Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Indian Defence Research Wing (IDRW), η Αθήνα φέρεται να εξετάζει όχι μόνο προμήθεια ινδικών συστημάτων, αλλά και συν-ανάπτυξη και μοντέλα τοπικής παραγωγής/συναρμολόγησης που θα «χτίζουν» ελληνική δυνατότητα υποστήριξης, συντήρησης και διατήρησης (sustainment) σε βάθος χρόνου, ενώ παράλληλα θα ανοίγουν για τους Ινδούς κατασκευαστές «πόρτα» προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Γιατί τα loitering munitions μπαίνουν στο επίκεντρο
Η ουσία αυτών των συστημάτων είναι ότι δίνουν σε έναν στρατό επίμονη επιτήρηση και άμεση κρούση σε ένα πακέτο: βλέπεις–ταυτοποιείς–χτυπάς, χωρίς να χρειάζεται ξεχωριστή πλατφόρμα ISR και ξεχωριστό όπλο. Αυτό τα κάνει ιδιαίτερα ελκυστικά για αποστολές τακτικής ευελιξίας (μεσαίες αποστάσεις) αλλά και για μεγαλύτερη εμβέλεια/αντοχή (long-range προφίλ), όπου κρίσιμα είναι οι ασφαλείς επικοινωνίες, η ανθεκτικότητα σε παρεμβολές και η προηγμένη ολοκλήρωση στο σύστημα διοίκησης και ελέγχου.
Το ελληνικό πλαίσιο: ήδη «τρέχει» η ανάγκη για LM
Η ελληνική πλευρά δεν ξεκινά από το μηδέν ως προς το ενδιαφέρον. Στο ευρύτερο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, η προμήθεια loitering munitions καταγράφεται ως επιμέρους προτεραιότητα για τον Στρατό Ξηράς, ενώ σε επίπεδο αποφάσεων έχει δημοσιοποιηθεί ότι τον Δεκέμβριο 2024 το ΚΥΣΕΑ ενέκρινε την απόκτηση 600 Switchblade 300/600 μέσω αμερικανικής χρηματοδότησης (FMF), εξέλιξη που δείχνει πως το επιχειρησιακό “use case” έχει ήδη κλειδώσει.
Παράλληλα, σε σχεδιασμούς που έχουν παρουσιαστεί δημόσια, εμφανίζονται και άλλα LM (π.χ. SkyStriker ως επιλογή πυρομαχικών σε ευρωπαϊκή διαμόρφωση PULS), κάτι που επιβεβαιώνει ότι τα «περιφερόμενα» έχουν μπει σταθερά στη λογική των νέων δυνατοτήτων.
Η ινδική «δεξαμενή» συστημάτων και τι σημαίνει για συμπαραγωγή
Η Ινδία προσέρχεται στις επαφές με αναπτυσσόμενο χαρτοφυλάκιο εγχώριων λύσεων από ιδιωτικές και κρατικές εταιρείες, με έμφαση σε αρθρωτές κεφαλές, προσαρμόσιμη καθοδήγηση και κλιμακούμενα προφίλ εμβέλειας. Ενδεικτικά, έχει δημοσιοποιηθεί ότι ινδικές εταιρείες έχουν λάβει παραγγελίες/συμβάσεις για loitering munitions για τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.
Το “ζουμί” της συζήτησης (όπως το περιγράφει το IDRW) δεν είναι μια κλασική αγορά «ράφι-ράφι», αλλά ένα σχήμα όπου σχεδίαση, δοκιμές, παραγωγή και υποστήριξη κύκλου ζωής μοιράζονται ανάμεσα στις δύο βιομηχανίες. Για την Αθήνα, αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη επιχειρησιακή αυτονομία και δυνατότητα εγχώριας υποστήριξης. Για το Νέο Δελχί, είναι βήμα να πλασάρει αμυντικά προϊόντα ως συνεργατικές πλατφόρμες και όχι απλώς ως εξαγωγές.
Το στρατηγικό μήνυμα
Αν η πρωτοβουλία περάσει από τη διερευνητική φάση σε συμφωνία, θα πρόκειται για κάτι περισσότερο από προμήθεια: ένα μοντέλο κοινής γραμμής καινοτομίας, σε μια κατηγορία όπλων που εξελίσσεται γρήγορα και επηρεάζει ήδη τη σύγχρονη επιχειρησιακή σκέψη. Και, πρακτικά, θα δείξει αν η Ελλάδα θέλει να δέσει την ανάγκη για άμεσες δυνατότητες κρούσης με μια πιο “παραδοσιακή” συνταγή σοβαρού κράτους: βιομηχανική βάση, παραγωγή στο σπίτι, υποστήριξη που δεν κρέμεται από τρίτους.
Οι ινδικοί βαλλιστικοί πύραυλοι που μπορούν να κάνουν την διαφορά για την Ελλάδα
Η Ινδία συγκαταλέγεται πλέον στις ελάχιστες χώρες παγκοσμίως που διαθέτουν πλήρες, αυτάρκες και πολυεπίπεδο βαλλιστικό πυραυλικό πρόγραμμα, καλύπτοντας όλο το φάσμα από τακτικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς έως συστήματα διηπειρωτικής εμβέλειας και υποβρυχίως εκτοξευόμενους πυραύλους. Το πρόγραμμα αυτό αποτελεί βασικό πυλώνα της ινδικής στρατηγικής αποτροπής και έχει αναπτυχθεί κυρίως υπό την ευθύνη της DRDO (Defence Research and Development Organisation). Οι βάσεις του ινδικού πυραυλικού προγράμματος τέθηκαν τη δεκαετία του 1980 με το Integrated Guided Missile Development Program (IGMDP). Αρχικός στόχος ήταν η μείωση της τεχνολογικής εξάρτησης από ξένες δυνάμεις και η δημιουργία αξιόπιστης αποτροπής απέναντι σε περιφερειακές απειλές, κυρίως το Πακιστάν και την Κίνα.
Η Ινδία ακολουθεί επίσημα το πυρηνικό δόγμα No First Use (NFU), γεγονός που καθιστά τους βαλλιστικούς πυραύλους όχι όπλα πρώτου πλήγματος, αλλά μέσα εγγυημένης ανταπόδοσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η έμφαση δεν δίνεται μόνο στην ισχύ, αλλά και στην επιβιωσιμότητα, την ταχύτητα αντίδρασης και την αξιοπιστία.
Η Ινδία σήμερα διαθέτει τέσσερις οικογένειες βαλλιστικών πυραύλων. Τους τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους Prithvi και Pralay, την οικογένεια Agni και τους υποβρυχίως εκτοξευόμενους βαλλιστικούς πυραύλους Κ-4.
Ο Pralay (Αποκάλυψη) είναι ο πιο σύγχρονος τακτικός βαλλιστικός πύραυλος της Ινδίας ο οποίος μπήκε σε παραγωγή το 2022. Είναι ένας πύραυλος στερεών καυσίμων δύο σταδίων με εμβέλεια έως 500 χιλιόμετρα ανάλογα με το βάρος της κεφαλής που μεταφέρει. Μπορεί να φέρει κεφαλή υψηλής εκρηκτικότητας-θραυσματοποίησης, bunker baster και μεταφοράς υποπυρομαχικών. Ο πύραυλος σύμφωνα με τους ινδούς θεωρείται μη ανασχέσιμος από τα συστήματα αντιβαλλιστικής άμυνας με ταχύτητα που υπερβαίνει τα 6 μαχ και δυνατότητα ελιγμών στην τελική φάση της πτήσης. Το βάρος του πυραύλου είναι 5,5 τόνοι και μεταφέρεται από όχημα τύπου TEL 12×12. Η καθοδήγηση του Pralay είναι INS στην ενδιάμεση πτήση και TERCOM, Radar Imaging στην τελική φάση. Το CEP του πυραύλου είναι μικρότερο των 10 μέτρων.
Η μεγαλύτερη και πιο γνωστή οικογένεια ινδικών βαλλιστικών πυραύλων είναι η οικογένεια Agni. Η οποία απαρτίζεται από τους Agni I/II, Agni III/IV, Agni P και Agni V. Είναι η οικογένεια πυραύλων που απαρτίζει την βασική ινδική πυρηνική αποτροπή σε εμβέλειες από 1000 έως 5.500 χιλιόμετρα. Οι Agni I/II και Agni P είναι SRBM. Οι πρώτοι μπήκαν σε υπηρεσία το 1979 έχουν μήκος 15 μέτρα και βάρος 12 τόνους. Έχουν εμβέλεια έως 1200 χιλιόμετρα και ύψος πτήσης στα 370 χιλιόμετρα. Επιτυγχάνουν μέγιστη ταχύτητα κατά την επανείσοδο της τάξης των 7,3 μαχ και φέρουν συμβατική, θερμοβαρική, πυρηνική κεφαλή ή κεφαλή υποπυρομαχικών. Ο πύραυλος χρησιμοποιεί από στερεό καύσιμο μονού σταδίου και η καθοδήγηση γίνεται με RLG-INS στην ενδιάμεση φάση πτήσης και Radar Scene Matching στην τελική προσφέροντας CEP 25 μέτρων. Το όπλο μεταφέρεται από κινούμενο εκτοξευτή TEL 8×8. Ο Agni P είναι ο νεότερος και ικανότερος SRBM της οικογένειας. Έχει βάρος 11 τόνους, μήκος 10,5 μέτρα και εμβέλεια έως 2000 χιλιόμετρα. Ο πύραυλος χρησιμοποιεί στερεό καύσιμο και κινητήρα διπλού σταδίου και η καθοδήγηση γίνεται με RLG-INS και GPS/IRNSS και επιτυγχάνει CEP 10 μέτρων. Φέρει κεφαλή 1500-3000 κιλών η οποία αποτελείται από δύο MIRV και στο μέλλον MARV είτε υψηλής εκρηκτικότητας είται θερμοβαρικά είτε πυρηνικά.
Ο Agni III είναι MRBM βάρους 50 τόνων και μήκους 17 μέτρων και διαμέτρου 2 μέτρων. Διαθέτει συμβατική ή θερμοβαρική ή πυρηνική κεφαλή βάρους 2,5 τόνων. Ο κινητήρας είναι πολλαπλών σταδίων στερού καυσίμου και επιτυγχάνει εμβέλεια 3500 χιλιομέτρων και μέγιστο ύψος πτήσης στα 450 χιλιόμετρα. Η καθοδήγηση είναι RLG-INS και GNSS για την ενδιάμεση φάση και IIR Homing και Radar Scene matching για την τελική επιτυγχάνοντας ακρίβεια CEP 40 μέτρων. Το όπλο φέρεται είτε από TEL 8×8 είτε από εκτοξευτή σταθερής τροχιάς.
Ο Agni IV είναι MRBM βάρους 17 τόνων και μήκους 20 μέτρων. Διαθέτει συμβατική ή θερμοβαρική ή πυρηνική κεφαλή βάρους 800 κιλών. Ο κινητήρας είναι πολλαπλών σταδίων στερού καυσίμου και επιτυγχάνει εμβέλεια 4000 χιλιομέτρων και μέγιστο ύψος πτήσης στα 900 χιλιόμετρα. Η καθοδήγηση είναι RLG-INS και GNSS για την ενδιάμεση φάση επιτυγχάνοντας ακρίβεια CEP περίπου 100 μέτρων. Το όπλο φέρεται είτε από TEL 8×8 είτε από εκτοξευτή σταθερής τροχιάς.
Ο Agni V είναι MRBM βάρους 50-56 τόνων και μήκους 17.5 μέτρων και διαμέτρου 2 μέτρων. Διαθέτει πολλαπλές κεφαλές με συμβατική, θερμοβαρική ή πυρηνική γόμωση. Ο κινητήρας είναι τριών σταδίων στερού καυσίμου και επιτυγχάνει εμβέλεια 5500 χιλιομέτρων και κατά άλλες πηγές φτάνει έως τα 7-8.000 χιλιόμετρα κατηγοριοποιώντας το όπλο σε ICBM. Η καθοδήγηση είναι RLG-INS και GNSS για την ενδιάμεση φάση. Στην τελική φάση της πτήσης οι κεφαλές επιτυγχάνουν τερματική ταχύτητα 24 μαχ. Το όπλο φέρεται είτε από TEL 8×8 είτε από εκτοξευτή σταθερής τροχιάς.
Η Τρίτη διάσταση της ινδικής πυρηνικής αποτροπής είναι ο υποβρυχίως εκτοξευόμενος βαλλιστικός πύραυλος Κ-4. Είναι ένας IRSLΒM (Intermediate range Submarine Launched Ballistic Missile) με πυρηνική κεφαλή και μέγιστη εμβέλεια 3.500 χιλιόμετρα. Φέρει κεφαλή βάρους 2,5 τόνων και κινείται από κινητήρα στερεού καυσίμου δύο σταδίων. Έχει βάρος 17 τόνους μήκος 12 μέτρα και διάμετρο 1,3 μέτρα. Η καθοδήγηση είναι RLG-INS και GNSS για την ενδιάμεση φάση και IIR Homing και TERCOM για την τελική φάση.
Ινδικές πηγές στο Directus: Έρχονται κοινές ασκήσεις Ελλάδας-Ινδίας-Το Ν.Δελχί προσφέρει στην Αθήνα Pinaka, τεθωρακισμένα οχήματα & πυραύλους κρουζ
Η Τουρκία υποστηρίζει ανοιχτά το Πακιστάν και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος προμηθευτής όπλων του
Κατά τη διάρκεια των εντάσεων μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν, η Άγκυρα τάχθηκε υπέρ της Ισλαμαμπάντ
Η Ινδία αντιδρά στρατηγικά… εμβαθύνοντας τους δεσμούς της με την Ελλάδα, την Κύπρο και την Αρμενία (όλες σε αντίθεση με την Τουρκία)
Η Ελλάδα αποτελεί βασική ευρωπαϊκή πύλη στον Διάδρομο Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC)
Η Ινδία φέρεται να έχει προσφέρει πυραύλους Pinaka, τεθωρακισμένα οχήματα, πυροβολικό και πιθανώς πυραύλους κρουζ
Δεν πρόκειται για συμβολική διπλωματία… Είναι η Ινδία που αγκυροβολεί σταθερά στη Μεσόγειο… στρατηγικά, στρατιωτικά και οικονομικά.