Τι αναφέρει ο ισραηλινός αναλυτής Σάι Γκαλ
”Όταν η Γενοκτονία Ξεχνιέται, Δοκιμάζεται Ξανά
Υπάρχει μία μοναχική σκοτεινή γραμμή που συνδέει τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ασσυρίων και των Ποντίων Ελλήνων με το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Είναι η γραμμή ανάμεσα στο έγκλημα και την άρνησή του, ανάμεσα στην εξόντωση και την διπλωματική κόπωση που ακολουθεί.
Γι’ αυτό αποδίδεται στον Άντολφ Χίτλερ μία ανατριχιαστική φράση, που ρωτά ποιος θυμάται πια την εξαφάνιση των Αρμενίων.
Όχι επειδή έλειπε η μνήμη, αλλά επειδή έλειπε η συνέπεια.
Όταν ο κόσμος δεν ορίζει τέτοια εγκλήματα ως ανοικτά συγγνώμης, διδάσκει στον επόμενο θύτη ότι είναι εφικτά.
Η Επιχείρηση Αττίλας δεν ήταν εξαίρεση. Ήταν συνέχεια.
Πλέον όχι πορείες θανάτου στην έρημο, αλλά εισβολή που παριστάνεται ως ασφάλεια, κατοχή, εκτόπιση, διαίρεση, δημογραφική μηχανική, και μετά η αργή κανονικοποίηση της αδικίας.
Η μέθοδος δεν άλλαξε. Μόνο η στολή.
Πρώτα η βία, μετά τα γεγονότα, μετά η άρνηση, και τέλος η απαίτηση ο κόσμος να προχωρήσει.
Το ίδιο μοτίβο ισχύει και στη μεταχείριση των Κούρδων. Χωριά σβησμένα, πληθυσμοί ξεριζωμένοι, ταυτότητες καταπιεσμένες, και γλώσσα καμπυλωμένη για να δικαιολογήσει τα πάντα.
Οι επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου δεν προέκυψαν στο κενό.
Ξετυλίχθηκαν σε μια πραγματικότητα όπου η Άγκυρα φιλοξενούσε την ηγεσία της Χαμάς, της παρείχε πολιτικό χώρο και υποστήριξη, και ακόμα και μετά τη σφαγή αρνήθηκε να το ονομάσει όπως είναι.
Ένα κράτος που προσφέρει νομιμοποίηση και καταφύγιο σε μια οργάνωση χτισμένη πάνω στη βία δεν είναι απλός παρατηρητής.
Είναι μέρος του περιβάλλοντος που επιτρέπει το έγκλημα.
Η Άγκυρα έχει γίνει αγορά εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, όπου άρνηση, κατοχή και χορηγία τρομοκρατίας τοποθετούνται πλάι πλάι.
Το μάθημα δεν είναι μόνο αρμενικό, ασσυριακό, ποντιακό ή εβραϊκό.
Είναι ανθρώπινο.
Μια γενοκτονία που συγκαλύπτεται προετοιμάζει το έδαφος για την επόμενη.
Η διπλωματική επιφυλακτικότητα απέναντι στην αλήθεια δεν είναι ευθύνη. Είναι άδεια.
Το καθήκον μας, ως αυτών που ζουν σε αυτή την εποχή, είναι να θυμόμαστε, να ονομάζουμε και να δρούμε έγκαιρα.
Όχι μόνο όταν είμαστε εμείς τα θύματα, αλλά και όταν μας πιει ο πειρασμός να στεκόμαστε απ’ το πλάι.
לעולם לא עוד
Այլևս երբեք
Ποτέ ξανά
Ποτέ ξανά.”