Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Sindoor τον Μάιο του 2025, το σύστημα αεράμυνας HQ-9P (προσαρμοσμένη παραλλαγή για το Πακιστάν) που αναπτύχθηκε από το Πακιστάν, που προμηθεύτηκε από την Κίνα, απέτυχε σημαντικά να αναχαιτίσει ινδικά αεροσκάφη και πυραυλικές επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκτοξεύτηκαν από τον BrahMos, πυραύλους ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς, πυρομαχικά ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς (LR-PGM) και πυραύλους κρουζ SCALP. Οι ινδικές δυνάμεις κατάφεραν να παραβιάσουν αυτά τα συστήματα αεράμυνας με σχετική ευκολία, εξουδετερώνοντας αποτελεσματικά βασικές πακιστανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που προστατεύονταν από τον HQ-9.
Η ινδική τεχνολογία πυραύλων, ιδίως ο πύραυλος κρουζ BrahMos και τα προηγμένα drones, παρέκαμψαν τις κινεζικές αεράμυνες που αναπτύχθηκαν από το Πακιστάν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Sindoor μέσω ενός συνδυασμού ταχύτητας, ακρίβειας και εξελιγμένων τακτικών ηλεκτρονικού πολέμου.
Κύρια σημεία σχετικά με την αποτυχία του HQ-9 περιλαμβάνουν:
Το σύστημα HQ-9 δεν μπόρεσε να ανιχνεύσει ή να ανταποκριθεί αποτελεσματικά σε ινδικές πυραυλικές επιθέσεις, με αποτέλεσμα την πλήρη στρατηγική παράλυση της αεράμυνας του Πακιστάν κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.
Ηλεκτρονικός Πόλεμος και Παρεμβολές: Η Ινδική Πολεμική Αεροπορία (IAF) χρησιμοποίησε προηγμένες τεχνικές ηλεκτρονικού πολέμου για να παρεμβολίσει και να διαταράξει τα κινεζικής κατασκευής συστήματα αεράμυνας του Πακιστάν. Αυτό περιελάμβανε τη στόχευση ραντάρ και δικτύων επικοινωνίας, τυφλώνοντας αποτελεσματικά την αεράμυνα και επιτρέποντας στους ινδικούς πυραύλους και drones να διεισδύσουν χωρίς ανίχνευση.
Ταχύτητα και Αθόρυβη Λειτουργία των Πυραύλων BrahMos: Ο πύραυλος BrahMos, γνωστός για την υπερηχητική του ταχύτητα (Mach 2,8–3), είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναχαιτιστεί μόλις εκτοξευθεί. Η γρήγορη ταχύτητά του και το προφίλ πτήσης σε χαμηλό υψόμετρο καθιστούν δύσκολη την παρακολούθηση και την εμπλοκή των υφιστάμενων συστημάτων αεράμυνας στον χρόνο.
Στόχευση Ακριβείας και Πληροφορίες: Οι ινδικές δυνάμεις αξιοποίησαν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο, συμπεριλαμβανομένων δορυφορικών εικόνων και επιτήρησης, για να εντοπίσουν και να χτυπήσουν στόχους υψηλής αξίας με χειρουργική ακρίβεια. Αυτό ελαχιστοποίησε τον χρόνο που ήταν διαθέσιμος για την πακιστανική άμυνα να αντιδράσει. Οι προηγμένοι δορυφόροι παρατήρησης της Γης του ISRO, όπως οι σειρές CARTOSAT και RISAT, παρείχαν οπτικές εικόνες και εικόνες ραντάρ υψηλής ανάλυσης. Αυτό επέτρεψε στις ινδικές δυνάμεις να παρακολουθούν την κινητοποίηση του εχθρού, να εντοπίζουν στόχους υψηλής αξίας (όπως ραντάρ αεράμυνας, κέντρα διοίκησης και αποθήκες πυρομαχικών) και να παρακολουθούν τις αλλαγές στις υποδομές σε σχεδόν πραγματικό χρόνο.
Τα δορυφορικά δεδομένα ενσωματώθηκαν με δεδομένα πληροφοριών για την επιλογή και την επαλήθευση στόχων με χειρουργική ακρίβεια. Η χρήση τόσο ινδικών (CARTOSAT, RISAT) όσο και εμπορικών (MAXAR, Sentinel) δορυφόρων επέτρεψε την απεικόνιση σε επίπεδα, η οποία ήταν κρίσιμη για την επικύρωση στόχων και την ελαχιστοποίηση των παράπλευρων ζημιών.
Ναυσιπλοΐα και Καθοδήγηση: Το εγχώριο σύστημα πλοήγησης της Ινδίας, το NavIC, και άλλα παγκόσμια συστήματα εντοπισμού θέσης παρείχαν ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας. Αυτό υποστήριξε την ακριβή καθοδήγηση πυραύλων κρουζ, drones και άλλων πυρομαχικών προς τους επιδιωκόμενους στόχους τους.
Χρήση Πυρομαχικών Περιπλανώμενων: Η Ινδία ανέπτυξε πυρομαχικά περιπλανώμενων (drones αυτοκτονίας) που μπορούσαν να αιωρούνται πάνω από περιοχές-στόχους, να εντοπίζουν απειλές και να χτυπούν εχθρικά συστήματα ραντάρ και πυραύλων πριν προλάβουν να αντιδράσουν οι παραδοσιακές αεράμυνες. Αυτά τα πυρομαχικά ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην εξουδετέρωση υποδομών αεράμυνας.
Ενσωμάτωση Εγχώριων Συστημάτων: Τα πολυεπίπεδα, εγχώρια δίκτυα αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου της Ινδίας λειτούργησαν με υψηλή συνέργεια, διασφαλίζοντας ότι ενώ οι ινδικές επιθέσεις διαπέρασαν τις εχθρικές άμυνες, τα ινδικά περιουσιακά στοιχεία παρέμειναν προστατευμένα από τα πακιστανικά αντίποινα.
Ασφαλείς Επικοινωνίες: Οι δορυφόροι GSAT-7 και GSAT-7A της ISRO εξασφάλισαν ασφαλή επικοινωνία σε πραγματικό χρόνο μεταξύ των ινδικών στρατιωτικών μονάδων, επιτρέποντας τον απρόσκοπτο συντονισμό κατά τη διάρκεια της επιχείρησης.
Αξιολόγηση Ζημιών μετά την Επίθεση: Δορυφορικές εικόνες χρησιμοποιήθηκαν αμέσως μετά τις επιθέσεις για να επιβεβαιωθεί η έκταση της ζημιάς στις πακιστανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Εικόνες υψηλής ανάλυσης πριν και μετά, που κοινοποιήθηκαν από οργανισμούς όπως η Kawa Space και η MAXAR, παρείχαν αδιάσειστα στοιχεία για επιτυχημένες επιθέσεις και βοήθησαν στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της αποστολής.
Η αποτυχία επεκτάθηκε πέρα από την ανίχνευση στην αναχαίτιση, καθώς το HQ-9 δεν αναχαίτισε ούτε έναν εισερχόμενο πύραυλο κατά τη διάρκεια των επιθέσεων, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία του συστήματος υπό συνθήκες μάχης.
Ορισμένοι Κινέζοι σχολιαστές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απέδωσαν την αποτυχία σε ανεπαρκή εκπαίδευση και επιχειρησιακές ελλείψεις από την πακιστανική πλευρά, αν και η συνολική συναίνεση υποδεικνύει συστημικές ελλείψεις στο κινεζικό υλικό και την ενσωμάτωση.
Η επιχείρηση αποκάλυψε ευρύτερες ευπάθειες στα συστήματα αεράμυνας και πυραύλων κινεζικής προέλευσης που χρησιμοποιεί το Πακιστάν, βλάπτοντας τη φήμη της Κίνας ως αξιόπιστου εξαγωγέα όπλων.
Η επιχείρηση Sindoor αποκάλυψε κρίσιμες ελλείψεις και λειτουργικές αποτυχίες του κινεζικού συστήματος αεράμυνας HQ-9 σε πραγματικές συνθήκες μάχης, υπογραμμίζοντας την αδυναμία του να αμυνθεί αποτελεσματικά έναντι προηγμένων ινδικών αεροπορικών και πυραυλικών επιθέσεων. Αυτό έχει οδηγήσει σε σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα της κινεζικής στρατιωτικής τεχνολογίας στις αμυντικές υποδομές του Πακιστάν.