλες χώρες, όπως η Ρουμανία, όπου δημιούργησε εργοστάσιο συμπαραγωγής.
Επιχειρησιακό βάθος 300+ χλμ: Το PULS «game changer» οπλικό σύστημα
Το βασικό επιχείρημα του ΓΕΣ υπέρ των PULS συνοψίζεται σε μία λέξη: εμβέλεια. Η Ελλάδα μέχρι σήμερα διέθετε ΠΕΠ με δυνατότητες κυρίως τακτικού επιπέδου. Με βλήματα βεληνεκούς έως 70 – 80 χλμ, το Πυροβολικό ήταν υποχρεωμένο να επιχειρεί σχετικά κοντά στη γραμμή επαφής, εκτιθέμενο σε άμεση στοχοποίηση.
Με το PULS, σε συνδυασμό με την οικογένεια πυρομαχικών Predator Hawk και την εξελιγμένη έκδοση Predator Hawk ER, το πεδίο αλλάζει:
- Accular 122/160 mm – βεληνεκές 35–40 χλμ, για υποστήριξη μάχης και προσβολές τακτικής σημασίας.
- EXTRA / EXTRA MR – εμβέλεια 80–150 χλμ, για κρούσεις υψηλής αξίας σε βάθος πεδίου.
- Predator Hawk – εμβέλεια έως 300 χλμ, με δυνατότητες υψηλής ακρίβειας.
- Predator Hawk ER – εμβέλεια σημαντικά μεγαλύτερη των 300 χλμ, με ταχύτερο χρόνο εκτόξευσης και βελτιωμένη καθοδήγηση.
Για πρώτη φορά, το ελληνικό Πυροβολικό αποκτά ικανότητα πλήγματος:
- Σε αεροπορικές βάσεις.
- Σε κέντρα διοίκησης και σταθμούς ραντάρ.
- Σε κρίσιμες υποδομές, ενεργειακές εγκαταστάσεις και κόμβους ανεφοδιασμού.
- Βαθιά μέσα στο έδαφος του αντιπάλου, σε αποστάσεις που έως σήμερα κάλυπτε αποκλειστικά η Πολεμική Αεροπορία.
Η επιχειρησιακή λογική είναι ξεκάθαρη. Όσο αυξάνεται το βεληνεκές, αυξάνεται και η επιβιωσιμότητα. Οι εκτοξευτές δεν χρειάζεται να αναπτυχθούν στην πρώτη γραμμή. Μπορούν να επιχειρούν από ασφαλείς θέσεις, εκτός άμεσης εμβέλειας του εχθρικού πυροβολικού, διατηρώντας όμως ικανότητα στρατηγικού πλήγματος.
Οι αμερικανικές προτάσεις: M270, HIMARS και τα όρια των 80 χλμ
Παράλληλα με το ισραηλινό σύστημα, η Αθήνα έχει δεχθεί επίμονα αμερικανικές προτάσεις που συνδυάζουν:
- Εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων M270 σε πρότυπο M270A2.
- Απόκτηση τροχοφόρων HIMARS.
- Προσφορά πακέτου πυρομαχικών GMLRS και GMLRS-ER.
Στον αμερικανικό φάκελο υπάρχουν αναμφίβολα ισχυρά επιχειρήματα που αφορούν
κοινή χρήση αποθεμάτων με τα υπάρχοντα MLRS, διαλειτουργικότητα με συστήματα ΝΑΤΟ, δυνατότητα μελλοντικής ένταξης πιο προηγμένων πυραύλων όπως ο PrSM (Precision Strike Missile).
Ωστόσο, υπάρχει η κρίσιμη παράμετρος ότι η Ουάσινγκτον, μέχρι σήμερα, δεν αποδεσμεύει για την Ελλάδα τους PrSM εμβέλειας έως 500 χλμ. Τα βλήματα που προσφέρονται πρακτικά περιορίζονται στο βεληνεκές των 70–80 χλμ.
Για το ελληνικό Επιτελείο, αυτό δεν επαρκεί για να χαρακτηριστεί το σύστημα «στρατηγικό». Ένας εκτοξευτής με εμβέλεια 80 χλμ είναι αναγκασμένος να βρεθεί σχετικά κοντά στο μέτωπο, άρα να αποτελεί εύκολο στόχο για αντεπίθεση. Μετά την πρώτη ομοβροντία, η ανάγκη συνεχούς μετακίνησης για αποφυγή εντοπισμού μειώνει δραστικά τον ρυθμό πυρός και τη δυνατότητα σταθερής κάλυψης.
Αντίθετα, το PULS προσφέρει τώρα – χωρίς αστερίσκους – πλήρη αποδέσμευση βλημάτων 300+ χλμ, με προοπτική ενσωμάτωσης του Predator Hawk ER. Σύμφωνα με επιτελείς, αυτός ήταν και ο κομβικός λόγος που το ισραηλινό σύστημα «πέρασε μπροστά» στην αξιολόγηση, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται σε δεύτερο χρόνο συμπληρωματικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού μέρους των M270 ή απόκτησης HIMARS.