Λόγω της βαθιάς ύφεσης στην αγορά ακινήτων της Κίνας, η αδυναμία των προβληματικών κατασκευαστών ακινήτων να πείσουν τους αγοραστές κατοικιών έχει δημιουργήσει νέες ρωγμές στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Κίνας, πυροδοτώντας νέες ανησυχίες στο Πεκίνο και όχι μόνο.
Χιλιάδες αγοραστές κατοικιών που περίμεναν χρόνια τους προγραμματιστές να τελειώσουν τα διαμερίσματα για τα οποία έχουν ήδη πληρώσει ένωσαν τις δυνάμεις τους τον περασμένο μήνα για να μποϊκοτάρουν τις πληρωμές των στεγαστικών δανείων τους, ανησυχώντας τις αρχές που γρήγορα προσπάθησαν να καταστείλουν τη διαδικτυακή συζήτηση για το κίνημα.
Αυτό, με τη σειρά του, ακολούθησε μια παρόρμηση από τους καταθέτες που δεν μπορούσαν να ανακτήσουν κεφάλαια από τέσσερις αγροτικές τράπεζες στην επαρχία Χενάν να απαιτήσουν θορυβωδώς από τους τοπικούς αξιωματούχους να πάρουν πίσω τα χρήματά τους, προκαλώντας τις αρχές να χρησιμοποιήσουν ταξιδιωτικούς ελέγχους για τον COVID για να περιορίσουν τις κινήσεις των διαδηλωτών, ανέφερε η Nikkei Asia. .
Και τα δύο γεγονότα υποδεικνύουν έλλειψη κεφαλαίων και σοβαρά προβλήματα στην αγορά ακινήτων της Κίνας και βαθύτερα προβλήματα στη χώρα.
Η βιομηχανία ακινήτων της Κίνας αντιπροσωπεύει περίπου το 30 τοις εκατό της οικονομίας της χώρας. Η αδυναμία των προβληματικών κατασκευαστών ακινήτων να πείσουν τους ανθρώπους να συμβαδίσουν με τα στεγαστικά δάνειά τους δείχνει μια σοβαρή πτώση σε έναν από τους βασικούς μοχλούς ανάπτυξης της Κίνας.
Ο Andrew Collier, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος της Bank of China International USA, γράφοντας για τη Nikkei Asia, είπε ότι χωρίς τον τομέα των ακινήτων, η οικονομία της Κίνας είναι πιθανό να συνεχίσει να ταλαιπωρείται.
Η Κίνα είναι απασχολημένη με την αναζήτηση νέων ευκαιριών ανάπτυξης, όπως η παραγωγή ημιαγωγών και η τεχνητή νοημοσύνη, αλλά αυτές οι βιομηχανίες δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη βιομηχανία ακινήτων γιατί θα χρειαστούν χρόνια για να γίνουν κερδοφόρες, πρόσθεσε.
Η ύφεση της αγοράς ακινήτων αποδυναμώνει επίσης τη ζήτηση των καταναλωτών σε άλλους κλάδους. Ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ έχει κάνει την εξισορρόπηση της οικονομίας μακριά από τη βιομηχανία προς την κατανάλωση βασικό άξονα του οικονομικού του προγράμματος, με την ιδέα ότι έχουν γίνει πάρα πολλές επενδύσεις στη βιομηχανία.
Ωστόσο, με το 70 τοις εκατό του πλούτου των νοικοκυριών να είναι συνδεδεμένο στην αγορά ακινήτων, μια συνεχιζόμενη ύφεση θα επηρεάσει τους ισολογισμούς των καταναλωτών, σημείωσε ο Andrew Collier.
Οι καταναλωτές που αισθάνονται λιγότερο πλούσιοι με την κύρια επένδυσή τους να μην αυξάνεται πλέον γρήγορα σε αξία, θα ξοδέψουν λιγότερα σε άλλα πράγματα. Αυτό θα τονίσει περαιτέρω τον τομέα των υπηρεσιών της χώρας, που ήδη έχει ξεσπάσει από τις επιπτώσεις της πανδημίας, και θα δει την οικονομία να απομακρύνεται περισσότερο από την κατανάλωση.
Μια άλλη δυναμική δεν πηγαίνει σύμφωνα με τα σχέδια του Πεκίνου. Η απάντησή της στην ύφεση της ιδιοκτησίας ήταν να στηριχθεί στους οικονομικούς πόρους των τοπικών κυβερνήσεων που τώρα εκδίδουν δικά τους ομόλογα, κερδίζουν το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους από τις τοπικές πωλήσεις γης και καλούνται να παρέμβουν για να βοηθήσουν τόσο τους κατόχους υποθηκών όσο και τις εταιρείες που αθετούν ακίνητα. .
Η αυξανόμενη ευθύνη των τοπικών κυβερνήσεων ενόψει των αυστηρότερων οικονομικών συνθηκών θα αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ του Πεκίνου και των επαρχιών. Αυτή η αλλαγή της οικονομικής ευθύνης, αν όχι της πραγματικής πολιτικής εξουσίας, είναι πιθανό να συνεχιστεί με την καθοδική οικονομική σπείρα.
Εν τω μεταξύ, η δύναμη των κρατικών επιχειρήσεων αυξάνεται. Δεδομένης της τρέχουσας αβεβαιότητας, πολλές τράπεζες προτιμούν να δανείζουν σε κρατικούς προγραμματιστές γνωρίζοντας ότι έχουν κρατική υποστήριξη, η οποία θα πρέπει να εξασφαλίσει την τελική αποπληρωμή των δανείων τους.
Αυτό προκάλεσε πτώση των τιμών για τα ομόλογα ιδιωτικών προγραμματιστών, ενώ τα ομόλογα κρατικών προγραμματιστών παρέμειναν σταθερά. Αυτή η αντίδραση στα προβλήματα ταμειακών ροών του κλάδου ακινήτων είναι κατανοητή αλλά και δυσοίωνη για τον ιδιωτικό τομέα της χώρας.
Ορισμένες προσωρινές διορθώσεις έχουν μέχρι στιγμής διατηρήσει την κρίση ακινήτων εντός ορίων, περιέχοντας τις άμεσες οικονομικές επιπτώσεις.
Η Κίνα έχει 4,2 τρισεκατομμύρια γιουάν (616 δισεκατομμύρια δολάρια) ενυπόθηκων δανείων που ανέρχονται σε μόλις 1,3 τοις εκατό των συνολικών τραπεζικών δανείων. Περίπου 974 δισεκατομμύρια γιουάν τραπεζικών δανείων συνδέονται με προβληματικούς κατασκευαστές ακινήτων, σύμφωνα με την S&P Global Ratings.
Ως αποτέλεσμα, οι ίδιες οι αθετήσεις προγραμματιστών έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν το ποσό του επιβαρυμένου τραπεζικού χρέους κατά μόλις 1,2%, σύμφωνα με εκτιμήσεις της J.P. Morgan.
Τέτοιες αθετήσεις δεν θα πρέπει να αποσταθεροποιήσουν την αγορά. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο συστημικός κίνδυνος που θα μπορούσε να προκληθεί από τη συνομιλία του WeChat που μπορεί να οδηγήσει περισσότερους αγοραστές ακινήτων να σταματήσουν να πληρώνουν τα στεγαστικά δάνειά τους, υποκινώντας ευρύτερους φόβους για κατάρρευση της αγοράς, έγραψε ο Collier.
Τόνισε ότι η ηγεσία στο Πεκίνο είναι απασχολημένη με ταχυδακτυλουργίες πολλών ατζέντηδων και δεν έχει μια ενιαία ξεκάθαρη στρατηγική.
«Γίνεται λόγος για κυβερνητικό ταμείο διάσωσης, αλλά μόνο μέτρια χρηματοδότηση από την κεντρική κυβέρνηση μέχρι στιγμής. Υπήρξαν εκκλήσεις για να ανοίξει ξανά ο δανεισμός για τους κατασκευαστές ακινήτων, αλλά η κεντρική τράπεζα ευνοεί τους συνεχείς περιορισμούς στη ροή πιστώσεων. Οι τοπικές κυβερνήσεις καλούνται να χρηματοδοτήσουν προγράμματα διάσωσης συγκεκριμένων έργων στις περιφέρειές τους, αλλά εκλιπαρούν για στήριξη από την κεντρική κυβέρνηση. Οι χαλυβουργοί αντιμετωπίζουν εν τω μεταξύ χρεοκοπία, ακόμη και όταν ορισμένοι προγραμματιστές σώζονται από την κατάρρευση», πρόσθεσε.