Ένα σημαντικό μέρος του οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν είτε αγοράστηκε απευθείας από τη Βόρεια Κορέα είτε περιλαμβάνει όπλα που αναπτύχθηκαν από τη Βόρεια Κορέα, δήλωσαν ειδικοί στο Fox News Digital τη Δευτέρα.
«Ο πύραυλος που εκτοξεύτηκε στο Ντιέγκο Γκαρσία ήταν ένας Musudan. Οι Ιρανοί αγόρασαν 19 από αυτούς από τους Βορειοκορεάτες και παρέλαβαν το 2005. Έχουν αυτή τη δυνατότητα από το 2005 – και αυτό δεν είναι «μυστικό όπλο»», δήλωσε στο Fox News Digital ο Bruce Bechtol, ο οποίος συνυπέγραψε με τον Anthony Celso το βιβλίο Rogue Allies: The Strategic Partnership Between Iran and North Korea.
Το Ιράν εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους σε μια κοινή στρατιωτική βάση ΗΠΑ-Ηνωμένου Βασιλείου στο νησί Ντιέγκο Γκαρσία, ανέφερε η Wall Street Journal την Παρασκευή το βράδυ, επικαλούμενη πολλούς Αμερικανούς αξιωματούχους.
Ένας από τους πυραύλους απέτυχε εν πτήσει και ένα αμερικανικό πολεμικό πλοίο αναχαίτισε τον άλλο. Προς το παρόν, δεν έχει καθοριστεί εάν έγινε αναχαίτιση, αλλά κανένας από τους πυραύλους δεν έπληξε τη βάση, δήλωσαν αξιωματούχοι στο WSJ.
Το Ντιέγκο Γκαρσία βρίσκεται περίπου 4.000 χιλιόμετρα από το Ιράν, διπλάσια από την εμβέλεια των 2.000 χιλιομέτρων που δήλωσε ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί τον περασμένο μήνα.
Οι ιρανικοί πύραυλοι βασίζονται σε βορειοκορεατικά συστήματα και εξαρτήματα
Ο Μπέχτολ δήλωσε επίσης στο Fox ότι οι βαλλιστικοί πύραυλοι μικρής εμβέλειας που έχει εκτοξεύσει το Ιράν προς αμερικανικούς στόχους σε γειτονικά κράτη του Κόλπου βασίζονται στο σύστημα QIAM, το οποίο αναπτύχθηκε με τη βοήθεια της Βόρειας Κορέας. Πρόσθεσε ότι ο «νέος» πύραυλος Shahab-3 του Ιράν είναι «σχεδόν ακριβές αντίγραφο του [βορειοκορεατικού] No Dong».
«Οι Βορειοκορεάτες διέδωσαν περίπου 150 συστήματα No Dong στο Ιράν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Οι Ιρανοί ήταν προφανώς πολύ ευχαριστημένοι με τους πυραύλους που τους παρείχαν οι Βορειοκορεάτες και, ακολουθώντας το προηγούμενο προηγούμενο του εργοστασίου Scud C, σύναψαν σύμβαση με την Πιονγιάνγκ για την κατασκευή μιας εγκατάστασης No Dong στο Ιράν», εξήγησε ο Μπέχτολ.
Οι Βορειοκορεάτες βοήθησαν επίσης το Ιράν να αναπτύξει τα πυραυλικά συστήματα Emad και Ghadr, τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί για να στοχεύσουν το Ισραήλ καθώς και τα κράτη του Κόλπου, στις εγκαταστάσεις No Dong στο Ιράν.
Ο Bechtol συνόψισε τη σχέση μεταξύ των δύο εθνών, λέγοντας ότι «η Βόρεια Κορέα είναι ο πωλητής και το Ιράν ο αγοραστής». Η Βόρεια Κορέα αναπτύσσει όλα τα εξαρτήματα των οπλικών συστημάτων και το Ιράν πληρώνει χρησιμοποιώντας «μετρητά και πετρέλαιο».
Το Ιράν «σε προχωρημένα στάδια ανάπτυξης» πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς
Σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε από το Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης Alma του Ισραήλ στην αρχή του πολέμου, το πυραυλικό απόθεμα του Ιράν αποτελείται κυρίως από βαλλιστικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς, οι οποίοι φτάνουν έως και 1.000 χιλιόμετρα, και βαλλιστικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς, οι οποίοι μπορούν να φτάσουν έως και 3.000 χιλιόμετρα.
Ωστόσο, το Κέντρο πρόσθεσε ότι «σύμφωνα με διάφορες αναφορές, οι βαλλιστικοί πυραύλοι μεγάλου βεληνεκούς βρίσκονται επί του παρόντος σε προχωρημένα στάδια ανάπτυξης».