Η συμφωνία NOC–TPAO εντάσσεται σε ένα στρατηγικό σχέδιο τμηματικής εδραίωσης του τουρκολιβυκού αφήγηματος!

Η συμφωνία NOC–TPAO ως εφαρμογή της τακτικής του «σαλαμιού» (salami tactics)

Η τακτική του σαλαμιού (salami tactics) αποτελεί στρατηγική κατά την οποία ένα αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσω μιας σειράς πολλών μικρών, σταδιακών ενεργειών, αντί για μία μεγάλη, άμεση κίνηση.

➡️Επιλέγεται όταν οι δρώντες επιδιώκουν να κρατήσουν κρυφό τον αληθινό μακροπρόθεσμο στόχο, διατηρώντας αρχικά στάση συνεργατικότητας.

Εφαρμογή στην περίπτωση της συμφωνίας NOC–TPAO

1. Δημιουργία νομιμοφανούς θεσμικού πλαισίου

▪ Το Μνημόνιο Τουρκίας–Λιβύης (2019) δημιουργεί τη θεωρητική βάση των θαλάσσιων διεκδικήσεων.

▪ Η συμφωνία NOC–TPAO για υδρογονάνθρακες (2022) εμβαθύνει τη θεσμική συνεργασία.

2. Επιλογή υφιστάμενων ερευνητικών περιοχών

▪ Τα θαλάσσια blocks Area-1 έως Area-4 είναι από την υφιστάμενη οικοπεδοποίηση η οποία δεν επεκτείνεται πέραν της μέσης γραμμής Λιβύης – Κρήτης και Πελοποννήσου.

▪ Δεν επεκτείνονται προς τις περιοχές που περιλαμβάνει το MoU Τουρκίας–Λιβύης του 2019.

▪ Ο χάρτης κατά την υπογραφή της συμφωνίας δείχνει την υφιστάμενη οικοπεδοποίηση που δεν εκτείνεται πέραν της μέσης απόστασης. Στην εικόνα οι κύκλοι το αποδεικνύουν όπως το είχα σημειώσει στο αρχικό σχόλιο.

3. Θεμελίωση τουρκικής παρουσίας

▪ Η TPAO αποκτά τεχνικά και γεωφυσικά δεδομένα από τις έρευνες.

▪ Η NOC της Λιβύης αναγνωρίζει την TPAO ως επίσημο επιχειρησιακό εταίρο εντός της λιβυκής υφαλοκρηπίδας, προσδίδοντας πολιτική νομιμοποίηση.

▪ Η NOC έναντι της Ελλάδας αναλαμβάνει τον αντίστοιχο ρόλο του ψευδοκράτους έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας.

4. Πιθανή μελλοντική κλιμάκωση

▪ Εδραίωση τετελεσμένων μέσω του αφηγήματος «προϋπάρχουσας δραστηριότητας».

▪ Μελλοντικά μένει ανοιχτή η επίκληση του MoU 2019 ως πρόσθετου νομικού ερείσματος για την επέκταση των ερευνών με νέα οικοπεδοποίηση.

▪ Στην εικόνα της αίθουσας υπάρχει στο φόντο ο χάρτης με τις μαξιμαλιστικές επιδιώξεις Τουρκίας Λιβύης στον οποίο απεικονίζεται το πνεύμα της Γαλάζιας Πατρίδας και του τ-λ MoU 2019: Μηδενικά νησιωτικά δικαιώματα σε Υφαλοκρηπίδα / ΑΟΖ.

Τι επιτυγχάνει η συμφωνία με τα υφιστάμενα blocks

▪ Αποφυγή άμεσης νομικής ή διπλωματικής σύγκρουσης.

▪ Κανονικοποίηση της τουρκικής παρουσίας στη λιβυκή υφαλοκρηπίδα.

▪ Δοκιμή των ορίων ανοχής της Ελλάδας και ΕΕ.

▪ Συσσώρευση «ιστορικότητας» για μελλοντική αξιοποίηση σε διαπραγματευτικό ή επιχειρησιακό επίπεδο.

➡️ Συμπέρασμα

Η συμφωνία NOC–TPAO δεν αποτελεί απλώς τεχνική συνεργασία στον τομέα των υδρογονανθράκων.

Εντάσσεται σε ένα στρατηγικό σχέδιο τμηματικής εδραίωσης του τουρκολιβυκού αφήγηματος.

Πρόκειται για εφαρμογή της τακτικής του «σαλαμιού»:

▪ πρώτα ενέργειες που κινούνται εντός ορίων,
▪ μετά σταδιακή επέκταση
▪ δημιουργία τετελεσμένων που δύσκολα ανατρέπονται.

Η Ελλάδα και η ΕΕ οφείλουν να αντιληφθούν εγκαίρως ότι πρόκειται για γεωπολιτικό εργαλείο, όχι ουδέτερη ενεργειακή συμφωνία.