Τουρκικά ΜΜΕ με εντολή Eρντογάν φανατίζει τον τουρκικό πληθυσμό και στέλνουν μήνυμα στην Ελλάδα γι’αυτά που θα διεκδικήσει η Άγκυρα στο μέλλον!
”Έχουν περάσει 101 χρόνια από τη Συνθήκη της Λωζάνης, η οποία υπογράφηκε μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, κατά τη διάρκεια της τρομερής περιόδου που η Οθωμανική Αυτοκρατορία εκκαθαρίστηκε και τα εδάφη που κυβερνούσαμε για αιώνες σχίστηκαν από την Ανατολία.
Η Συνθήκη της Λωζάνης, που υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου 1923 από την Τουρκία, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, την Ελλάδα, τη Ρουμανία, τη Σερβία, την Κροατία και τη Σλοβενία (Γιουγκοσλαβία), αφορά περισσότερο την Τουρκία και την Ελλάδα.
Αν και η Συνθήκη της Λωζάνης, που περιορίζει τους δύο συνοριακούς της γείτονες με σοβαρές κυρώσεις, επισημαίνεται από ορισμένους κύκλους στην Τουρκία ως συμφωνία που πρέπει να εφαρμοστεί αυστηρά, στην Ελλάδα έχει μασηθεί σαν τσίχλα.
Η Ελλάδα πρόσφατα μετέτρεψε τη Συνθήκη της Λωζάνης, την οποία είχε αγνοήσει κλείνοντας τέσσερα τουρκικά μειονοτικά δημοτικά σχολεία στη Δυτική Θράκη, σε μια διεθνή συμφωνία γεμάτη τρύπες σε 101 χρόνια.
Το δελτίο 101 χρόνων της Λωζάνης της Ελλάδας, που έχει παραβιάσει επανειλημμένα τη Συνθήκη της Λωζάνης σε θέματα κυριαρχίας στα νησιά του Αιγαίου, αφοπλισμού, υφαλοκρηπίδας και μειονοτικών δικαιωμάτων στη Δυτική Θράκη, έχει ως εξής:
Σύμφωνα με το άρθρο 13 της Συνθήκης της Λωζάνης, δεν μπορούν να δημιουργηθούν ναυτικές βάσεις ή οχυρώσεις στη Θάλασσα των Νησιών (Αιγαίο).
Ωστόσο, η Ελλάδα έχει οπλίσει 18 από τα 23 νησιά του Αιγαίου και τα έχει μετατρέψει σε οπλοστάσια. Ο συνολικός αριθμός των στρατιωτών στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου είναι περίπου 100 χιλιάδες.
Η Ελλάδα εξοπλίζει από τη δεκαετία του 1960 τα νησιά Λήμνος, Χίος, Σάμος, Σαμοθράκη και Κω, στα οποία δόθηκε καθεστώς «μη στρατιωτικού» με τις Συνθήκες της Λωζάνης και του Παρισιού. Τα τελευταία χρόνια τα νησιά αυτά έχουν μετατραπεί σε στρατώνες μηχανοκίνητων μονάδων.
Το 2020, η Ελλάδα έστειλε πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες στο νησί Καστελόριζο μέσω τουριστικών πλοίων.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 της Συνθήκης της Λωζάνης, τα θαλάσσια σύνορα περιλαμβάνουν νησιά και νησίδες σε απόσταση 3 μιλίων από την ακτή.
Η Ελλάδα ισχυρίστηκε ότι τα χωρικά της ύδατα ήταν 6 ναυτικά μίλια με τον νόμο που θέσπισε το 1936. Κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης, στα νησιά που δεν ανήκουν στην Ελλάδα διεξάγονται μη κυρίαρχες δραστηριότητες.
Κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης, η Ελλάδα έχει παράνομη παρουσία σε 17 νησιά, συμπεριλαμβανομένων των Goat Island και Donkey Island, και 1 ύφαλο.
Επιπλέον, σε αυτά τα νησιά όπου κυματίζει η ελληνική σημαία βρίσκεται σε εξέλιξη στρατιωτική δόμηση.
Το άρθρο 40 της Λωζάνης παρέχει στις μειονότητες το δικαίωμα να ιδρύουν, να διαχειρίζονται και να εποπτεύουν εκπαιδευτικά, θρησκευτικά και κοινωνικά ιδρύματα.
Η Ελλάδα, από την άλλη, κλείνει σχολεία της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη, επικαλούμενη τα μέτρα λιτότητας στη χώρα και τον ανεπαρκή αριθμό μαθητών.
Ο αριθμός των δημοτικών σχολείων της Τουρκικής μειονότητας, που ήταν 231 πριν από 30 χρόνια, μειώθηκε σε 188 το 2011 και σε 86 σήμερα.
Η Ελλάδα, η οποία σφετερίστηκε το δικαίωμα των παιδιών στην εκπαίδευση παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης, αποφάσισε πρόσφατα να κλείσει 4 δημοτικά σχολεία της τουρκικής μειονότητας στη Δυτική Θράκη. Κλειστά θα είναι το Hacıören, το Keziren, το Payamlar στην πόλη της Ροδόπης και το Δημοτικό Σχολείο Karaköy στην πόλη της Ξάνθης.
Σύμφωνα με τη Λωζάνη, η εκπαίδευση για τις μειονότητες πρέπει να είναι δίγλωσση, ενώ η Αθήνα επιβάλλει τα ελληνικά ξεκινώντας από το νηπιαγωγείο.
Στη χώρα όπου η φοίτηση στο δημόσιο νηπιαγωγείο έγινε υποχρεωτική το 2006, τα παιδιά που δεν εγγράφονται στο νηπιαγωγείο δεν εγγράφονται στα δημοτικά σχολεία. Δεδομένου ότι η γλώσσα διδασκαλίας στα νηπιαγωγεία είναι η ελληνική, οι Τούρκοι δεν θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σε αυτά τα σχολεία.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923, η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει στη διοίκηση και το διδακτικό προσωπικό των τουρκικών μειονοτικών σχολείων στη Δυτική Θράκη.
Ωστόσο, το Ελληνικό Εκτελεστικό Συμβούλιο κάνει ραντεβού στα μεντρεσέ στις πόλεις της Κομοτηνής και της Ξάνθης. Στις θέσεις της Γενικής Γραμματείας των συμβουλίων αυτών διορίζονται χριστιανοί Έλληνες πολίτες .
Σύμφωνα με τα άρθρα 40-42 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης, η τουρκική μειονότητα έχει το δικαίωμα να ιδρύει, να διαχειρίζεται και να εποπτεύει φιλανθρωπικά ιδρύματα και θρησκευτικά ιδρύματα.
Η Ελλάδα, που έχει κατακλύσει τη Λωζάνη, διορίζει τους διαχειριστές των θρησκευτικών ιδρυμάτων ως κράτος. Επίσης δεν επιστρέφει τα έσοδα των ελληνικών ιδρυμάτων στα ιδρύματα και τα μεταφέρει σε δημόσιους πόρους. Οι Τούρκοι δεν μπορούν να επιλέξουν τους διαχειριστές των ιδρυμάτων τους. Η διοίκηση της Αθήνας δεν επιτρέπει την ίδρυση ΜΚΟ που περιλαμβάνουν τη λέξη «τουρκική».
Σύμφωνα με τις Συμφωνίες της Λωζάνης και της Αθήνας, οι μουφτήδες πρέπει να εκλέγονται από τις κοινότητές τους και να εποπτεύονται από Μεγάλο Μουφτή.
Ωστόσο, στην Ελλάδα οι μουφτήδες διορίζονται από το κράτος. Η κρατική εξουσία χρησιμοποιείται επίσης για τον διορισμό του αρχιμουφτή.
Το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάνης παρέχει ευρείες πληθυσμιακές ευκαιρίες στη μουσουλμανική μειονότητα στην Ελλάδα.
Στη Δυτική Θράκη ο τουρκικός πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου. Μεταξύ 1955 και 1998, περίπου 60 χιλιάδες Τούρκοι της Δυτικής Θράκης αφαιρέθηκαν την υπηκοότητά τους.”
