Το Μπαλουχιστάν έχει γίνει για άλλη μια φορά το επίκεντρο της προσοχής όπου παρατηρείται αύξηση των περιστατικών βίαιων εξαφανίσεων.
Στον εορτασμό της Ημέρας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRD) σε όλο τον κόσμο, στις 10 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο, η Επιτροπή Αλληλεγγύης των Μπαλόχ στο Ισλαμαμπάντ οργάνωσε ένα σεμινάριο στο Ισλαμαμπάντ. Με την ευκαιρία αυτή, ο αρχηγός του Εθνικού Δημοκρατικού Κινήματος Afrasiab Khattak Khan εξέφρασε επίσης αλληλεγγύη στους συμμετέχοντες ενώ βρισκόταν στον καταυλισμό διαμαρτυρίας.
Πολιτικές και μη ομάδες των Μπαλόχ έχουν χρησιμοποιήσει όλα τα δημοκρατικά μέσα για την ασφαλή ανάκτηση των εξαναγκασμένων εξαφανισμένων. Η Mama Qadeer Baloch, η αντιπρόεδρος της Voice for Baloch Missing Persons, η Farzan Majeed, η αδερφή του εξαφανισμένου ηγέτη των φοιτητών Μπαλόχ Ζακίρ Ματζίντ, μαζί με πολλές άλλες οικογένειες εξαφανισμένων Baloch διοργάνωσαν μια μεγάλη πορεία 3000 χιλιομέτρων από την Quetta, την πρωτεύουσα του Baluchistan. στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ για να πείσει τη διεθνή κοινότητα να παίξει ρόλο στην ασφαλή περισυλλογή όλων των αγνοουμένων.
Οι συστημικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο Μπαλουχιστάν για να αφήσουν το στίγμα τους στο πολιτικό τοπίο. Μια διαδήλωση υπό την ηγεσία των γυναικών στο Ισλαμαμπάντ αντιμετωπίστηκε με κανόνια νερού και δακρυγόνα την Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα τη σύλληψη περισσότερων από 200 διαδηλωτών. Η διαμαρτυρία υπό την ηγεσία του ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Mahrang Baloch πραγματοποίησε πορεία σε όλη τη χώρα ενάντια στην υποτιθέμενη εξαφάνιση ανδρών στο Μπαλουχιστάν. Οι διαδηλωτές είχαν συγκεντρώσει για εβδομάδες σε διάφορες περιοχές και έφτασαν στο Ισλαμαμπάντ αυτήν την ημέρα, όπου η αστυνομία προσπάθησε να τους εμποδίσει να εισέλθουν στην Κόκκινη Ζώνη, όπου βρίσκονται τα υψηλά γραφεία του Ισλαμαμπάντ. Τέτοιες διαδηλώσεις συνεχίζονται εδώ και δεκαετίες, από την έναρξη του εθνικιστικού κινήματος του Μπαλουχιστάν στις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Σύμφωνα με τους διαδηλωτές, οι συλλήψεις ατόμων, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών εργαζομένων, δημοσιογράφων και ακτιβιστών είναι χωρίς έγγραφα, δεν μπορούν να εντοπιστούν από τα δικαστήρια και δεν αναγνωρίζονται από την κυβέρνηση. Για δεκαετίες, πολλές γυναίκες του Μπαλόχ έχουν αναζητήσει δικαιοσύνη για τα αγαπημένα τους πρόσωπα που αγνοούνται και συγκεντρώνονται για να φέρουν το θέμα στην παγκόσμια προσοχή. Το αποκαλούν «πορεία κατά της γενοκτονίας των Μπαλώχ». Απαιτούν τον τερματισμό των εξωδικαστικών δολοφονιών, καθώς και την απόδοση ευθυνών.
Σύμφωνα με τη Voice for Baloch Missing Persons (VBMP), μια οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο συνολικός αριθμός των αναφερόμενων περιπτώσεων είναι πάνω από 20.000 (είκοσι χιλιάδες). Ωστόσο, κυβερνητικοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο αριθμός των αγνοουμένων είναι 12756. Έχει παρατηρηθεί ότι τα θύματα της εξαναγκαστικής εξαφάνισης είναι ως επί το πλείστον πολιτικά συνειδητοποιημένοι μαθητές, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, δικηγόροι και άτομα από όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Αυτό δείχνει ότι το κράτος του Πακιστάν έχει κάνει μια πολιτική για να συντρίψει το πολιτικό κίνημα του λαού των Μπαλόχ.
Οι εξαφανίσεις δεν είναι κάτι νέο στο Πακιστάν. Ο στρατός υπερασπίζεται αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα ως πράξη για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας και την αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας».
Το 2014 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι παρόλο που το Πακιστάν δεν έχει υπογράψει τη ICPPED (Διεθνής Σύμβαση για την Προστασία όλων των Προσώπων από Αναγκαστική Εξαφάνιση), το Άρθρο 10 του Συντάγματος του Πακιστάν προστατεύει από τις αναγκαστικές εξαφανίσεις. Ωστόσο, οι περιπτώσεις εξαναγκαστικών εξαφανίσεων αντιμετωπίζονται ως απλές περιπτώσεις απαγωγής και συνηθισμένης απαγωγής και καταγράφονται σύμφωνα με το άρθρο 364 του Ποινικού Κώδικα του Πακιστάν.
Τον Δεκέμβριο του 2021, η κυβέρνηση του Imran Khan ακολούθησε τα βήματα των προκατόχων της στο θέμα της αναγκαστικής εξαφάνισης στη χώρα. Η πρόταση στη Βουλή ανέφερε τις βίαιες εξαφανίσεις ως εγκληματική ενέργεια. Οι διατάξεις του νομοσχεδίου έλεγαν ότι κανείς δεν πρέπει να εξαφανίζει ακούσια κανέναν χωρίς νομικό λόγο ή εξουσιοδότηση. Η διάταξη επιτρέπει στις μυστικές υπηρεσίες να εξαφανίζουν άτομα υπό ορισμένες συνθήκες που ορίζονται από αυτές τις δυνάμεις. Πρόκειται για ξεκάθαρη παραβίαση των διεθνών νόμων, σύμφωνα με τους οποίους η εξαναγκαστική εξαφάνιση δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση.
Το νομοσχέδιο, αργότερα τον Ιανουάριο του 2022, εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Το ζήτημα της αναγκαστικής εξαφάνισης είναι ένα σοβαρό ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως. Σύμφωνα με τους διεθνείς νόμους, το Πακιστάν είναι υποχρεωμένο να διερευνήσει τέτοιες υποθέσεις και να παραπέμψει τους δράστες στη δικαιοσύνη
Για τις επαίσχυντες αστυνομικές θηριωδίες, η διεθνής κοινότητα έχει εκφράσει σοβαρή ανησυχία και εξέφρασε την αλληλεγγύη της στη διαμαρτυρία των Μπαλόχ. Η πρέσβης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πακιστάν, Riina Kionka, η πρεσβεία της Νορβηγίας στο Πακιστάν και η βραβευμένη με Νόμπελ Malala Yousafzai εξέφρασαν σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη μεταχείριση των διαδηλωτών των Baloch από την αστυνομία του Ισλαμαμπάντ. Η Riina Kionka, Πρέσβης της ΕΕ στο Πακιστάν, εξέφρασε βαθιές ανησυχίες σχετικά με τον χειρισμό της Μακράς Πορείας Baloch στο Ισλαμαμπάντ.
Ο Kionka τόνισε ότι οι ελευθερίες της έκφρασης, του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι είναι εγγυημένες βάσει του ICCPR, το οποίο έχει υπογράψει το Πακιστάν. Αυτή η συμφωνία είναι ζωτικής σημασίας για το καθεστώς Γενικευμένων Προτιμήσεων (ΣΓΠ) του Πακιστάν με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ICCPR), στη δήλωσή του, ανέφερε επίσης: «Βαθιά ανησυχία από τις αναφορές για κακούς χειρισμούς στο Baloch Long March στο Ισλαμαμπάντ».
Η βραβευμένη με Νόμπελ Μαλάλα Γιουσαφζάι εξέφρασε την αλληλεγγύη στις γυναίκες των Μπαλόχ. Στη δήλωσή της, η Μαλάλα είπε: «Στεκομαι στις αδερφές μου Μπαλόχ που απαιτούν να λογοδοτήσουν για αναγκαστικές εξαφανίσεις. Δικαίωμά τους είναι να διαμαρτυρηθούν ειρηνικά και η φωνή τους πρέπει να ακουστεί». Ο εξέχων Πακιστανός δημοσιογράφος Hamid Mir, άφησε το τελευταίο τούβλο δηλώνοντας ότι: «Το κράτος, εκτοπίζοντας τους Μπαλόχους, στέλνει ένα σαφές μήνυμα ότι το Μπαλουχιστάν είναι μια ξεχωριστή χώρα».