Με μία μακροεσκελή ανάρτηση η επιζήσασα από την τραγωδία στο Μάτι, Κατερίνα Μαλά, καταφέρεται εναντίον του πρώην πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του.
Όπως λέει, «ο κύριος Τσιπρας νομίζει πως στο Μάτι μπορεί να αναφέρεται με ύφος μυθιστοριογράφου βιβλίων τύπου Άρλεκιν αλλά με δραματικό τέλος» και συνεχίζει λέγοντας πως «ο ίδιος παρουσιάζει τον εαυτό του ανίκανο να εισπράξει την αληθεια του μεγέθους της καταστροφής, τόσο από τους επιχειρησιακούς, όσο και από τους υπουργούς του».
Παράλληλα συνεχίζει «η περιγραφή της επιχειρησιακής διαχείρισης που επιχειρεί να κάνει, αλλά και οι ερμηνείες – δικαιολογίες που δίνει, είναι πέρα από τα όρια ανοχής και αντοχής των ανθρώπων που βίωσαν τις συνέπειες αυτής της διαχείρισης. Και για να είμαστε πιο ακριβείς, της ΜΗ διαχείρισης».
Η κυρία Μαλά καταλήγει λέγοντας «πιστεύεις αλήθεια, πως μπορείς μέσα σε οκτώ μόλις, “δακρύβρεχτες” σελίδες και με μία επίκληση στο συναίσθημα, επιπέδου έκθεσης πανελλαδικών, να μας πείσεις για την ανωτερότητα των χειρισμών σου;»
Αναλυτικά η ανάρτηση της Κατερίνας Μαλά:
Ο κύριος Τσιπρας νομίζει πως στο Μάτι μπορεί να αναφέρεται με ύφος μυθιστοριογράφου βιβλίων τύπου Άρλεκιν αλλά με δραματικό τέλος.
Το Μάτι όμως δεν είναι μυθιστόρημα.
Το Μάτι είναι ιστορία.
Το Μάτι είναι στοιχεία.
Το Μάτι είναι αποδείξεις.
Το Μάτι είναι Αλήθεια.
Το Μάτι είναι, αγώνας επιβίωσης, επιχειρησιακή ανευθυνότητα, συγκάλυψη και Θάνατος.
Δεν δέχεται τίποτα λιγότερο.
Αυτή την Αλήθεια, ο Αλέξης δεν την ακουμπάει.
Την αφήνει έξω από τις λιγοστές σελίδες που επέλεξε να αφιερώσει στην Ιθάκη του στο πιο πολύνεκρο έγκλημα της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας.
Σκηνοθετεί και περιπλεκει ένα σενάριο με τρόπο που να φαίνεται αληθοφανές, χωρίς να λέει απολύτως τίποτα για τα πραγματικά γεγονότα.
Η Αλήθεια όμως έχει πια την δική της δυναμική.
Δεν κρύβεται πίσω από τους δραματικούς συγγραφικούς τόνους.
Η Αλήθεια έχει την δική της αφετηρία και δεν είναι στο ίδιο σημείο που ήταν το 2018.
Οχτώ χρόνια μετά και ύστερα από δύο δικαστικές διαδικασίες η αξιοπρέπεια του τόπου μας έχει ανακτηθεί, η αλήθεια έχει αποκατασταθεί, οι ένοχοι έχουν καταδικαστεί, όσοι κρύφτηκαν έχουν αποκαλυφθεί και απαντάμε σε όλα.
Στις 6:00 το πρωί της 23ης Ιουλίου του 2018 δεν υπήρχε ο “μανιασμένος δυτικός άνεμος” ο οποίος περιγράφεται γλαφυρά στο βιβλίο.
Βεβαίως και υπήρχε πρόβλεψη για ισχυρούς δυτικούς ανέμους από την προηγούμενη μέρα, αλλά αυτοί εκδηλώθηκαν πολλές ώρες αργότερα.
Η περιγραφή από τον συγγραφέα, της περίφημης εκείνης ενημέρωσης στο Συντονιστικό Κέντρο, ώρες μετά τον όλεθρο, όσο και να προσπαθεί, δεν μπορεί να μην αποκαλύπτει το μέγεθος της συγκάλυψης που ξεκινούσε.
Ο ίδιος παρουσιάζει τον εαυτό του ανίκανο να εισπράξει την αληθεια του μεγέθους της καταστροφής, τόσο από τους επιχειρησιακούς, όσο και από τους υπουργούς του.
Κάνει προσπάθεια να πείσει τους αναγνώστες πως κανείς δεν είχε σαφή εικόνα.
Αυτό είναι απολύτως ψευδές!
Εκείνη την ώρα είχαν ολοκαθαρη ενημέρωση για μεγάλο αριθμό νεκρών και εγκαυματιών.
Η περιγραφή της επιχειρησιακής διαχείρισης που επιχειρεί να κάνει, αλλά και οι ερμηνείες – δικαιολογίες που δίνει, είναι πέρα από τα όρια ανοχής και αντοχής των ανθρώπων που βίωσαν τις συνέπειες αυτής της διαχείρισης. Και για να είμαστε πιο ακριβείς, της ΜΗ διαχείρισης.
Στην συνέχεια αναφέρει πως “ξεκίνησε ένας ανεύθυνος πόλεμος ευθυνών από εκείνους που είχαν την επιχειρησιακή ευθύνη”…
Ζήτησε λοιπόν να οργανωθεί, όπως αναφέρει, μια συνέντευξη τύπου για να αναλάβει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης του , η οποία λέει, από ενημέρωση, κατέληξε σε επίδειξη ανευθυνότητας.
Σε αυτό το σημείο λοιπόν, το μόνο παράδειγμα που επιλέγει να καταγράψει στο βιβλίο, δεν είναι άλλο από του τότε Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, ο οποίος επι Μητσοτάκη ( έτσι ακριβώς το γράφει) αναβαθμίστηκε σε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.
Ρε Αλέξη!
Ρε Αλέξη!
Δεν έχεις να πεις τίποτα για τον Τόσκα που έψαχνε για λάθη και δεν έβρισκε;
Δεν έχεις να πεις τίποτα για τον τότε Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος;
Δεν έχεις να πεις τίποτα για τον τότε Υπαρχηγό Επιχειρήσεων που λίγες μέρες μετά τον έκανες Αρχηγό και αυτός με την σειρά του, λέγοντας πως ενεργεί με εντολή της Υπουργού, απειλησε τον δικαστικό πραγματογνώμονα να γράψει μία έκθεση ακριβώς πάνω στην προπαγάνδα, περί άναρχης δόμησης, δυνατού ανέμου και πεύκων;
Δεν έχεις να πεις τίποτα για τον Διοικητή του Συντονιστικού Κέντρου που κατηγορήθηκε για παραποίηση στοιχείων;
Δεν έχεις να πεις τίποτα για κανέναν άλλον;
Μόνο τον Τσουβάλα θυμήθηκες;
Που πολύ καλά έκανες και τον αναφέρεις, αλλά γιατί μόνο αυτόν βρε Αλέξη; Πού είναι η αυτοκριτική για τις δικές σου ενέργειες Αλέξη;
Περιμέναμε με αγωνία, αν αυτό το βιβλίο απαντήσει στο ερώτημα, γιατί ο Υπαρχηγός Επιχειρήσεων, έγινε μετά από λίγες μέρες Αρχηγός!
Γιατί επιβραβεύτηκε για τις “υπηρεσίες” που προσέφερε;
Πώς επιλέχτηκε για επόμενος Αρχηγός ένας από τους πρωταγωνιστές και με βεβαιότητα ελεγχόμενος, λόγω θέσης, για το τραγικό και πολύνεκρο έγκλημα;
Και τελικά αντί για απάντηση, η μη αναφορά αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα που μπορεί να σκεφτεί κανείς, ειδικά αν έχει ακούσει τις ανεκδιήγητες απειλές και τις περιγραφές για το πώς στήνεται ή στηνόταν η διαδοχή Αρχηγού στο Πυροσβεστικό Σώμα.
Φαίνεται πως ο κύριος Τσίπρας δεν θα μας δώσει ποτέ απαντήσεις για το τι πραγματικά συνέβη τις μέρες μετά την καταστροφή.
Όλα αυτά τα συγκινητικά που αναφέρει, δεν αγγίζουν τους ανθρώπους που πέρασαν μέσα από τις φλόγες και που κλήθηκαν να παίξουν σε μία ζαριά την ζωή τους και την ζωή των παιδιών τους.
Απαντήσεις περιμέναμε για τον κύριο Τόσκα και τις επιχειρησιακές του παρεμβάσεις, την κυρία Γεροβασίλη και την εμπλοκή της ή μη, στην προσπάθεια συγκάλυψης, τις μηνύσεις κατά Υπουργών που έμειναν στο συρτάρι.
Για αυτά όμως φαίνεται πως δεν έχει περάσει η επίδραση των λωτών ακόμα.
Και εδώ φτάνουμε, νομίζω, στο αποκορύφωμα του λαϊκισμού, καθώς διαβάζουμε πως ο ίδιος ο πρώην Πρωθυπουργός δεν υπέδειξε, λέει, κανέναν “σταθμάρχη” ως υπεύθυνο, όπως έκανε ο Μητσοτάκης στα Τέμπη!
Μα βρε Αλέξη, εσύ τον “σταθμάρχη” τον έκανες Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος!!!
Επι των ημερών του, απειλήθηκε ο πραγματογνώμονας, παραποιήθηκαν τα στοιχεία που παραδόθηκαν στην Δικαιοσύνη και εξαφανίστηκαν τα καταγραφικά.
Τι μας λες τώρα;
Πιστεύεις αληθεια, πως μπορείς μέσα σε οκτώ μόλις, “δακρύβρεχτες” σελίδες και με μία επίκληση στο συναίσθημα, επιπέδου έκθεσης πανελλαδικών, να μας πείσεις για την ανωτερότητα των χειρισμών σου;
Και για το 112;
Αλήθεια, δεν προλάβατε να το λειτουργησετε;
Δηλαδή πόσα χρόνια ακόμα χρειαζοσασταν;
Και, γιατί δεν μας λες ποιος ευθύνεται που δεν υπήρχε, όπως αναφέρεται στο βιβλίο “ένα σύγχρονο, λειτουργικό σχέδιο διαχείρισης κρίσεων”;
Ποιανού ευθύνη ήταν;
“Δεν ήμουν εγώ ο δημιουργός αυτού του Κράτους που δεν μπόρεσε να προστατεύσει τους πολίτες του, αλλά ήμουν ο επικεφαλής του όταν έγινε η καταστροφή.” Αυτό γράφεις.
Άρα;
Ποιανού ευθύνη ήταν;
Ποιανού ευθύνη ήταν, αν όχι το επιχειρησιακό φιάσκο, τουλάχιστον η προστασία της Αλήθειας;
Ούτε σε αυτό μας απάντησες Αλέξη.
Φαίνεται πως τα χρόνια μακρυά από την πρωθυπουργικη Ιθάκη να μην ήταν αρκετά για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της αυτοκριτικής σου…
Να θυμάσαι πάντως πως τον πραγματικό Οδυσσέα, οι θεοί τον τιμώρησαν για την αλαζονεία και την μεγαλομανία του.…